20 ΕPΩTHΣEIΣ ΓIΩPΓOΣ MAPΓAPITHΣ

ΛΑΪΚΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ

Αυτή την περίοδο ο τραγουδιστής Γιώργος Μαργαρίτης εμφανίζεται με τον
Διονύση Σαββόπουλο και τον Νίκο Πορτοκάλογλου. Και οι τρεις μαζί καλύπτουν όλη
την γκάμα του ελληνικού τραγουδιού. Ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του «ζεϊμπεκά
τραγουδιστή», ενώ για τους νέους ερμηνευτές πιστεύει πως κάνουν ό,τι μπορούν.

Το λαϊκό τραγούδι σήμερα;

Το βρίσκω σε πολύ καλή κατάσταση, μόνο που δεν το βοηθάει κανείς. Τα πράγματα
έχουν πάει αλλού, τα βιώματα είναι άλλα. H ρίζα του όμως είναι μεγάλη, δεν
φεύγει ποτέ από τον Έλληνα.

Ποια η σχέση σας με το ρεμπέτικο;

Το αγαπάω, θα το αγαπάω και θα το τραγουδάω όσο ζω. Θέλω όσο ζω να μαθαίνω.
Τέλειος δεν είναι κανένας και μη βγει να το πει κάποιος γιατί θα τον πάρω με
τις πέτρες. Πάντα είμαστε μαθητές, μέχρι το τέλος της ζωής μας.

H συνεργασία σας με τον Διονύση Σαββόπουλο και τον Νίκο Πορτοκάλογλου;

Ο Διονύσης έχει δικό του μονοπάτι. Θα τον έβαζα δίπλα στον Τσιτσάνη, τον
Θεοδωράκη, αν και είναι αρκετά νεώτερος. Όσο για τον Νίκο, ωραίος σημερινός
τραγουδοποιός και κορυφή στο είδος του!

Ροκ, έντεχνο και λαϊκό πάνε μαζί;

Κοιτάτε να δείτε, υπάρχει καλό λαϊκό τραγούδι που το ονομάσαμε έντεχνο. Όλα
είναι χρήσιμα, τίποτα δεν πρέπει να πετάμε σ’ αυτόν τον τόπο.

Ποιος ή ποιοι σας βοήθησαν στην αρχή της καριέρας σας;

Αυτός που με βοήθησε πάνω απ’ όλα είναι ο Τάκης Σούκας και νομίζω ότι δεν τον
απογοήτευσα. Και ο Πάνου, ο Μουσαφίρης, ο Ρεπάνης, ο Κατινάρης, ο Μάμος, ο
Εμμανουηλίδης και άλλοι πολλοί που δεν θυμάμαι τώρα, μου έδωσαν το καλύτερο
για εκείνη την εποχή. Αλλά ο Τάκης ήταν εκείνος που με ανακάλυψε.

Έχετε δεχθεί χτυπήματα «κάτω από τη μέση»;

Πολλά, μες στη ζωή είναι όλα αυτά. Δεν με ενδιαφέρει πια να τα σκέφτομαι.

Την πρώτη φορά που πιάσατε μικρόφωνο πώς νιώσατε;

Το 1969 στο κέντρο «Ηλιοβασιλέματα», στην Ιερά Οδό, με φίρμες τον Οδυσσέα
Μοσχονά και τον Γιώργο τον Αιγύπτιο. Έλεγα εγώ τότε, ο πιτσιρίκος Γιώργος, δύο
τραγούδια τη βραδιά.

H νύχτα έχει κακοτοπιές;

H νύχτα είναι φορτωμένη κυκλώματα, ανέκαθεν ήταν, κυκλωματάρες, παγίδες που
πιάνουν όχι μόνο αρουραίους αλλά και ανθρώπους.

Κoιτάζοντας προς τα πίσω για ποιο πράγμα έχετε μετανιώσει;

Κατά καιρούς έχω κάνει κάποια λάθη και στη δισκογραφία, έχω πει πράγματα που
δεν θα έπρεπε, έχω μαράζι που δεν έχω τραγουδήσει κάποιους συνθέτες, κι ακόμη
υπάρχουν συνθέτες που δεν είναι στην επικαιρότητα και θέλω να τους πω.

