«Περιμένω νέα αθώωση»

Το τέλος της ομηρείας του σηματοδοτεί για τον Μιχάλη Κασσίμη η νέα δίκη για
την υπόθεση του ΕΛΑ, όπως επισημαίνει ο ίδιος σε συνέντευξή του στα «NEA».

M. Κασσίμης: Μετά την 11η Σεπτέμβρη, επιβλήθηκε κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε όλο τον πλανήτη, η οποία εκφράζεται όχι μόνο με προληπτικούς πολέμους σε κράτη και κυβερνήσεις, αλλά και κατασταλτικά σε κοινωνικές ομάδες και άτομα

Τρεις μήνες μετά την ομόφωνη αθωώσή του για συμμετοχή του στην ενοποιημένη
οργάνωση ΕΛΑ – 1η Μάη, ο Μιχάλης Κασσίμης, ανώτερος υπάλληλος στον ΕΟΜΜΕΧ,
επιστρέφει στη δικαστική αίθουσα των Γυναικείων Φυλακών του Κορυδαλλού με την
ιδιότητα του κατηγορουμένου.

Παρά την ομόφωνη αθώωσή σας, επιστρέφετε και πάλι στη δικαστική αίθουσα των
Γυναικείων Φυλακών του Κορυδαλλού με την ιδιότητα του κατηγορουμένου. Ποια
περιμένετε να είναι η εξέλιξη της νέας δίκης;

Να κριθώ αθώος και να λήξει η ομηρεία μου.

Ποια είναι η υπερασπιστική σας θέση έναντι των νέων κατηγοριών, που ακόμη
και ορισμένοι δικαστές οι οποίοι ασχολήθηκαν με την υπόθεση εξέφρασαν την
άποψη ότι έχουν παραγραφεί;

H λογική του βουλεύματος με το οποίο παραπέμπομαι στην επόμενη δίκη στηρίζεται
μόνο στη συμμετοχή. Δεν υπάρχει κάποιο στοιχείο ή ένδειξη για να μπορεί κανείς
να το αντικρούσει. Κατά συνέπεια, εάν οι δικαστές ανέμεναν το αποτέλεσμα της
προηγούμενης δίκης και δεν είχαν εκδώσει το βούλευμα κατά τη διάρκεια της
πρώτης δίκης για να καλύψουν γνωστές σκοπιμότητες, δεν θα είχα παραπεμφθεί.

Πιστεύετε ότι το όνομά σας (σ.σ.: ο αδελφός του Χρ. Κασσίμης φέρεται ως
ιδρυτής του ΕΛΑ) ήταν η αιτία που σας οδήγησε δύο φορές μέσα σε τόσο σύντομο
χρονικό διάστημα στο εδώλιο;

Όπως γνωρίζετε, οι δίκες αυτές είναι καθαρά φρονηματικού χαρακτήρα και
εξυπηρετούν μόνο πολιτικές σκοπιμότητες. Στηριζόμενες σε ανυπόστατα σενάρια
(συγκοινωνούντα δοχεία, ιστορική συνέχεια, κ.λπ.) στέλνουν μηνύματα σε όσους
αγωνίζονται και αντιστέκονται. Ζωντανό παράδειγμα είναι η παραπομπή, σ’ αυτή
τη δίκη, του Γιάννη Σερίφη, του οποίου για πολλοστή φορά επιδιώκουν την
εξόντωση. Ως προς το όνομά μου, χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον και θα
ξαναχρησιμοποιηθεί.

Στην πρώτη δίκη, ο εισαγγελέας της έδρας σάς είχε αποδώσει τον χαρακτηρισμό
του «δόκιμου μέλους τρομοκρατικής οργάνωσης», οι δικαστές, παρά τη δήλωση της
προέδρου περί έλλειψης στοιχείων, προχώρησαν στη συλλογική καταδίκη των
τεσσάρων συγκατηγορουμένων σας. Τι γεύση σάς άφησε εκείνη η δίκη;

Παρά την ομόφωνη αθώωσή μου και τη δικαίωσή μου, η απόφαση που οδήγησε στην
καταδίκη των τεσσάρων συγκατηγορουμένων μου, πολύ φοβάμαι, εκτός της «πικρής
γεύσης», θα έχει και τρομακτικές συνέπειες για κάθε αγωνιζόμενο άνθρωπο.

