ο υποψήφιος «Kτίζει» προσωπικότητες

Να… «ζυγίσουν» τα θετικά και τα αρνητικά του επαγγέλματος και μετά να
αποφασίσουν όσοι ενδιαφέρονται να γίνουν δάσκαλοι, διότι για πολλά χρόνια θα
διαμορφώνουν τις προσωπικότητες εκατοντάδων ανθρώπων. Αυτό συμβουλεύουν τους
νέους δάσκαλοι με πολλά χρόνια εμπειρίας στην εκπαίδευση.

H μηδενική ανεργία, αλλά και η εύκολη εύρεση εργασίας είναι δύο από τα
στοιχεία που σίγουρα θα προσελκύσουν τους ενδιαφερομένους τονίζουν στον
«ΥΠΟΨΗΦΙΟ» οι δάσκαλοι. Στα πλεονεκτήματα του επαγγέλματος οι εκπαιδευτικοί
σημειώνουν και τη «μαγεία» που προσφέρει. Όπως λένε, «όσοι έχουν μεράκι και
όρεξη για τη δουλειά, δεν θα χάσουν. H επαφή με τα παιδιά είναι μοναδική».

Επιπλέον, δεν κρύβουν και ένα ακόμα από τα «συν» της δουλειάς για το οποίο
πολλοί άλλοι επαγγελματίες γκρινιάζουν: το ευέλικτο ωράριο, το οποίο δίνει τη
δυνατότητα σε όσους επιθυμούν να ασχοληθούν και με άλλες δραστηριότητες.

Όσο για τα αρνητικά, το νούμερο «ένα» πρόβλημα που σημειώνουν οι δάσκαλοι
είναι το οικονομικό. Όπως λένε, οι μισθοί τους είναι από τους χαμηλότερους στο
Δημόσιο. Μειονέκτημα, προσθέτουν είναι και η απαξίωση του επαγγέλματος – που
οφείλεται ίσως στη γενικότερη απαξίωση της εκπαίδευσης – από την κοινωνία και
την Πολιτεία τα τελευταία χρόνια. Ο δάσκαλος δεν έχει την αίγλη που είχε
παλιά, αναφέρουν. Ένα ακόμη αρνητικό που ίσως θα απασχολήσει τους μελλοντικούς
δασκάλους είναι όμως και το συνταξιοδοτικό. H συνταξιοδότηση στα 35 χρόνια
μπορεί να αποδειχθεί δύσκολη, αφού συνήθως καθυστερούν οι διορισμοί και τα
χρόνια περνούν…

Δημιουργικότητα και ευέλικτο ωράριο

Μανώλης Αρχοντάκης, δάσκαλος

Η μονιμότητα, το ευέλικτο ωράριο, που βολεύει κυρίως τις μητέρες – δασκάλες,
τα χαμηλά επίπεδα ανεργίας αλλά και η δημιουργικότητα που χαρακτηρίζει το
επάγγελμα είναι τα τέσσερα στοιχεία που μπορεί να προσελκύσουν κάποιον στον
χώρο της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Αυτό τονίζει στους υποψηφίους που
ενδιαφέρονται για το επάγγελμα ο δάσκαλος Μανώλης Αρχοντάκης.

«Ένα θετικό στοιχείο που πρέπει να έχουν στο μυαλό τους οι νέοι είναι ότι
πρόκειται για μια μόνιμη δουλειά. Οι περισσότεροι δάσκαλοι είναι διορισμένοι
στο Δημόσιο». Σημαντικό είναι όμως και το καλό ωράριο της δουλειάς, προσθέτει.
«Είναι ένα από τα ευνοϊκότερα, ειδικά για μια μητέρα ή για κάποιον που θέλει
ταυτόχρονα να ασχοληθεί και με άλλα πράγματα».

