Σεμνά και ταπεινά «μαχαιρώματα» στην Kυβέρνηση

Σχεδόν έναν χρόνο από την ανάδειξή της στην εξουσία, η λάμψη της
νεοδημοκρατικής κυβέρνησης Καραμανλή υποχωρεί. Θαμπώνει η εικόνα της, το
λούστρο της χάνεται, οι ικανότητες, η αποτελεσματικότητα και η συνοχή της
αμφισβητούνται ευθέως. Κανένας ενθουσιασμός δεν επικρατεί πλέον, μετά τις
απίστευτα χαμηλές επιδόσεις τού 2004. H αρχική αίσθηση υπεροχής τείνει να
υποκατασταθεί από ένα γενικευμένο κύμα αμφιβολίας. Οι περισσότεροι πια
πιστεύουν ότι ο πρώτος χρόνος χάθηκε, ότι η κυβέρνηση εξαντλήθηκε σε
πολιτικούς σκοπούς και στόχους, δεν απέδωσε το παραμικρό στο πλήθος των
πολιτών, οι οποίοι πλανημένοι από τα μεγάλα προεκλογικά λόγια προσδοκούσαν και
ανέμεναν.

Έλλειψη συντονισμού. Επιχειρώντας κανείς να προσεγγίσει την αδυναμία,
διαπιστώνει σοβαρά ελλείμματα συντονισμού, συνοχής και στόχων, τα οποία
πηγάζουν από την κεφαλή. Ο Πρωθυπουργός εμφανώς έχει υιοθετήσει δικό του
μοντέλο διοίκησης, που πολύ απέχει από εκείνο του προκατόχου του. Δεν υπάρχει
αίσθηση αυστηρού προγράμματος παρακολούθησης της κυβερνητικής δραστηριότητας,
ούτε αυτή της συντονισμένης και οργανωμένης δράσης, η οποία λαμβάνει υπόψη τις
συνέργειες και την αλληλεξάρτηση των πολλών τομέων. Το Υπουργικό Συμβούλιο
σπάνια συνεδριάζει, τα συντονιστικά κυβερνητικά όργανα, όπως η Κυβερνητική
Επιτροπή και άλλα, δεν μπορεί να πει κανείς ότι συνέρχονται τακτικά, σύμφωνα
με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις του έργου. Γενικώς η δραστηριότητα του
Μεγάρου Μαξίμου δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί εξαντλητική. Το αντίθετο μάλιστα.
Πολλοί θεωρούν πως είναι χαλαρή, αναντίστοιχη των προβλημάτων που η ίδια η
κυβέρνηση αναδεικνύει, ρητορεύοντας και επικρίνοντας την προηγούμενη, του κ.
Σημίτη. Μόνο τελευταία, από την αρχή του νέου χρόνου, υπάρχει κάποια αίσθηση
κινητοποίησης, η οποία πηγάζει από τα συχνά ραντεβού του Πρωθυπουργού με
στελέχη κυρίως του οικονομικού τομέα.

Το στυλ Καραμανλή. Υπουργοί και βουλευτές στις ιδιαίτερες συνομιλίες
τους αποδίδουν την κατάσταση στο «στυλ Καραμανλή», που δεν είναι
διαχειριστικό, αλλά πρωτίστως πολιτικό, όπως λένε. Στην αντιπολίτευση,
αντιθέτως, θεωρούν ότι αυτά είναι απλές δικαιολογίες της νωχέλειας που
χαρακτηρίζει τη διακυβέρνηση Καραμανλή. Είναι χαρακτηριστικό το σχόλιο
παράγοντα της αντιπολίτευσης, που συνηθίζει να λέει πως «όταν το κριάρι είναι
τεμπέλικο, όλο το κοπάδι είναι τεμπέλικο».

