Ένα παιδί φεύγει κάθε μέρα από το σπίτι του

Ένα παιδί την ημέρα εγκαταλείπει το σπίτι του, αποφασισμένο να ζήσει μακριά
από τους γονείς του. Την τελευταία δεκαετία 3.387 παιδιά εγκατέλειψαν την
οικογένειά τους και από αυτά τα 728, παρά τις έρευνες και τις αναζητήσεις,
παραμένουν εξαφανισμένα.

Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία της Αστυνομίας, επτά στα δέκα παιδιά
που κλείνουν πίσω τους την πόρτα του σπιτιού τους είναι κορίτσια. Τα
περισσότερα παιδιά που φεύγουν από την οικογένεια επιστρέφουν λίγες ημέρες
αργότερα, είτε μόνα τους είτε αφού εντοπιστούν από την Αστυνομία. Είναι
ενδεικτικό πως στους πρώτους έντεκα μήνες του 2004 διακόσια πενήντα παιδιά
εξαφανίσθηκαν. Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο αριθμός των εξαφανίσεων ανηλίκων
στην Ελλάδα δεν είναι υψηλός σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Από τη μελέτη
987 φακέλων προέκυψε ωστόσο ότι σε ποσοστό 43% οι εξαφανίσεις δεν
καταγράφονται στα επίσημα στατιστικά στοιχεία και επομένως η εικόνα που
παρουσιάζεται απέχει πολύ από την πραγματικότητα.

Όπως προκύπτει από τις καταγεγραμμένες εξαφανίσεις ανηλίκων, είναι κυρίως τα
κορίτσια ηλικίας 15 έως 17 ετών που ανήκουν στην «ομάδα υψηλού κινδύνου». Από
τον σύνολο των εξαφανισμένων, το ποσοστό των κοριτσιών φτάνει στο 68,8 %. Όπως
εξηγούν οι ειδικοί, τα κορίτσια, ακόμη και σήμερα, εξακολουθούν να υφίστανται
εντονότερα τον κοινωνικό έλεγχο και τον έλεγχο της οικογένειας. Μάλιστα, όσο
περισσότερα «παραδοσιακά στοιχεία» έχει μια οικογένεια τόσο πιο έντονος είναι
ο έλεγχος και πιο ασφυκτική πίεση αισθάνονται τα παιδιά. Τα κορίτσια δύσκολα
αποφασίζουν να φύγουν, αλλά συνήθως οι αποδράσεις τους είναι προγραμματισμένες
και διαρκούν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Αντίστοιχα για τα αγόρια, η φυγή από το σπίτι σχετίζεται περισσότερο με την
αναζήτηση περιπέτειας και για τον λόγο αυτό μεγαλύτερη συχνότητα παρουσιάζουν
οι εξαφανίσεις σε ηλικίες μέχρι 11 χρόνων. H κυριότερη αιτία που οδηγεί ένα
παιδί στην απόφαση να φύγει από το σπίτι του βρίσκεται στις σχέσεις του με
τους γονείς του και το άμεσο οικογενειακό του περιβάλλον.

Οι συγκρούσεις των γονιών

Σύμφωνα με τις απαντήσεις που έδωσαν σε έρευνα παιδιά που είχαν εγκαταλείψει
το σπίτι τους και στη συνέχεια επέστρεψαν, τα δύο στα τρία χαρακτήρισαν την
οικογενειακή τους ζωή από «αδιάφορη» έως «δυστυχισμένη» και μόλις το 36,4 % τη
χαρακτήρισε «ευτυχισμένη». Ακόμα, το 43,4% των ανηλίκων αναφέρθηκε σε
συγκρούσεις μεταξύ των γονιών.

Σημαντικό ρόλο παίζει και η σχολική επίδοση. Από έρευνα σε 3.550 μαθητές
Γυμνασίων και Λυκείων προέκυψε ότι όσο χαμηλότερη είναι η σχολική επίδοση τόσο
συχνότερες είναι οι περιπτώσεις φυγής ή σκέψης φυγής.

