20 ΕPΩTHΣEIΣ XPIΣTINA ΠAΠOYTΣOΠOYΛOY-ΔIAMANTOΠOYΛOY

ΥΠΕΥΘΥΝΗ TOY KENTPOY ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΣΤΟΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ KATA ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ (ΟΚΑΝΑ)

Στους γονείς και τις – διαφόρων τύπων – εξουσίες βρίσκει η κ. Χριστίνα
Παπουτσοπούλου το «κλειδί» για να σταματήσει να μειώνεται η ηλικία στην οποία
οι νέοι δοκιμάζουν ναρκωτικά. Και όπως λέει, το πρόβλημα θα πάρει άλλες
διαστάσεις, αν αλλάξει η νοοτροπία και ο τρόπος ζωής των ανθρώπων. Και
επιμένει στην επέκταση των θεραπευτικών δομών και των προγραμμάτων μείωσης της
βλάβης για τους χρήστες.

Πόσοι χρήστες απευθύνονται κάθε χρόνο στο Κέντρο Βοήθειας;

Πάνω από 1.000 ενεργοί χρήστες, οι οποίοι πραγματοποιούν περισσότερες από
15.000 επισκέψεις στις διάφορες υπηρεσίες. Στα 6 χρόνια λειτουργίας έχουν
έλθει πάνω από 6.000 χρήστες.

Θα ήταν περισσότεροι αν…

Αν το ωράριο λειτουργίας ήταν διευρυμένο, η εργονομία των χώρων διευκόλυνε την
ανάπτυξη και άλλων υπηρεσιών κι αν υπάρξει αύξηση του αριθμού των επιστημόνων.

Ποια η ηλικία των χρηστών που έρχονται;

1% κάτω των 18, 37,5% 19 – 29 ετών, 40,3% 30 – 40 ετών και 21,2% άνω των 41
ετών.

Πώς θα σταματήσει να μειώνεται ο μέσος όρος ηλικίας των χρηστών;

Ο ρόλος των γονιών – είτε είναι μαζί είτε χώρια – είναι πολύτιμος. Επίσης, οι
πολιτικές, κοινωνικές και πνευματικές εξουσίες θα πρέπει να βλέπουν μπροστά
και να δίνουν στα παιδιά περισσότερες συναισθηματικές και πνευματικές παροχές.

Κάνουν όλοι (ενδοφλέβια) χρήση ουσιών;

Σε ποσοστό 42,8%. Άλλοι τρόποι χρήσης είναι η εισπνοή, το κάπνισμα και η
κατανάλωση χαπιών.

Πόσοι από αυτούς παρακολουθούν και τα συμβουλευτικά προγράμματα;

Στο μεγαλύτερο ποσοστό παρέχεται συμβουλευτική ενημέρωση.

Πόσοι τελικά ζητούν θεραπεία;

Το 45%.

Τι κάνουμε για όσους επιλέγουν να μην ενταχθούν σε θεραπεία;

Τους ανακουφίζουμε λίγο από τη σκληρή ζωή της πιάτσας, τους παρέχουμε
πρωτοβάθμια περίθαλψη και ψυχοκοινωνική υποστήριξη, τους καθοδηγούμε να ζουν
υγιεινά, δεν σταματάμε να τους παροτρύνουμε να χτυπήσουν την πόρτα της
θεραπείας.

Ποια είναι ώς σήμερα τα αποτελέσματα των ενεργειών αυτών;

Ο συνεχώς αυξανόμενος αριθμός χρηστών που έρχονται και η μείωση κατά 20% των
χρηστών που κάνουν κοινή χρήση σύριγγας.

Τι πρέπει ακόμη να γίνει;

Κι άλλα Κέντρα Άμεσης Πρόσβασης.

Ποια τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι χρήστες;

Κατά δήλωσή τους, δυσκολία στην πρόσβαση σε υπηρεσίες Υγείας και Πρόνοιας,
στην εξεύρεση εργασίας και κοινωνικός αποκλεισμός.

Γιατί σπανίως απευθύνονται στο σύστημα Υγείας για ιατρικά προβλήματα;

Κυρίως γιατί δεν ενδιαφέρονται για τη σωματική τους κατάσταση.

Πώς μπορεί να αλλάξει αυτό;

Αν αυξηθούν τα Κέντρα Άμεσης Πρόσβασης κι αν στα νοσοκομεία υπάρχει ειδικά
εκπαιδευμένο προσωπικό για τη φροντίδα αυτού του ειδικού πληθυσμού.

Υπάρχουν ακόμη αντιδράσεις των περιοίκων – καταστηματαρχών για τη
λειτουργία του Κέντρου στην Ομόνοια;

Δεν σταμάτησαν ποτέ.

Πώς δέχτηκαν την εγκατάσταση στην 3ης Σεπτεμβρίου του Σταθμού Φροντίδας
Χρηστών;

Δεν τη δέχτηκαν.

Ποια τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετωπίζετε στην καθημερινή λειτουργία
των δομών αυτών;

Ο κίνδυνος επαγγελματικής εξουθένωσης των εργαζομένων!

Πόσοι άνθρωποι επισκέπτονται τον Σταθμό Φροντίδας;

Ο Σταθμός είναι αναπόσπαστο κομμάτι του Κέντρου Βοήθειας. Συνεπώς όλοι οι
«πελάτες» του Κέντρου είναι και επισκέπτες του Σταθμού.

Ποια η στάση των πολιτών απέναντι στους χρήστες;

Ίσως σκέπτονται τον στίχο: «… Κύριε, όχι μ’ αυτούς, ας γίνει αλλιώς το
θέλημά Σου…».

Και απέναντι στους απεξαρτημένους;

Όταν έρχεται η ώρα της εργασιακής και κοινωνικής επανένταξης των απεξαρτημένων
δεν γίνεται τίποτε, μολονότι σε ημερίδες και συνέδρια διατυμπανίζουν όλοι ότι
είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν.

Πότε θα αλλάξουν οι στάσεις αυτές;

Όταν αλλάξει ο σημερινός τρόπος ζωής, που είναι: αποξένωση, ρατσισμός,
έλλειμμα φροντίδας και στοργής προς τα παιδιά…