Σκι ανάμεσα στις σφαίρες!

Όταν στέκεσαι στη ράχη πάνω από το Γκουλμάργκ, από κάτω σου απλώνεται μία
από τις πιο ωραίες χιονοδρομικές πίστες του κόσμου. Μπορείς να κάνεις σκι
συνεχώς για ένδεκα χιλιόμετρα πάνω σε παρθένο χιόνι. Όταν η ατμόσφαιρα είναι
καθαρή, βλέπεις τα Ιμαλάια να δεσπόζουν τριγύρω. Σε κάποια απόσταση
διακρίνεται το Νάνγκα Παρμπάτ, το ένατο ψηλότερο βουνό του κόσμου.

Εξωτισμός στο χιόνι. Οι ντόπιοι κάνουν σκι φορώντας τα παραδοσιακά μακριά μάλλινα γκρίζα πόντσο, κάτω από τα οποία έχουν μικρά… μαγκάλια για να τους κρατούν ζεστούς

Πολλές διαδρομές με απάτητο χιόνι κατεβαίνουν στην πλαγιά προς διάφορες
κατευθύνσεις. Δεν είναι για αρχάριους, αλλά για έναν έμπειρο σκιέρ είναι ο
παράδεισος. Και καθώς δύσκολα βλέπεις γύρω σου άλλον σκιέρ, μπορείς να τον
έχεις όλο για τον εαυτό σου.

Αν έχεις το θάρρος. Γιατί τα βουνά δεν είναι το μόνο που βλέπεις όταν στέκεσαι
στη ράχη πάνω από το Γκουλμάργκ. Απέχεις μόλις 5 χιλιόμετρα από ένα από τα πιο
στρατιωτικοποιημένα σύνορα στον κόσμο: τη Γραμμή Ελέγχου που χωρίζει το
Κασμίρ. Από τη μία και από την άλλη πλευρά της, εκατοντάδες χιλιάδες Ινδοί και
Πακιστανοί στρατιώτες αντιπαρατίθενται σ’ ένα μέτωπο που πριν από μόλις τρία
χρόνια έφερε τον κόσμο πιο κοντά στον πυρηνικό πόλεμο απ’ όσο είχε βρεθεί ποτέ
μετά την Κρίση των Πυραύλων με την Κούβα. Είναι το πιο επικίνδυνο χιονοδρομικό
κέντρο στον κόσμο.

Χιονισμένο λιβάδι

Το Γκουλμάργκ μοιάζει να είναι ειρηνικός τόπος. Λίγα ξύλινα ξενοδοχεία
συγκεντρωμένα σ’ ένα χιονισμένο λιβάδι κάτω από τη ράχη. Το καλοκαίρι, όταν το
λιβάδι γεμίζει λουλούδια, εδώ κινηματογραφούνται οι ρομαντικές σκηνές των
μιούζικαλ του Μπόλιγουντ. Αλλά το Γκουλμάργκ βρίσκεται μέσα στο βεληνεκές του
πακιστανικού πυροβολικού. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, δύο οβίδες έπεσαν
στο χιονοδρομικό κέντρο. H μία έπεσε κοντά στο τελεφερίκ που μεταφέρει τους
σκιέρ στη ράχη.

Το τελεφερίκ

Ωστόσο αυτό δεν εμποδίζει την Ινδία να προσπαθεί να προσελκύσει και πάλι σκιέρ
στην περιοχή αυτή, την οποία ένα περιοδικό του σκι έχει χαρακτηρίσει «ίσως το
μεγαλύτερο μερικώς ανεκμετάλλευτο ορεινό χιονοδρομικό κέντρο στον κόσμο». Μέσα
σε δυο-τρεις εβδομάδες πρόκειται να τεθεί σε λειτουργία η επέκταση του
τελεφερίκ, το οποίο θα μεταφέρει πλέον τους σκιέρ σχεδόν ώς την κορυφή της
ράχης, στα 4.428 μέτρα. Έτσι οι λίγοι λάτρεις του σκι και της περιπέτειας που
καταφέρνουν να φτάσουν στο Γκουλμάργκ, δεν θα πρέπει να διανύουν πεζή μια
διαδρομή άνω των 1.600 μέτρων. Έναντι ενός εισιτηρίου που κοστίζει 5 ευρώ και
ισχύει για όλη την ημέρα, θα μπορούν να ανεβαίνουν άνετα στην κορυφή με το
τελεφερίκ και να κατεβαίνουν με τα σκι τους.

Στρατιώτες ξεπροβάλλουν από την ομίχλη στο βουνό

ΤΟ ΓΚΟΥΛΜΑΡΓΚ τα έχει όλα. Τις χιονοπτώσεις του θα ζήλευαν πολλά
χιονοδρομικά κέντρα της Ευρώπης. Οι ντόπιοι λένε πως εδώ μπορείς να κάνεις σκι
με λιγότερα χρήματα απ’ όσα θα έδινες για δύο φλιτζάνια καφέ στις ελβετικές
Άλπεις. Για να νοικιάσεις σκι και μπότες πληρώνεις μόνο 6,20 ευρώ, ενώ έναν
έμπειρο οδηγό για διαδρομές εκτός πίστας μπορείς να τον έχεις έναντι μόλις 9,6
ευρώ την ημέρα. Όσο για τον εξωτισμό, η Ευρώπη μένει παρασάγγες πίσω. Στο
Γκουλμάργκ, οι ντόπιοι κάνουν σκι φορώντας τα παραδοσιακά μακριά μάλλινα
γκρίζα πόντσο, κάτω από τα οποία έχουν… μικρά μαγκάλια για να τους κρατούν
ζεστούς. Υπεύθυνος για το τελεφερίκ είναι ένας Σιχ ποιητής, ο Π.N. Σινγκ,
γνωστός σε όλους στα βουνά αυτά με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Παουάν, ο οποίος
κάθεται ευχαρίστως να συζητήσει την ποίησή του με τους επισκέπτες γύρω από
φλιτζάνια τσάι. Θα είναι όμως δύσκολο να επιστρέψουν οι τουρίστες. Το ταξίδι
ως το Γκουλμάργκ κάνει φανερό το γιατί. Παίρνοντας το δρόμο από το Σριναγκάρ,
την πρωτεύουσα του ινδικού Κασμίρ, κάθε λίγα χιλιόμετρα ξεπροβάλλουν από την
ομίχλη Ινδοί στρατιώτες – η Ινδία έχει ανεπτυγμένους στο Κασμίρ πάνω από
200.000 συνολικά. Στα φυλάκια ελέγχου σταματούν τα αυτοκίνητα με προτεταμένα
όπλα και κοιτάζουν καχύποπτα μέσα. Πριν από δύο εβδομάδες, ένας ντόπιος
πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε σ’ ένα από τα φυλάκια αυτά μέρα-μεσημέρι. Οι
στρατιώτες διέταξαν ένα αυτοκίνητο να σταματήσει, αλλά οι επιβάτες του ήταν
πιωμένοι και πιθανώς δεν το αντελήφθησαν – ή θέλησαν να φανούν ριψοκίνδυνοι.
Δεν σταμάτησαν και οι στρατιώτες άνοιξαν πυρ. Αυτός είναι ο δρόμος που οδηγεί
στο καλύτερο χιονοδρομικό κέντρο της Ινδίας.

Επιμέλεια: Γιώργος Αγγελόπουλος