«Αν και δεν υπάρχουν ακριβή στατιστικά στοιχεία για τις επιπτώσεις»,
επισημαίνει η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Νόβα-Καλτσούνη, «το
βέβαιο είναι ότι όσο μεγαλύτερο είναι το διάστημα που ένα παιδί θα παραμείνει
μακριά από το σπίτι του τόσο περισσότερο αυξάνουν και οι πιθανότητες να
οδηγηθεί σε παράνομες πράξεις, όπως κλοπές, διακίνηση ναρκωτικών, πορνεία».

Μη χάνετε ούτε λεπτό

Ο χρόνος αναζήτησης είναι πολύτιμος και δεν πρέπει να χάνεται… ούτε λεπτό
επισημαίνει ο πρόεδρος της οργάνωσης Χαμόγελο του Παιδιού, κ. Ανδρέας
Γιαννόπουλος. «Οι γονείς πρέπει να επιμένουν, όταν απευθύνονται στην
Αστυνομία, ώστε να αρχίζουν οι έρευνες αμέσως και όχι να περιμένουν να περάσει
ένα 24ωρο. Άλλωστε υπάρχει σχετική εγκύκλιος για παιδιά, ηλικιωμένους και
άτομα με ειδικές ανάγκες».

Δώδεκα χρόνια ψάχνουν τον Γιώργο που έφυγε…

Χρόνια αγωνίας. Ο Γιώργος Παρασκευόπουλος εξαφανίστηκε πριν από δώδεκα χρόνια. Τότε ήταν μόλις 10 χρόνων

«ΔΕΝ EXOYME δικαίωμα να κάνουμε πίσω. Ο πατέρας του κι εγώ θα το
αναζητούμε. Δεν θα εγκαταλείψουμε την προσπάθεια. Θα ψάχνουμε να βρούμε
απαντήσεις για το τι απέγινε το παιδί. Όποιες και να είναι αυτές».

Έχουν περάσει 12 χρόνια από τότε που ο Γιώργος εξαφανίσθηκε. Τότε ήταν μόλις
10 χρόνων. Για τους γονείς του Θεόδωρο και Χρυσούλα Παρασκευοπούλου η αγωνία
και η αναμονή συνεχίζεται.

«Μπορείτε να βοηθήσετε» είναι ο τίτλος της αφίσας που έχει κυκλοφορήσει από
την οργάνωση Χαμόγελο του Παιδιού για τον Γιώργο, αλλά και για άλλα παιδιά που
έχουν εξαφανισθεί, στο πλαίσιο της εκστρατείας αναζήτησής τους.

Στην αφίσα του υπάρχουν δύο φωτογραφίες. H μια σε ηλικία δέκα χρόνων και η
δεύτερη όπως υποθετικά θα είναι σήμερα στα 22 του χρόνια. H «ηλεκτρονική
ενηλικίωση» έχει γίνει με επεξεργασία στα εργαστήρια της Αστυνομίας του
Λονδίνου όπου απευθύνθηκε η οργάνωση Χαμόγελο του Παιδιού.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η οικογένεια Παρασκευοπούλου έχει απευθυνθεί για
βοήθεια σε αστυνομική Αρχή του εξωτερικού. «Το 1995, τρία χρόνια μετά την
εξαφάνιση, μέσω γνωστού είχαμε απευθυνθεί σε αρμόδια Υπηρεσία των ΗΠΑ και μας
είχαν στείλει μια ανάλογα επεξεργασμένη φωτογραφία για την αναζήτηση. H
φωτογραφία της αφίσας είναι πιο εξελιγμένη» λέει η μητέρα του Γιώργου,
Χρυσούλα Παρασκευοπούλου.

Ο Γιώργος εξαφανίσθηκε μεσημέρι Τετάρτης, στις 24 Ιουνίου του 1992. «Μόλις
είχε τελειώσει το σχολείο, E’ Δημοτικού. Από τους καλύτερους μαθητές. Δεν
αντιμετωπίσαμε δυσκολίες στην ανατροφή του, ούτε είχαμε προβλήματα στην
οικογένεια».