Όπως και να έχει, πάντως, η όλη αίσθηση αδυναμίας είναι δεδομένη και αντανακλά
στη λειτουργία της κυβέρνησης. Διεισδύοντας ο ανεξάρτητος παρατηρητής στο
εσωτερικό της, ακούγοντας σχόλια και κρίσεις κυβερνητικών στελεχών και
βουλευτών, αντιλαμβάνεται τα προβλήματα συνεργασίας και συνοχής, την έλλειψη
καθοδήγησης και παρακολούθησης. Από την ακτινογραφία λοιπόν της κυβέρνησης
αναδεικνύονται κατ’ αρχήν οι τρεις «Καραμανλοφύλακες»: Αλογοσκούφης, Σιούφας,
Παυλόπουλος, συγκροτούν τη βασική τριάδα. Είναι οι υπουργοί που βλέπουν πιο
συχνά τον Πρωθυπουργό και εκείνοι οι οποίοι δίδουν τον τόνο. Σ’ αυτούς θα
ήθελε να είναι και ο Θόδωρος Ρουσόπουλος, αλλά δεν κολλάει, δεν τον «παίζουν»
οι τρεις συγκεκριμένοι, του αποδίδουν ευθύνες για τα προβλήματα επικοινωνίας
και έτσι παλεύει μόνος να διατηρήσει τη σχέση του με τον Πρωθυπουργό.

OI ΔΙΑΦΩΝΟΥΝΤΕΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΟΥΦΛΙΑΣ

Ο κ. Γ. Σουφλιάς έχει κηρύξει το ΥΠΕΧΩΔΕ αυτόνομη περιοχή. Οι αντιρρήσεις του
με την ακολουθούμενη οικονομική πολιτική είναι δεδομένες και επιπλέον δεν
κρύβει την απογοήτευσή του για την επίδοση της κυβέρνησης. Κατά καιρούς
θυμίζει όσα προώθησε αυτός μέσα σε ένα εξάμηνο το ’90 ως υπουργός Οικονομίας.
Είναι επίσης βαθύτατα ενοχλημένος για όσα συνάδελφοί του κρυφολένε περί
σχέσεων με το κατασκευαστικό λόμπι, αλλά επί του παρόντος μένει σιωπηλός. Ο
ίδιος παραμένει παραγωγικός και συγκεντρωτικός μαζί, όπως φαίνεται και από την
«εξαφάνιση» του φέρελπι υφυπουργού Περιβάλλοντος κ. Καλογιάννη. Ουδείς πάντως
πιστεύει ότι θα μείνει ακίνητος. Όταν έλθει η ώρα, ο Σουφλιάς δεν θα χαριστεί
σε κανέναν, λένε οι γνωρίζοντες.

Δεν χαρίζεται σε κανέναν

ΜΙΧΑΛΗΣ ΛΙΑΠΗΣ

Ο εξάδελφος του Πρωθυπουργού, κ. Μιχ. Λιάπης, παραπονιέται ότι δεν έχει λεφτά
να κάνει τα έργα που θέλει και να ικανοποιήσει το όνειρό του για τα τρένα.
Όταν τον ακούει κανείς νιώθει πως αντιπολιτεύεται την κυβέρνηση. Θα ήθελε
περισσότερη ενέργεια και δράση. Τώρα, τι κάνει ο ίδιος γι’ αυτό, είναι ένα
άλλο θέμα. Ανήκει κι αυτός στους «πρίγκιπες» της πολιτικής.

Βλέπει τα τρένα να περνούν

TO ΥΠ. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Μικρή και η επίδοση του υπουργείου Πολιτισμού, το οποίο εποπτεύει ο
Πρωθυπουργός και τα καθήκοντα ασκούν οι κ.κ. Π. Τατούλης, Γ. Ορφανός και
Φάνη-Πάλλη Πετραλιά. Θορυβώδης αρχικώς ο Τατούλης, «φούσκωσε» πρώτα, «πέταξε»
κάτι απίστευτα περί κρατικοδίαιτου πολιτισμού και μετά χαλάρωσε, επενδύοντας
και αυτός στον πολιτικό χρόνο, ο οποίος αλλιώς μετράει και μερικές φορές
αποδίδει. Έχει κόντρα μεγάλη με τον γενικό γραμματέα του υπουργείου, κ.
Ζαχόπουλο, ο οποίος υποτίθεται αντλεί ισχύ από τον Πρωθυπουργό και υπουργό
Πολιτισμού, K. Καραμανλή. Ο κ. Ορφανός ύστερα από πολλές απόπειρες για την
εξυγίανση του ποδοσφαίρου κατάφερε τελικά να επαναφέρει τον Βίκτωρα Μητρόπουλο
ως αντιπρόεδρο της ΕΠΑΕ. Όσο για την κ. Πετραλιά, τι να πούμε; Μετά την
ανύψωση του στέγαστρου Καλατράβα αγνοείται η τύχη της. Με αυτά και με τούτα,
ίσως είναι καιρός ο κ. Καραμανλής να βρει τον αντικαταστάτη του στο υπουργείο
Πολιτισμού, γιατί με τις κρατούσες συνθήκες ούτε εκεί θα υπάρξει πρόοδος και
βεβαίως θα τον βαρύνει προσωπικά, την ώρα που ο ίδιος θα επιδιώκει να μείνει
αλώβητος από την κρίση που έρχεται.