Είκοσι και πλέον χρόνια στο λαϊκό τραγούδι, τι σας έχει συγκινήσει
περισσότερο όλα αυτά τα χρόνια;

Με έχει συγκινήσει που μεγάλοι συνθέτες δεν μου είπαν «όχι», το «όχι» δεν το
πήρα από κανέναν. Βέβαια, ο χαρακτήρας μου δεν είναι να τρέχω πίσω από κάποιον
και να ζητάω πράγματα, έτσι ίσως να έκανα και κακό στον εαυτό μου.

Τι σας έχει πληγώσει;

Με πληγώνει πάρα πολύ το τραγούδι που ήρθε εδώ και μία οκταετία, η κονσέρβα
που την επαναλαμβάνουνε είκοσι φορές.

Ποιες φωνές νιώθετε ότι σας έχουν επηρεάσει;

Πρότυπα έχω τους Καζαντζίδη, Γαβαλά, Μάνο Αγγελόπουλο, Μενιδιάτη, Περπινιάδη,
Πόλυ Πάνου. Και οι καινούργιοι είναι καλοί τραγουδιστές, αλλά ο ρυθμός, το
ύφος και τα λόγια είναι όλα ίδια, δεν ξεχωρίζεις τίποτα.

Σήμερα υπάρχουν μεγάλοι λαϊκοί τραγουδιστές;

Υπάρχουν, αλλά όλα αυτά ίσως πρέπει να κριθούν αργότερα.

Τσιφτετέλι ή ζεϊμπέκικο;

Είμαι ζεϊμπεκάς τραγουδιστής. Μου φωνάζουν όλοι, «βάλε κι άλλους ρυθμούς στο
πρόγραμμα», αλλά έχω αδυναμία στα ζεϊμπέκικα. Βλέπετε, είναι ανδρικός ρυθμός.

Σε ποιον θα λέγατε «ευχαριστώ»;

Θα έλεγα ευχαριστώ και σ’ αυτούς που μου φέρθηκαν άσχημα και σε όσους μου
φέρθηκαν ωραία. Όπως επίσης πιστεύω ότι μια συγγνώμη λύνει όλα τα προβλήματα.

Αγαπημένος σας τραγούδι ή στίχος;

Ο «Τελευταίος πυρετός» του Άκη Πάνου. «Εσύ μιλάς στην καρδιά μου».

Τα συναισθήματά σας όταν τραγουδάτε στο εξωτερικό, στην ελληνική ομογένεια;

Είμαι από τους πολυταξιδεμένους τραγουδιστές στο εξωτερικό. Εκεί βρίσκουμε
αυτά που έχουμε ξεχάσει εδώ, μια διπλή Ελλάδα, τι χαρά απερίγραπτη μου έχουν
δώσει, όπου κι αν πήγα, Καναδά, Αμερική, Βέλγιο…

Τι θυμόσαστε από τους μεγάλους λαϊκούς τραγουδιστές με τους οποίους
συνεργαστήκατε;

Παρ’ όλο που έχω πικραθεί από κάποιους, αυτό που θυμάμαι είναι ότι αυτοί οι
τραγουδιστές, ακόμη και όταν έκαναν κάτι κακό, το έκαναν άθελά τους. Τους
δέρνανε χίλιοι πόνοι, ήταν όλοι τους παιδάκια στην ψυχούλα τους. Έχω
παραδείγματα από τέτοιους τραγουδιστές, όπως ο Αγγελόπουλος. Ο Γρηγόρης, ο
Στελλάρας, ο Πάνου, ήταν όλοι ψυχούλες.

Οι νέοι αγαπούν το λαϊκό τραγούδι;

Πιστεύω μέσα τους το αγαπούν τρελά. Μιλάμε, βέβαια, για το καλό τραγούδι.

Για ποιο πράγμα θα κάνατε τα πάντα;

Να γύρναγε το καλό λαϊκό τραγούδι και το ρεμπέτικο στην επιφάνεια με τον καλό
στίχο που γραφότανε τότε.