Tο βαμβάκι και το ταμείο…

ΠΩΣ TO ‘XE τραγουδήσει ο κ. N. Παπάζογλου; «Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι
όλα τα ίδια μένουν – κι εμένα τα χεράκια της με λύνουν και – με λύνουν και με
δένουν». E, σε ό,τι αφορά τους αγρότες, τα χεράκια που τους λύνουν και –
κυρίως – τους δένουν, είναι της κυβέρνησης…

Τους θυμάται κανείς πριν από τις εκλογές; Τότε που τα έβρισκαν όλα κακώς
καμωμένα και που υπόσχονταν ότι αρκούσε να έλθουν στην εξουσία για να γίνουν
οι βαμβακοπαραγωγοί… βαμβακομεγιστάνες; Ότι αρκούσε να γίνει ο κ. Καραμανλής
πρωθυπουργός, για να γίνουν οι καπνοπαραγωγοί… καπνέμποροι; Να γίνει ο κ. Σ.
Τσιτουρίδης – άντε, ο κ. Μπασιάκος – υπουργός Γεωργίας, για να ξαναγίνουν οι
σταφιδοπαραγωγοί περίπου όπως ήταν τον… προπερασμένο αιώνα; Όταν δηλαδή ήταν
οι μοναδικοί πλούσιοι σε ένα φτωχό κράτος;

Ποιος όμως να τους θυμάται τους νεοδημοκράτες; Και γιατί να τους θυμάται; Ως
γνωστόν, μετά την απομάκρυνση εκ της κάλπης, ουδέν λάθος – και καμία υπόσχεση
– αναγνωρίζεται. Ας πρόσεχαν οι ψηφοφόροι, που λέει ο λόγος.

Τα σπαράγγια και η πλάκα

H N.Δ. είχε εξευτελίσει τον κ. K. Σημίτη το ’96, όταν ο άνθρωπος είχε μιλήσει
για την ανάγκη να αλλάξουν οι καλλιέργειες όπου δεν ήταν πλέον κερδοφόρες. Και
δικαίως τον είχαν εξευτελίσει, αφού το ΠΑΣΟΚ δεν παρουσίασε ποτέ την παραμικρή
συγκεκριμένη πρόταση, πέρα από γενικές και αόριστες ιδέες…

Αλλά και στα ελάχιστα συγκεκριμένα, η αντιμετώπιση δεν ήταν καλύτερη: Θυμάται
κανείς την πλάκα που είχε γίνει με τα σπαράγγια, που είχε συστήσει ο κ.
Σημίτης στη Θράκη; Τότε, οι Μπασιάκοι της N.Δ. είχαν απαντήσει ό,τι απαντούν
και σήμερα οι γαλάζιοι αγροτοσυνδικαλιστές: «Όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά».
Βαμβάκι κι άγιος ο Θεός. Σωστό – μόνον που τώρα, πρέπει να τα βρει και τα
λεφτά και τα κιλά η κυβέρνηση της N.Δ….