H καταστροφή της φύσης εξασθενίζει τις άμυνες των παράλιων περιοχών

H ΑΝΟΔΟΣ της στάθμης της θάλασσας, η οποία συνδέεται με την αύξηση της
θερμοκρασίας του πλανήτη, τη ρύπανση και τις καταστροφές που υφίστανται οι
κοραλλιογενείς ύφαλοι πιθανόν να καταστήσει στο μέλλον τις παράλιες περιοχές
ακόμη πιο ευάλωτες σε καταστροφές όπως τα τσουνάμι ή οι καταιγίδες.

Λίγα παραλιακά οικοσυστήματα είναι αρκετά γερά για να αντέξουν σεισμικά κύματα
σαν αυτά που έπληξαν την Κυριακή χώρες της Ασίας, από τη Σρι Λάνκα ώς την
Ταϊλάνδη, σκοτώνοντας περισσότερους από 30.000 ανθρώπους. Αλλά η αύξηση της
θερμοκρασίας του πλανήτη, η κακά σχεδιασμένη ανάπτυξη των παραλίων και άλλες
ελεγχόμενες από τον άνθρωπο απειλές εξασθενίζουν τις φυσικές άμυνες, από τα
μαγκρόβια δάση ώως τους κοραλλιογενείς υφάλους, οι οποίες βοηθούν στη
συγκράτηση των ωκεανών. «Οι ακτές απειλούνται σε πολλές χώρες», λέει ο Μπραντ
Σμιθ της Γκρίνπις. «H κατασκευή δρόμων, οι ιχθυοκαλλιέργειες, η οικιστική
ανάπτυξη κατά μήκος των παραλίων και ο τουρισμός διαβρώνουν τις φυσικές άμυνες
στην Ασία».

Οι επιστήμονες προβλέπουν ότι η συσσώρευση στην ατμόσφαιρα αερίων που
παγιδεύουν τη θερμότητα απειλεί να προκαλέσει πιο ισχυρές καταιγίδες και να
ανεβάσει τη στάθμη της θάλασσας, δημιουργώντας ακόμη μεγαλύτερους κινδύνους
για τις παράλιες περιοχές. H στάθμη της θάλασσας ανέβηκε κατά μέσο όρο κατά
10-20 εκατοστά στη διάρκεια του 20ού αιώνα και μια επιπλέον άνοδος κατά 9-88
εκατοστά αναμένεται ώς το έτος 2100, σύμφωνα με την έκθεση που έδωσε στη
δημοσιότητα το 2001 η Διακυβερνητική Επιτροπή του ΟΗΕ για την Αλλαγή του
Κλίματος.

Νησιωτικές χώρες όπως οι Μαλδίβες, οι οποίες κατακλύστηκαν από το τσουνάμι,
μπορεί να εξαφανιστούν κυριολεκτικά κάτω από τα κύματα αν η στάθμη της
θάλασσας ανέβει. Και στο Μπανγκλαντές, 17 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν λιγότερο
από ένα μέτρο πάνω από τη στάθμη της θάλασσας, το ίδιο και στη Φλόριντα των
Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Ρίχαρντ Κλάιν, ερευνητής στο Ινστιτούτο του Πότσνταμ για
την Έρευνα Σχετικά με την Επίδραση της Αλλαγής του Κλίματος, λέει πως αυτοί
που είναι περισσότερο ευάλωτοι στις φυσικές καταστροφές είναι συνήθως και οι
πιο φτωχοί. «Το να είναι κανείς ευάλωτος στις καταστροφές αυτές έχει κοινωνική
διάσταση εξίσου σοβαρή με την περιβαλλοντική», τονίζει. H Ολλανδία, λόγου
χάρη, μπορεί να δαπανά χρήματα για να κατασκευάζει ψηλότερα φράγματα και να
προστατεύεται από τη θάλασσα, ενώ οι αναπτυσσόμενες χώρες δεν μπορούν.

Ο Μπραντ Σμιθ της Γκρίνπις λέει πως οι ζημιές που έχουν υποστεί οι
κοραλλιογενείς ύφαλοι καθιστούν επίσης τις παραλιακές περιοχές περισσότερο
ευάλωτες. Μια διεθνής έκθεση που δόθηκε στη δημοσιότητα νωρίτερα αυτόν το μήνα
έδειξε πως περίπου το 70% των κοραλλιογενών υφάλων στον κόσμο έχουν
καταστραφεί ή απειλούνται από ανθρώπινες δραστηριότητες που κυμαίνονται από
την υπερβολική αλιεία ώς τη ρύπανση και την άνοδο της θερμοκρασίας του
πλανήτη. «Τα κοράλλια σχηματίζουν φράγμα για τις καταιγίδες και αν πεθάνουν,
πολλά νησιά θα είναι πιο ευάλωτα στους κυκλώνες», τονίζει.