H αθώωσή σας ήταν ομόφωνη. Αν η δικαστική απόφαση είχε εκδοθεί κατά
πλειοψηφία, πιστεύετε ότι θα είχατε την ίδια ποινική μεταχείριση με τον
συγκατηγορούμενό σας Γιάννη Σερίφη, ο οποίος αθωώθηκε σε πρώτο βαθμό για την
υπόθεση της 17N, αλλά ξαναδικάζεται έπειτα από έφεση κατά της αθωωτικής
απόφασης;

H Εισαγγελία είχε προτείνει την ενοχή μου και, κατά συνέπεια, θα ασκούσε το
δικαίωμά της, αυτό της έφεσης. Όμως, οι λόγοι που εγώ «χρησιμοποιήθηκα» ήταν
εντελώς διαφορετικοί.

Πώς θα σχολιάζατε, σαν απλός πολίτης, το φαινόμενο της τρομοκρατίας, αλλά
και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε από την Ελληνική Αστυνομία και τη
Δικαιοσύνη;

Μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού έπρεπε να δημιουργηθεί ένας νέος
εχθρός. Έτσι, η «τρομοκρατία» αντικατέστησε τον «κομμουνιστικό κίνδυνο», για
οικονομικούς κι εξουσιαστικούς λόγους. Ο αόρατος αυτός εχθρός ήταν το ιδανικό
πρόσχημα για να καταπατούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι ελευθερίες.

Μετά την 11η Σεπτέμβρη, επιβλήθηκε κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε όλο τον
πλανήτη, η οποία εκφράζεται όχι μόνο με προληπτικούς πολέμους σε κράτη και
κυβερνήσεις, αλλά και κατασταλτικά σε κοινωνικές ομάδες και άτομα. H βία
αναβαθμίζεται θεσμικά και η εξουσία αποκτά όλο και πιο έντονα ολοκληρωτικά
χαρακτηριστικά.

«Ένταση της καταστολής»

Στη χώρα μας, η πολιτική αυτή άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά με την ψήφιση
των εμπλουτισμένων τρομονόμων, με τη σύναψη διακρατικών συμφωνιών και το
άνοιγμα μιας σειράς από δίκες οι οποίες έχουν πιο γενικευμένους στόχους, με
αποτέλεσμα τον «νόμιμο» περιορισμό ακόμη και των στοιχειωδών ατομικών
δικαιωμάτων και την ένταση της καταστολής ώς τα ακραία όριά της.

Έτσι, το τέλος των προσχημάτων περί «κράτους δικαίου» και δικονομικών
εγγυήσεων, περί δημοκρατίας και συνταγματικής νομιμότητας, περί δικαιωμάτων
και ελευθεριών, περί αντικειμενικών MME και ουσιαστικής πληροφόρησης γίνεται
ολοένα και πιο ορατό.

Αναγνώρισε τον Γ. Σερίφη με… καθυστέρηση 9 χρόνων

H TPITH ΔΙΚΗ για «υπόθεση τρομοκρατίας» αρχίζει σήμερα στη δικαστική
αίθουσα των γυναικείων φυλακών του Κορυδαλλού. Στο εδώλιο κάθονται οι Κώστας
Αγαπίου, Αγγελέτος Κανάς και Ειρήνη Αθανασάκη, οι οποίοι παραμένουν
κρατούμενοι μετά την καταδίκη τους σε κάθειρξη 25 ετών, καθώς και ο Χρ.
Τσιγαρίδας, που είναι ελεύθερος για λόγους υγείας, ο ομόφωνα αθωωθείς Μιχάλης
Κασσίμης, αλλά και ο «συνήθης ύποπτος» Γιάννης Σερίφης.

Οι πέντε πρώτοι κατηγορούμενοι δικάζονται για συμμετοχή σε δέκα εκρήξεις του
ΕΛΑ σε οργανισμούς κοινής ωφέλειας, παρά το γεγονός ότι αρχικά ακόμη και ο
ίδιος ο εφέτης-ειδικός ανακριτής κ. Λ. Ζερβομπεάκος, που διενήργησε την
έρευνα, είχε την άποψη ότι τα αδικήματα αυτά έχουν παραγραφεί.

Ο Γ. Σερίφης, για τον οποίο ο ίδιος εισαγγελέας ζητούσε την απαλλαγή του και
έπειτα από οκτώ μήνες εισηγήθηκε την παραπομπή του, φέρεται ως συναυτουργός
στην έκρηξη λεωφορείου στον Περισσό, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τη δολοφονία
του αστυνομικού υποδιευθυντή Απ. Βέλλιου. Μοναδικό στοιχείο είναι η κατάθεση
του Ανδρέα Κορωναίου, ο οποίος με καθυστέρηση εννέα ετών αναγνώρισε στο
πρόσωπο του Γ. Σερίφη τον δράστη της επίθεσης.