20 ΕPΩTHΣEIΣ ΓIANNHΣ IOPΔANIΔHΣ

ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ

Ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη και… μέσω Παρισίων κατέκτησε το ελληνικό
θέατρο. Σκηνοθετεί τρεις, τέσσερις, πέντε παραστάσεις ταυτόχρονα ανά σεζόν και
σε διαφορετικές πόλεις. Κινείται με την ίδια ευκολία μεταξύ ελευθέρου θεάτρου,
ΚΘΒΕ, Εθνικού, παιδικών σκηνών και ΔΗΠΕΘΕ, μεταφράσεων και σκηνοθεσιών, όσο
και μεταξύ Αθηνών, Παρισίων, Θεσσαλονίκης, Σερρών, αλλά και Σαίξπηρ, Μολιέρου,
Σοφοκλή, Αριστοφάνη, Φεϊντό. Σκηνοθετεί – λέει – για να γλιτώσει τα δεινά στα
οποία ως σκηνοθέτης υποβάλλει τους ηθοποιούς.

Βλέπετε πολλούς «Αρχοντοχωριάτες» γύρω μας;

Αν σας έλεγα όχι, θα με πιστεύατε;

Οι σύγχρονες κοσμικές στήλες εμπεριέχουν αρκετό υλικό για την παράστασή
σας;

Οι στήλες γενικότερα…

Πρότυπο, λέγεται, του Μολιέρου ήταν ο πρωθυπουργός της χώρας. Για τον δικό
σας Μολιέρο είχατε στο νου σας κάποιον σύγχρονο πολιτικό;

Πολύ περιοριστικό μού ακούγεται.

Τι προσθέτει η δική σας μετάφραση; Οι υπάρχουσες δεν ταίριαζαν με τη
σκηνοθετική σας αντιμετώπιση;

Σημασία έχει πως σκηνοθέτης και μεταφραστής τα βρήκαν.

Στο κλίμα της εποχής είναι και αυτή η παρωδία ομοφυλοφιλοποίησης όλων των
δασκάλων του κ. Ζουρντέν;

Στο κλίμα της εποχής είναι κάθε παρωδία.

Βιώνουμε – και στον ευρύτερο καλλιτεχνικό χώρο – τη νέα «δικτατορία» των
ομοφυλοφίλων;

Προσωπικά δεν βιώνω κανενός είδους δικτατορία.

Με τον κ. Τσακίρογλου «πάτε πακέτο»; Ήταν ο «Φιλοκτήτης» που σας ένωσε ή
κρατάει χρόνια η σχέση αλληλοσυμπλήρωσης;

Στον κ. Τσακίρογλου δεν αρέσουν τα πακέτα γενικώς, αλλά ούτε σε εμένα, λόγω
της υπερβολικής κλειστοφοβίας μου.

Κατά πόσον είναι διαφορετική η δουλειά του σκηνοθέτη σε ένα κρατικό από
ό,τι στο ελεύθερο θέατρο;

Όσο διαλέγει ο ίδιος να είναι.

Προτιμάτε μάλλον τις κωμωδίες. Είναι πιο τραγικές;

Προτιμώ αυτό που κάθε φορά δεν με κάνει να βαριέμαι.

Τι σας έδωσε το Παρίσι; Γνώση, αναγνώριση, καλύτερες δημόσιες σχέσεις;

Μου έμαθε να είμαι ευγενής…

Ο Αριστοφάνης και ο Θύμιος Καρακατσάνης είναι «έτοιμο» υλικό για την
καλοκαιρινή επιδαύρια εμφάνιση του ΚΘΒΕ που θα σκηνοθετήσετε. Είναι και λίγο
«παγίδα» ο συνδυασμός;

Έτοιμο υλικό δεν είναι τίποτα, ούτε καν αυτό που θα ήθελες να είναι. Όσο για
τις παγίδες, δυστυχώς μόνο εμείς οι ίδιοι στήνουμε πια στους εαυτούς μας.

Σαίξπηρ, Μολιέρος, Γκολντόνι, Φεϊντό, Αριστοφάνης, Σοφοκλής. Μήπως είστε
πολύ νέος για τόση «κλασικούρα»;

Ευπρόσδεκτο το κομπλιμέντο, αλλά παρακινδυνευμένος ο χαρακτηρισμός.

Και όταν μεγαλώσετε τι θα σκηνοθετείτε;

Φυσικά, τους σημερινούς συγγραφείς που σε 100 χρόνια θα θεωρούνται
«κλασικούρες».

Κάνετε θέατρο για την ψυχή ή για την τσέπη σας;

Ίσως για κάποιους πιο προσωπικούς λόγους, τους οποίους δεν θα σας αποκαλύψω
για να παραμείνουν προσωπικοί.

Τέσσερις παραστάσεις ταυτόχρονα και σε διαφορετικές πόλεις. Περιζήτητος
μεν, προλαβαίνετε δε;

Προς το παρόν ναι, με το ιδιωτικό μου αεροπλάνο, φυσικά.

Γιατί δεν καταπιαστήκατε και με την τηλεόραση;

Γιατί τότε η προηγούμενη απάντηση θα ήταν όχι.

Τι καινούργιο, διαφορετικό φέρνει ο δικός σας Μολιέρος σε σχέση με αυτούς
που ξέρουμε;

Πως είναι απελπιστικά τελευταίος, χρονολογικά τουλάχιστον.

Τι σημαίνει κωμωδία-μπαλέτο;

Ό,τι σημαίνει «βουκολικό δράμα».

Γιατί σκηνοθετείτε; Γιατί δεν είστε ηθοποιός ή κάτι άλλο;

Για να μην υποφέρω από τους σκηνοθέτες ό,τι υποφέρουν οι ηθοποιοί από εμένα.

H θέση του διευθυντή ενός Κρατικού, Εθνικού ή – έστω – ΔΗΠΕΘΕ κατά πόσο σας
ενδιαφέρει;

Πλάκα μού κάνετε τώρα;