EΓPAΨAN

I.K. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος, για τα περί λίστας με δημοσιογράφους που απασχολούνται στο
Δημόσιο)

«H συγκάλυψη αυτή δεν είναι μόνο ανήθικη. Είναι πρωτίστως αντι-επαγγελματική.
Από τη στιγμή που η δημοσιογραφία διεκδικεί και ρόλο κοινωνικής κριτικής είναι
υποχρεωμένη να συμπεριφέρεται με γνώμονα την κριτική που ασκεί. Δεν γίνεται,
ας πούμε, να ελέγχεις την εξουσία με τρεις δημόσιους μισθούς και δύο
αργομισθίες. Ούτε να καταγγέλλεις την κυβέρνηση διορισμένος, αποσπασμένος και
αργόμισθος σε γραφείο υπουργού της. Ούτε να παραδίδεις μαθήματα ακεραιότητας
και ανεξαρτησίας επιδοτούμενος από πάσης φύσεως κρατικά ή ημικρατικά κονδύλια.

Με άλλα λόγια, ο υπουργός είναι υποχρεωμένος να ανοίξει το συρτάρι για να
ξέρει ο κόσμος με ποιους έχει να κάνει. Για να συνεκτιμήσει αυτά που ακούει με
αυτόν που τα λέει. Για να γνωρίζει όχι μόνο τι, αλλά και ποιον πρέπει να
πιστέψει».

(«Το Βήμα»)