Αναζητείται διάδοχος

OI ΦΥΛΑΚΕΣ TOY ΚΑΡΑΜΑΝΛΙΣΜΟΥ

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Ο υπουργός Εσωτερικών κ. Πρ. Παυλόπουλος δείχνει υπερδραστήριος, παίζει τον
ρόλο του υπερνομοθέτη, έχει αναλάβει να καλύψει τις λεγόμενες επικίνδυνες
αποστολές, όπως αυτήν του «βασικού μετόχου», και δεν διστάζει – όπως λένε οι
συνομιλητές του στο Κοινοβούλιο – να λοιδορεί τον κ. Ρουσόπουλο και τον
αγκυλωμένο υπουργό Δικαιοσύνης κ. Αν. Παπαληγούρα για την αδυναμία τους «να
υπερασπιστούν τις μεγάλες επιλογές του Καραμανλή». Γεμάτος ανασφάλειες ο
Προκόπης, θέλει να δείχνει κινητικός, αλλά βαρύνεται για τις ανεκπλήρωτες
υποσχέσεις προς τους συμβασιούχους και για τον χαρακτήρα της επανίδρυσης του
κράτους, που δεν είναι τίποτε άλλο από την επανίδρυση του κομματικού κράτους.
Ακόμη, σχολιάζεται η «εξαφάνιση» των υφυπουργών του, κ.κ. Ανδρεουλάκου και
Νάκου.

Σε κόντρα με Ρουσόπουλο και Παπαληγούρα

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗΣ

H επίδοση του κ. Αλογοσκούφη δεν είναι η καλύτερη. Οι επιλογές του δεν ήταν οι
ορθότερες και οι χειρισμοί δεν μπορούν να χαρακτηριστούν αποδοτικοί. H ίδια η
διοίκηση του υπουργείου εμφανίζει προβλήματα, όπως και οι σχέσεις με τους
υφυπουργούς του δεν είναι αρμονικές. Ελάχιστα επικοινωνεί με τον κ. Δούκα και
εμφανώς έχουν διαφορετικές απόψεις. Ίσως ο εγκατεστημένος στο Γενικό
Λογιστήριο του Κράτους κ. Π. Δούκας να είναι ο πρώτος που αμφισβητεί το
μοντέλο της «ήπιας προσαρμογής». Με τον έτερο υφυπουργό Οικονομικών, Αδάμ
Ρεγκούζα, δεν υπάρχει σημείο επαφής, καθώς προέρχονται από πολύ διαφορετικούς
κόσμους. Οι ανώτεροι υπάλληλοι του υπουργείου Οικονομικών συχνά σχολιάζουν πως
δεν υπάρχει η απαιτούμενη αγωνία και ακόμη σημειώνουν πως οι υφυπουργοί δεν
αντιλαμβάνονται ότι εκεί χτυπάει η καρδιά του κράτους. Κάπως καλύτερη είναι η
σχέση του με τον κ. Φώλια, ο οποίος όμως δεν διακρίνεται για την παρουσία και
την ενασχόλησή του με τα θέματα και τα προβλήματα. Όπως έχουμε προσφάτως
αναφέρει, οι υπάλληλοι μέχρι πρότινος τον αποκαλούσαν «υφυπουργός Τρίτη –
Πέμπτη», γιατί από Παρασκευή μέχρι Δευτέρα αποσυρόταν στα Γρεβενά. Δεν είναι
τυχαίο πάντως το γεγονός ότι αποτελεί την αιχμή της αντίθεσης με τον υπουργό
ΠΕΧΩΔΕ κ. Γ. Σουφλιά, όπως κατεδείχθη προσφάτως με τη δημόσια αντιδικία για το
ύψος της απορρόφησης των κοινοτικών κονδυλίων από τα δημόσια έργα.