Ένα από τα ελκυστικότερα χαρακτηριστικά της δουλειάς που πρέπει οπωσδήποτε να
εκτιμήσουν οι ενδιαφερόμενοι είναι ότι δεν θα δυσκολευτούν να βρουν δουλειά,
αφού όλα τα στοιχεία δείχνουν πως οι δάσκαλοι σήμερα δεν αντιμετωπίζουν
προβλήματα ανεργίας. «Και βέβαια οι υποψήφιοι πρέπει να γνωρίζουν πως το
Δημόσιο δεν είναι μονόδρομος. Υπάρχουν κι άλλοι χώροι όπου μπορούν να
απασχοληθούν, όπως είναι τα ιδιωτικά σχολεία ή κέντρα για παιδιά με μαθησιακές
δυσκολίες». Στα μεγάλα πλεονεκτήματα ο κ. Αρχοντάκης συμπληρώνει και τον
δημιουργικό χαρακτήρα που έχει το επάγγελμα. «H επαφή με τα παιδιά έχει μία
μαγεία. H διδασκαλία, το να προσφέρεις γνώσεις σε έναν άνθρωπο είναι κάτι πολύ
σημαντικό. Δεν είναι μία αποστειρωμένη δουλειά. Έχει ζωντάνια και προσφέρει σε
κάποιον που διαθέτει μεράκι και όρεξη. Και ασφαλώς δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο
δάσκαλος σημαδεύει τη ζωή ενός ανθρώπου».

«Βιώνουμε μια απαξίωση»

Ο δάσκαλος, πρόεδρος του συλλόγου εκπαιδευτικών «H Αθηνά», κ. Σωτήρης Σκαρτσίλας

Οι χαμηλές αποδοχές, η απαξίωση του επαγγέλματος τόσο από την Πολιτεία όσο και
από την κοινωνία, αλλά και τα όρια συνταξιοδότησης που ολοένα και ανεβαίνουν
είναι τρεις βασικοί λόγοι που θα μπορούσαν να αποτρέψουν κάποιον να γίνει
δάσκαλος.

«Οι δάσκαλοι είναι δυστυχώς οι πιο χαμηλόμισθοι σε όλο τον δημόσιο τομέα.
Σίγουρα λοιπόν αυτός είναι ένας λόγος που θα έκανε έναν νέο να σκεφτεί πολύ
σοβαρά να μπει στον χώρο…», λέει στον «ΥΠΟΨΗΦΙΟ» ο δάσκαλος, πρόεδρος του
συλλόγου εκπαιδευτικών «H Αθηνά», κ. Σωτήρης Σκαρτσίλας. «Σήμερα ο μέσος
μισθός ενός δασκάλου με 19 χρόνια υπηρεσία είναι περίπου 1.300 ευρώ».

Το ύψος των αποδοχών, όμως, προσθέτει, συνδέεται πάντα με την εκτίμηση που
έχει το επάγγελμα από την κοινωνία. Πρόκειται για το δεύτερο σημαντικό
αρνητικό χαρακτηριστικό του επαγγέλματος, για το οποίο ενημερώνει τους
ενδιαφερομένους ο δάσκαλος. «Οι δάσκαλοι σήμερα βιώνουμε μία απαξίωση – που
είναι βέβαια γενικότερη στον χώρο της εκπαίδευσης – και από την Πολιτεία και
από τους γονείς. Πολλές φορές οι γονείς, και δεν το λέω αυτό ισοπεδωτικά, μας
αντιμετωπίζουν ως “υπαλλήλους τους”. Ανάλογη είναι η αντιμετώπιση που μας
επιφυλάσσει και η Πολιτεία, αφού σε πολλές περιπτώσεις λογοδοτούμε για όλα τα
κακά στην εκπαίδευση».

Ένα τρίτο στοιχείο που θα μπορούσε να αποτρέψει έναν νέο να γίνει δάσκαλος
είναι και το θέμα της συνταξιοδότησης, συμπληρώνει ο κ. Σκαρτσίλας. «Παλιά
υπήρχε η δυνατότητα να συνταξιοδοτηθεί ένας δάσκαλος με 25 χρόνια υπηρεσίας,
με μειωμένη σύνταξη. Τώρα χρειάζεται να συμπληρώσει κανείς 35ετία. Συνεπώς
μέχρι να διοριστεί κάποιος, να αρχίσει να δουλεύει τα χρόνια έχουν
περάσει…».