20 ΕPΩTHΣEIΣ MANΩΛHΣ MAYPOMMATHΣ

ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΗΣ N.Δ.

Στην Ευρωβουλή εμπιστεύθηκαν τον ευρωβουλευτή της N.Δ. Μανώλη Μαυρομμάτη να
τους συμβουλεύει όχι μόνο για αθλητικά θέματα, αλλά και για ζητήματα των MME.
Πώς έγινε αυτό; Με τη συνέντευξή του στα «NEA» δίνει εξηγήσεις. Επίσης μιλάει
για θέματα όπως το αν και πόσο δημοκρατική είναι η E.E., τη σχέση της με τις
ΗΠΑ, τι θα γίνει με την Εκκλησία και τη Δικαιοσύνη, το Ευρωσύνταγμα, το κόμμα
του, αλλά και την ομάδα των δημοσιογράφων από την οποία προέρχεται.

Γιατί σας πρότειναν σε επιτροπή για τα MME στην Ευρωβουλή;

Γιατί δεν θα μπορούσα να συγχωρήσω στον εαυτό μου την «ακαμψία» των
δημοσιογράφων στο Ευρωκοινοβούλιο, όταν γύρω μας συμβαίνουν γεγονότα στα οποία
ο δημοσιογράφος έχει χρέος να μετέχει ενεργά, ουσιαστικά και με
αποφασιστικότητα.

Και έχετε αυταπάτες ότι κάτι μπορείτε να κάνετε;

Δεν έτρεφα ποτέ αυταπάτες ότι μόνος θα μπορούσα να αλλάξω τον κόσμο. Αντίθετα,
πάντα πίστευα στη συλλογική συμμετοχή των θαυμάτων, αλλά και των μεγάλων
ανατροπών.

Μα, δεν είναι… χάος η E.E. των «25»;

Είναι 430 εκατομμύρια ψυχές που ζουν με την ελπίδα να μετατρέψουν αυτή την
απεραντοσύνη σε πηγή ίσων ευκαιριών, ισοτιμίας και δημοκρατικής ισορροπίας.

Δηλαδή, τι μπορείτε να πετύχετε;

Όσα θεωρούμε αυτονόητα αλλά αρνούμαστε να πιστέψουμε ότι μπορούμε ενωμένοι να
πετύχουμε και να αξιοποιήσουμε.

Κι όμως…

Κι όμως αυτή η άρνηση είναι εκείνη που μας κρατά δέσμιους των δικών μας
εμμονών.

Παρ’ όλα αυτά κάποιοι θα σας έλεγαν ότι δεν έχετε δίκιο…

Είναι ώρα ένας δημοσιογράφος, σήμερα ευρωβουλευτής, να υπόκειται στην κρίση
των μέχρι πρότινος κρινομένων.

Άσπονδοι φίλοι των δημοσιογράφων που επιλέγουν την Ευρωβουλή, όπως εσείς,
κάνουν λόγο για τιμητική αποστρατεία. Εσείς;

H τιμητική αποστρατεία συνοδεύεται από παράσημα. Ακόμα δεν έχω δει το χρώμα
τους. Πράγμα που σημαίνει πως είμαι μάχιμος.

Ναι, αλλά δεν σας λείπει η μάχιμη δημοσιογραφία;

H ζωή είναι μια καθημερινή μάχη απέναντι στις αντίξοες συνθήκες ενός
πεπρωμένου που διαρκώς σε κυνηγά. Όπως η δημοσιογραφία.

Να μπω στον πειρασμό να σας ρωτήσω αν ήταν σκαλοπάτι η δημοσιογραφία για
την Ευρωβουλή;

Ποτέ δεν το αρνήθηκα. Όπλο μου χθες, και πυξίδα μου σήμερα.

Ωστόσο…

H ημέρα που περνά χωρίς δημοσιογραφική ύλη μοιάζει αιώνας ανίας και λησμονιάς.

Ας πάμε λίγο στην επικαιρότητα. Τόσα σκάνδαλα στη Δικαιοσύνη και την
Εκκλησία…

Εικόνες θλίψης για καταρράκωση θεσμών αλλά και χαμένων ευκαιριών του
παρελθόντος που όλοι γνωρίζαμε, όλοι παρακολουθούσαμε, αλλά δεν τολμούσαμε ν’
αγγίξουμε.

Και με όσα λέγονται για τους δημοσιογράφους; Είσαστε ευχαριστημένος;

Ασφαλώς όχι. Λυπάμαι γιατί δεν αξίζει ο χώρος μιας παρόμοιας αντισταθμιστικής
τύχης.

Όσο για την E.E., μη μου πείτε ότι όπως προωθείται το Ευρωσύνταγμα
στηρίζεται η δημοκρατία στην Ευρώπη…

H δημοκρατία έχει ανάγκη νόμων και κανόνων. H συνταγματική συνθήκη ελπίζω ότι
θα λειτουργήσει υποστηρικτικά για τους λαούς της E.E., για περισσότερη
δημοκρατία.

Δεν είδατε και το τελευταίο σφιχταγκάλιασμα των κ.κ. Σιράκ και Σρέντερ με
τις ΗΠΑ στο θέμα του Ιράκ, όταν πριν από δύο χρόνια ήταν… μαλωμένοι;

Οι πολιτικές των Μεγάλων – όπως αποκαλούνται – Δυνάμεων δεν ήταν πάντα ίδιες.
Πού λοιπόν το παράδοξο;

Αλήθεια, τι δύναμη έχετε ως ευρωβουλευτής;

Δυναμική ναι. Δύναμη; Όση χρειάζεται ένας ευρωβουλευτής για να υπερασπίσει το
δικαίωμα του λαού που τον εξέλεξε στη διεκδίκηση των ελευθεριών της σκέψης και
όσων του ανήκουν.

Το πιστεύετε πραγματικά αυτό που λέτε;

Αναμφισβήτητα. Στο μέτρο που μου αναλογεί.

Εκεί στις βροχερές Βρυξέλλες και στο συννεφιασμένο Στρασβούργο κάνετε
όνειρα;

Προσπαθώ να διαπεράσω τα σύννεφα με τη ματιά του Μενέλαου Λουντέμη στο «Ένα
παιδί μετράει τ’ άστρα» και ονειρεύομαι.

Θέλετε να πείτε ότι…

Υπάρχει πάντα ελπίδα για καλύτερες ημέρες.

Και κάτι πιο προσωπικό… Το κόμμα σάς σέρνει από το μανίκι;

Τα 35 χρόνια της δημοσιογραφικής μου πορείας τα χαρακτήρισε η ελευθερία
έκφρασης και λόγου. Πιστεύετε πως θα άλλαζε κάτι τώρα; Άλλωστε ένα από τα
κριτήρια επιλογής μου στο ευρωψηφοδέλτιο από τον Κώστα Καραμανλή ήταν η
εκτίμηση αυτού του κανόνα.

Μήπως τα έχουν πει κι άλλοι αυτά;

Λες κάτι καινούργιο μόνο όταν σου ανήκει ως σκέψη. Και επαναλαμβάνεις κάτι που
βρίσκεις σωστό και εφικτό στην πράξη.