Σε κόντρα με τους υφυπουργούς του εκτός του Φώλια

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΙΟΥΦΑΣ

Ο τρίτος των «Καραμανλοφυλάκων» κ. Δημ. Σιούφας, του υπουργείου Ανάπτυξης,
απολαμβάνει ίσως της καλύτερης φήμης. Θεωρείται ο πιο «δουλευτής» της
κυβέρνησης Καραμανλή, χωρίς πολλές παράτες, δείχνει να προετοιμάζει καλά τις
κινήσεις του και είναι από τους αθόρυβους παραγωγούς. Έχει μαζί του τον Γιάννη
Παπαθανασίου με τάσεις ελέγχου βεβαίως και σχεδόν δεν συνομιλεί με τον
υφυπουργό Ενέργειας, τον κ. Δημ. Σαλαγκούδη, τον οποίο προσπαθεί να ξεπερνά
διά του γενικού γραμματέα κ. Νικ. Στεφάνου.

Σε κόντρα με τον Δ. Σαλαγκούδη

OI ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΟΙ

ΠΑΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Στον ευαίσθητο τομέα της απασχόλησης, ο υπουργός Εργασίας κ. Πάνος
Παναγιωτόπουλος κατηγορείται ότι εξαντλείται σε δημόσιες σχέσεις. Οι ίδιοι οι
υφυπουργοί του, οι κ.κ. Γιακουμάτος και Αγγελόπουλος, δεν κρύβουν τη δυσφορία
τους. Τον θεωρούν υπεύθυνο για την απραξία του τομέα τους, τον κατηγορούν ότι
έχει κολλήσει τα πάντα. Όταν βουλευτές, κυβερνητικοί ή της αντιπολίτευσης
ρωτούν στο Κοινοβούλιο τον κ. Γιακουμάτο πώς τα πάει με τον «ερυθρό Πάνο»,
απαντά ευθέως «χάλια», για να μην πούμε τα άλλα που δεν γράφονται. Την ίδια
απογοήτευση εκφράζει και ο έτερος υφυπουργός, κ. Αγγελόπουλος, ο οποίος
θεωρείται σοβαρός άνθρωπος και πρόσωπο που διαισθάνεται το βάρος των συνθηκών
και την ένταση των προβλημάτων.

Επιχείρηση δημόσιες σχέσεις

MAN. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

Ο τομέας της Εμπορικής Ναυτιλίας ουδέν αποδίδει για την ώρα. Φανατικός και
ιδεόληπτος ο κ. Μαν. Κεφαλογιάννης υστερεί εμφανώς. Δημιουργεί συνεχώς
συγκρούσεις, προκάλεσε την παραίτηση του διευθύνοντος συμβούλου του ΟΛΠ κ. N.
Γιαννή και, τέλος πάντων, πέραν των άλλων δεν έχει ακόμη επεξεργασθεί έστω ένα
υποτυπώδες σχέδιο προσέγγισης των εφοπλιστών, μήπως και επενδύσουν τουλάχιστον
τμήμα των υπερκερδών τους εδώ. Για τον Τσιαρτσιώνη της Μακεδονίας και τον
Παυλίδη του Αιγαίου τι να πει κανείς; Είτε υπάρχουν είτε δεν υπάρχουν, το ίδιο
είναι.

Δημιουργεί συνεχώς συγκρούσεις

ΔΗΜ. ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Ιδιαίτερη περίπτωση θεωρείται ο υπουργός Τουρισμού, κ. Δημ. Αβραμόπουλος.
Πομπώδης όπως είναι είπε διάφορα στην αρχή, αλλά οι παράγοντες του Τουρισμού
είναι έξαλλοι μαζί του. «Δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε μαζί του», λένε οι
περισσότεροι και δεν αποκλείεται όπως πάνε τα πράγματα να εγγράψει μείωση
τουριστών μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Θα πρόκειται όντως περί κατορθώματος.
Όσο για τα πολλά αναπτυξιακά, αφού είπε διάφορα φανταχτερά, ουσιαστικά διέκοψε
τη λειτουργία της Εταιρείας Τουριστικών Ακινήτων και οδήγησε σε παραίτηση τον
διευθύνοντα σύμβουλο, κ. Χαριτάκη, εκλεκτό του υπουργού Οικονομίας, Γ.
Αλογοσκούφη.

