[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ME ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ στην ημερήσια διάταξη και την ανεργία να αυξάνεται
δραματικά η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται τώρα – κάπως αργά – ότι οι δύο
πολυδιαφημιζόμενες παρεμβάσεις της στην οικονομία, ο φορολογικός και ο
αναπτυξιακός νόμος, δεν πρόκειται να δώσουν το φιλί της ζωής που χρειάζεται
επειγόντως η ελληνική οικονομία. Και αναζητά σωσίβιο στα δημόσια έργα!

Ομολογεί όμως έτσι τις μεγάλες ευθύνες της για το αναπτυξιακό κενό, στο οποίο
κινδυνεύει να βρεθεί η χώρα, αφού δεν διέγνωσε έγκαιρα την παγίδα της
καθίζησης στην οποία βρίσκεται τώρα η οικονομία. Ότι αναλώθηκε με άλλα μη
επείγοντα και με αμφιλεγόμενη απόδοση μέτρα και ρυθμίσεις και δεν κατέστρωσε
ένα πρόγραμμα «έκτακτης ανάγκης» με μέτρα και πρωτοβουλίες άμεσης δράσης, που
θα αποτελούσαν τώρα το «αμορτισέρ» για τους μεταολυμπιακούς κραδασμούς που
δέχεται η οικονομία.

Ωστόσο και οι δύο αυτοί νόμοι που τόσο διαφημίστηκαν και από τον ίδιο τον
Πρωθυπουργό είναι αμφίβολο αν και πόσο θα αποδώσουν στο μέλλον. Ο νέος
φορολογικός νόμος – αν παραμεριστούν οι επιβαρύνσεις που κρύβει για αρκετούς
φορολογουμένους – εξαντλείται στο ανακάτεμα των φορολογικών συντελεστών χωρίς
εσωτερική συνοχή, τόλμη και αναπτυξιακό όραμα. Ακόμη και η μείωση των
φορολογικών συντελεστών για τις επιχειρήσεις δεν ξεπερνά σε τόλμη τα
αντίστοιχα επίπεδα φορολόγησης σε άλλες χώρες ανταγωνιστικές με την Ελλάδα.
Όσο για τον νέο αναπτυξιακό νόμο και τις γενναίες επιχορηγήσεις που προβλέπει
για κάποιες κατηγορίες επενδύσεων θα πρέπει να σημειωθεί ότι και στο παρελθόν
ανάλογες προσπάθειες δεν οδήγησαν σε σοβαρή αύξηση των επενδύσεων. Επέφεραν
δυνανάλογη αύξηση κερδών σε σχέση με τα ελάχιστα έως και μηδαμινά οφέλη στην
ανάπτυξη της χώρας.

Τα αυτοχρηματοδοτούμενα έργα είναι ο νέος άσος που βγάζει από το μανίκι η
κυβέρνηση. Παράδοξο και αυτό. Μια κυβέρνηση που επέκρινε τόσο πολύ την
προηγούμενη ότι στήριξε μονομερώς την ανάπτυξη της οικονομίας στις κατασκευές
και στα ολυμπιακά έργα, που προεκλογικά και μετεκλογικά υποσχέθηκε ένα άλλο
μοντέλο ανάπτυξης βασισμένο στην ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, είναι η
ίδια που τώρα αναζητά σανίδα σωτήριας στα δημόσια έργα.