ΣE ΠPΩTO ENIKO Tα χρήματα δεν λύνουν τα πάντα

Με γερές δόσεις υποκρισίας, ανακατεμένες με αρκετές σκοπιμότητες και
συμφέροντα, αλλά και κάποιες καλές προθέσεις, άρχισε η νέα χρονιά. Κατ’ αρχάς,
αυτή η απλόχερη παροχή βοήθειας των δυτικών κυβερνήσεων προς τις περιοχές που
επλήγησαν από το φονικό τσουνάμι μού μοιάζει με πλειοδοσία μεταξύ των χωρών,
ποια θα εξευμενίσει περισσότερο τους μουσουλμάνους για να μην έχει
τρομοκρατικές επιθέσεις στο έδαφός της και εναντίον των πολιτών της. Τα
χρήματα δεν λύνουν όλα τα προβλήματα ούτε υπάρχουν στοιχειώδεις εγγυήσεις πως
αυτά θα καταλήξουν στα χέρια των φτωχών και όχι σε κάποιες ελβετικές τράπεζες,
στα χέρια διεφθαρμένων κυβερνητικών ή παρακυβερνητικών παραγόντων των περιοχών
που επλήγησαν. Το μένος του ισλαμικού κόσμου προς τη Δύση έχει βαθιές ρίζες
και αφορά την εν γένει διαχρονική αντιμετώπισή του από τους ισχυρούς Δυτικούς.
Δεν εξαλείφεται έτσι απλά.

Και την ίδια ώρα, βλέπω ολόκληρο τον δυτικό κόσμο να εκστασιάζεται από την
απόφαση εταιρείας καλλυντικών να χρησιμοποιήσει υπερήλικες γυναίκες, καθώς και
«γεματούλες», υπερβολικά αδύνατες, ακόμα και γεμάτες φακίδες στις νέες
διαφημίσεις της. «Είναι όμορφες», είναι το σλόγκαν της εταιρείας, η οποία
διατείνεται ότι προσπαθεί να αλλάξει την προκατασκευασμένη εικόνα της
ομορφιάς. Καλά, όμορφες μπορεί να είναι, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα. Μόνο
όταν πάψουμε να ασχολούμαστε με το αν μία γυναίκα είναι «όμορφη» ή όχι –
θεωρείται δεδομένο, ότι καλό θα είναι, αν είναι… – θα μιλάμε για ισότητα.

H εποχή αυτή, όμως, απέχει. Πολύ. Κάθε χρόνο που περνάει, ζω σε μία ολοένα και
συντηρητικότερη κοινωνία. Που – κάτω από πέπλα και μανδύες, συχνά αντιφατικού
μοντερνισμού – μου κραυγάζει ότι προορισμός των γυναικών είναι να διατηρούνται
όμορφες και ποθητές, προορισμός των ανθρώπων είναι ο γάμος και τα παιδιά, και
προορισμός των φτωχών απανταχού του κόσμου, ο άδικος θάνατος.