Σε κόντρα με τους παράγοντες του τουρισμού

OI… ΣΙΩΠΗΛΟΙ

ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ

Ο δημοφιλής υπουργός Υγείας, κ. Νικήτας Κακλαμάνης, στα μαχαίρια κι αυτός με
τον υφυπουργό του κ. Γιαννόπουλο, έχει αφοσιωθεί στη μάχη των ράντζων.
Κυριαρχείται και αυτός από το σύνδρομο της επικοινωνίας, ενδιαφέρεται με τον
αφρό των προβλημάτων της υγείας – όπως π.χ. το θέμα των ράντζων που «πουλάει»
στα MME – και δεν επεμβαίνει στην πηγή των προβλημάτων. Θα καταλήξει, θεωρούν,
αιχμάλωτος των οικονομικών αδυναμιών και εξαρτήσεων, που κάθε φορά ο τομέας
βγάζει.

Στη μάχη των εντυπώσεων

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΟΥΛΓΑΡΑΚΗΣ

Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης κ. Γ. Βουλγαράκης, παρότι πειθαρχικός, μοιάζει
συνεργαζόμενος με την κυβέρνηση. Έχει εξασφαλίσει απόσταση από τα δύσκολα,
συνεχίζει σε μεγάλο βαθμό το έργο των προκατόχων του, είναι από τους λίγους
υπουργούς που υπηρέτησαν την αρχή της συνέχειας στο κράτος και αυτό ίσως είναι
το μυστικό της επιτυχίας του. Δεν είναι τυχαίο ότι αντιδρά στις υπερβολές του
κ. Μαρκογιαννάκη, τον οποίο θεωρεί πολύ δεξιό και δεν θέλει να έχει πολλά
πολλά μαζί του.

Κρατάει αποστάσεις από τον σκληρό πυρήνα της Δεξιάς

MAP. ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ

H Μαριέττα της Παιδείας, παρά τα μεγαλεπήβολα που επαγγέλθηκε, ουδέν για την
ώρα απέδωσε. Οι αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που προσφάτως προανήγγειλε, μένουν
για την ώρα έπεα πτερόεντα. H προώθησή τους θα απαιτήσει συγκρούσεις και
προνοητικότητα. Και η ίδια, πάντως, δεν φαίνεται να βρίσκει άκρη με τον
υφυπουργό της, κ. Καλό.

Έμειναν μόνο τα σχέδια και η κόντρα με τον Καλό

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΠΑΣΙΑΚΟΣ

Το έργο του κ. Μπασιάκου στον τομέα της γεωργίας είναι ορατό διά γυμνού
οφθαλμού και φαίνεται να οδηγεί σε διάρρηξη τις σχέσεις της Νέας Δημοκρατίας
με τους αγρότες.

Γκρέμισε ό,τι έχτισε η N.Δ. με τους αγρότες

OI ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΙ

ΠΕΤΡΟΣ ΜΟΛΥΒΙΑΤΗΣ

Ο γηραιός υπουργός Εξωτερικών, κ. Π. Μολυβιάτης, πρόσωπο – είναι αλήθεια – που
εμπνέει σεβασμό, μάλλον πρέπει να τελεί σε φάση αποχώρησης. Δυσφορεί για τα
πολλά ταξίδια που η θέση του επιβάλλει και δεν πρέπει να θεωρείται απίθανη η
απόσυρσή του σε πιο ήπια καθήκοντα. Πέραν αυτών πάντως η εξωτερική πολιτική
δεν διακρίνεται για τον δυναμισμό της. H Ελλάδα απουσιάζει, οι εκπρόσωποί της
δεν κινούνται όπως παλαιότερα στη διεθνή σκηνή. Πολλοί θεωρούν ότι η Τουρκία
αλωνίζει ελεύθερη στην Ευρώπη και αλλού και εμείς εξαντλούμαστε σε ταξίδια
αναψυχής. Και οι τρεις υφυπουργοί που συνεπικουρούν τον κ. Μολυβιάτη δεν
επέδειξαν ιδιαίτερες ικανότητες. Σχολιάζεται, για παράδειγμα, το πρόσφατο
ταξίδι του κ. Βαληνάκη στη Μπουργκίνα Φάσο, όπου και η σύνοδος των γαλλόφωνων
χωρών, με σκοπό υποτίθεται την εξασφάλιση ψήφων για την υποψηφιότητα της
Θεσσαλονίκης να οργανώσει την ΕΧΡΟ. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό, σχεδόν
ταπεινωτικό.

Δεν θέλει άλλα ταξίδια

Χωρίς τύχη