ΣE ΠPΩTO ENIKO Ίσως, έστω και λίγο, έτσι να βοηθάς και εσύ…

«Αν δυο-τρεις άνθρωποι σταματήσουν να καπνίζουν ως αποτέλεσμα των όσων έχω
γράψει, τότε ο ένας από αυτούς που θα ανέπτυσσε καρκίνο θα ζήσει και όλα τα
γραπτά μου θα αξίζουν τον κόπο», έγραψε στην τελευταία του στήλη – πριν
πεθάνει – ο Άιβαν Νομπλ, ο δημοσιογράφος του BBC που επί δύο χρόνια κατέγραφε
στην ιστοσελίδα του σταθμού τη μάχη του με τον καρκίνο.

Είναι κάποιες τέτοιες στιγμές, κάποιες τέτοιες φράσεις, που σε κάνουν να μην
αισθάνεσαι εντελώς απαξίωση γι’ αυτό το επάγγελμα, που καταπίνει κάθε
προσωπική ζωή και ποδοπατά κάθε εναπομείνουσα ευαισθησία. Που σου ζητά κάθε
ημέρα «εξετάσεις» και σε γεμίζει προβληματισμούς και ερωτηματικά για τις
πρώιμες επιλογές σου… Είναι κάποιες τέτοιες στιγμές, κάποιες τέτοιες
φράσεις, που σου θυμίζουν ότι η μάχιμη δημοσιογραφία δεν ισοδυναμεί με
«κιτρινισμό» και με δήθεν «γκλαμουριές».

Ίσως δεν είναι τελικά απλώς… «χαρτί για να τυλίγουν τα ψάρια» τα γραπτά σου,
όπως ειρωνικά μού επαναλαμβάνει αυτοσαρκάζοντας ο παλιός – και απαισιόδοξος –
συνάδελφος. Ίσως η μακρόχρονη αθόρυβη δουλειά σου να βοήθησε τέσσερις ή πέντε
ανθρώπους να ζήσουν καλύτερα. Ίσως να ‘ναι ο γέροντας που σου γράφει από την
άκρη της Ελλάδας ότι φυλά το απόκομμα με τα γραφόμενά σου στο συρτάρι, η
μοναχική γυναίκα που σου τηλεφωνά από το ξερονήσι για να ζητήσει περισσότερες
πληροφορίες ή το κορίτσι που σου στέλνει αγωνιώδες e-mail, ζητώντας τη βοήθειά
σου…

Ίσως, τελικά, κάποια από τις χιλιάδες λέξεις που γράφεις κάθε εβδομάδα να
άλλαξε τη ζωή ενός ανθρώπου. Ίσως λίγο – έστω πολύ λίγο – να βοηθάς έτσι κι
εσύ «να γυρίσει ο ήλιος» – κι ας «θέλει δουλειά πολλή»…