Σαφάρι για μια μονοκατοικία

Μέρες δόξας γνωρίζει και πάλι η αντιπαροχή στην Αθήνα. Με την επικείμενη
εφαρμογή ΦΠΑ στις οικοδομές από 1-1-2006 καθώς και με την επιβολή τέλους
χαρτοσήμου 3,6% στις εργολαβικές συμβάσεις έχει ανεβεί στα ύψη το ενδιαφέρον
για μονοκατοικίες μετατρέποντας σε κυνήγι θησαυρού την εύρεσή τους.

H ελληνική πατέντα της αντιπαροχής που άρχισε να εφαρμόζεται στη χώρα μας πριν
από 40 – 45 χρόνια βοηθώντας στην ανοικοδόμηση χωρίς την εκταμίευση χρημάτων
έρχεται στο προσκήνιο το 2005 καθώς το μέλλον της (από 1-1-2006) είναι θολό.
«Αυτή η κατάσταση έχει οδηγήσει σε μεγάλη αναθέρμανση του ενδιαφέροντος τόσο
από την πλευρά των κατασκευαστών όσο και από την πλευρά των οικοπεδούχων»,
τονίζει ο κ. Γιάννης Ρεβύθης, πρόεδρος του Συλλόγου Μεσιτών Αθήνας.

Όπως συμπληρώνει, σε περίπτωση εφαρμογής του ΦΠΑ ο οικοπεδούχος θα χάσει τη
δυνατότητα που έχει σήμερα να αποκτήσει δύο ή τρία διαμερίσματα χωρίς να
ξοδέψει ούτε ευρώ για την κατασκευή του. Αυτό γιατί θα πρέπει να διαθέσει ένα
σημαντικό ποσό προκειμένου να πληρώσει τον φόρο που θα αντιστοιχεί στα
διαμερίσματα που θα αποκτήσει. Διαφορετικά, σε περίπτωση δηλαδή που αναλάβει
αυτό το έξοδο ο κατασκευαστής, ο οικοπεδούχος θα χάσει σημαντικό μέρος του
ποσοστού αντιπαροχής.

Ο κ. Ελευθέριος Ελευθερίου, επιχειρηματίας κατασκευαστής και μέλος του
διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Κατασκευαστών Κτιρίων Ελλάδος, επισημαίνει
πως, με την επικείμενη εφαρμογή του ΦΠΑ στις νέες οικοδομές, θα πληγεί
βαρύτατα ο θεσμός της αντιπαροχής.

Λίγα τα ελεύθερα οικόπεδα

«Το Παλαιό Φάληρο ήταν το ωραιότερο προάστιο της Αθήνας, με πάρα πολλές μονοκατοικίες. Πλέον είναι το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα της τσιμεντοποίησης, καθώς με συντελεστή δόμησης 2,40 έχει γεμίσει από οκταώροφες πολυκατοικίες. Μετά τα δέντρα χάσαμε και τον ήλιο…», τονίζει ο κ. Αριστείδης Γναφάκης

Όμως όσοι από τους κατασκευαστές βιάζονται να γλιτώσουν αυτές τις αλλαγές
σκοντάφτουν στην έλλειψη ελεύθερων οικοπέδων που επικρατεί στην Αθήνα και στα
προάστια. Έτσι, εντείνεται η πίεση προς τους ιδιοκτήτες μονοκατοικιών.
«Αρκετοί εργολάβοι ή μεσίτες έχουν ζητήσει τη μονοκατοικία που μένουμε
προκειμένου να εκμεταλλευτούν το οικόπεδο», τονίζει ο κ. Αριστείδης Γναφάκης,
που κατοικεί σε μονοκατοικία στην περιοχή του Παλαιού Φαλήρου. Και προσθέτει:
«Έβρισκαν το τηλέφωνό μας ή κτυπούσαν κατευθείαν το κουδούνι για να
βολιδοσκοπήσουν τις προθέσεις μας».

Το δέλεαρ της αντιπαροχής είναι υψηλό. Άλλωστε σε αρκετές περιπτώσεις αγγίζει
το 50% της κατασκευής. «Με δύο ή τρία διαμερίσματα που δίνουν ξέρεις ότι θα
βρεις σπίτι να μείνεις εσύ και τα παιδιά σου, ενώ καμία φορά μπορεί να
προκύψει και κάποιο προς εκμετάλλευση. Με αυτές τις προϋποθέσεις είναι πολλοί
αυτοί που πείθονται», προσθέτει ο κ. Γναφάκης.

Όπως αναφέρει ο κ. Ελευθερίου, «σήμερα πρέπει να έχει ψυχή κανείς για να
κρατήσει μια παλιά μονοκατοικία», αφού είναι εξαιρετικά ελάχιστες οι
περιπτώσεις που δεν συμφέρει τους ιδιοκτήτες τέτοιων μονοκατοικιών να τις
δώσουν για αντιπαροχή. Έτσι, συνεχίζει, όσοι έχουν κάποιο οικόπεδο ή
μονοκατοικία που επιθυμούν να τα δώσουν προς αντιπαροχή, θα πρέπει να το
κάνουν άμεσα και να μην έχουν ως μοναδικό κριτήριο το ποσοστό που θα πάρουν
αλλά κυρίως τη φερεγγυότητα του κατασκευαστή και την ποιότητα της κατασκευής.

Χάσαμε τον ήλιο

Πάντως, ο κ. Γναφάκης τονίζει πως δύσκολα θα υποκύψει στις πιέσεις, παρά το
γεγονός ότι πικραίνεται βλέποντας στην αγαπημένη του γειτονιά να έχουν μείνει
μόλις τρεις μονοκατοικίες. «Το Παλαιό Φάληρο ήταν το ωραιότερο προάστιο της
Αθήνας, με πάρα πολλές μονοκατοικίες. Πλέον είναι το χαρακτηριστικότερο
παράδειγμα της τσιμεντοποίησης, καθώς με συντελεστή δόμησης 2,40 έχει γεμίσει
από οκταώροφες πολυκατοικίες. Μετά τα δέντρα χάσαμε και τον ήλιο…».