ΣE ΠPΩTO ENIKO Nα ‘ναι καλά ο «γνωστός», το «μέσον» και το «τηλεφώνημα»!..

Ήρθε η ώρα στην οικογένεια για «επαγγελματικό προσανατολισμό» και
προβληματισμούς για «κατευθύνσεις» και πανεπιστημιακές Σχολές. Μαζί τους ήρθε
και η αμηχανία των μεγάλων. Τι να πεις στα παιδιά, που – ούτως ή άλλως – «τα
ξέρουν όλα»;

«Μάθε, παιδί μου, γράμματα, για να προκόψεις στη ζωή», «φάε τη ζωή σου στα
θρανία, για να πάρεις γνώσεις και πτυχία», ή – ρεαλιστικότερα – «μπες, παιδί
μου, στα κυκλώματα, κάνε γνωριμίες, γίνε ”διπλωμάτης”, για να ανέβεις με
σιγουριά»; Πόσο υποκριτικές, ανούσιες και κούφιες ακούγονται και στα ίδια μου
τα αυτιά οι «ηθικοπλαστικές» παραινέσεις μου προς τον έφηβο, που
προβληματίζεται για το αύριό του, τις σπουδές του, τον δρόμο του…

Και η πρόσφατη ιστορία του φίλου, επιστήμονα των Οικονομικών, όπως μου τη
διηγήθηκε ο ίδιος – αλλά επιμελώς την έκρυψα από τον υιό μου – ήταν ό,τι
πρέπει για να δέσει το «γλυκό» της αξιοκρατίας εν Ελλάδι (γι’ αυτό και την
αφιερώνω εξαιρετικά στον Πρωθυπουργό της χώρας, που κήρυξε πρόσφατα
προσκλητήριο για τους Έλληνες επιστήμονες του εξωτερικού).

Ο φέρελπις νέος επιστήμονας, με διδακτορικό από μεγάλο αμερικανικό
Πανεπιστήμιο, το κατέθεσε σε ελληνικό πανεπιστημιακό ίδρυμα, ώστε να γίνει
αυτό δεκτό και να προχωρήσει στη θέση του λέκτορα. Μέλος ήδη σε έγκυρα διεθνή
ινστιτούτα και επιστημονικές εταιρείες, παρών σε μεγάλα συνέδρια του
εξωτερικού, με επανειλημμένες δημοσιεύσεις… Όλοι τον διαβεβαίωναν «στην
πατρίδα» ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Κι όμως. Το διδακτορικό του
απορρίφθηκε από την προκαταρκτική επιτροπή. Απ’ ό,τι μπόρεσε να μάθει, για
«ενδοοικογενειακές» διαφωνίες και προσωπικές κόντρες των πανεπιστημιακών
«δασκάλων».

Άφησε λοιπόν τις σεμνότητες, τις επιφυλάξεις και τις ντροπές και έκανε το
τηλεφώνημα στον γνωστό του υπουργό. Ως διά μαγείας, το θέμα του προχώρησε από
το άλλο κιόλας πρωινό με την «πρώτη» ταχύτητα.

Γνώση, επιστήμη, έρευνα; Μόνο επειδή σου αρέσει παιδί μου. Για όλα τα άλλα, να
‘ναι καλά ο «γνωστός», το «μέσον» και το «τηλεφώνημα»!