Tριπλό πλήγμα στους δανειολήπτες

Ανοίγει ο δρόμος για νέες επιβαρύνσεις στους δανειολήπτες μετά την εισήγηση
του αρεοπαγίτη κ. Αν. Πλατή, η οποία αν γίνει δεκτή θα θέσει στο περιθώριο
παλαιότερες δικαστικές αποφάσεις που υποχρέωναν τις τράπεζες να απαλείψουν ως
παράνομους και καταχρηστικούς όρους, οι οποίοι είχαν κριθεί επαχθείς για τους
καταναλωτές.

Τα πάνω κάτω στα δάνεια θα έρθουν αν οι δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου
κάνουν δεκτή την εισήγηση του συναδέλφου τους, ο οποίος προτείνει να αναιρεθεί
απόφαση του Εφετείου που είχε κρίνει θετικά υπέρ των δανειοληπτών ορισμένους
όρους συμβάσεων στα στεγαστικά δάνεια. Έτσι, αν το περιεχόμενο της εισήγησης,
το οποίο περιλαμβάνει τρία αρνητικά και μόνο ένα θετικό σημείο υπέρ των
καταναλωτών, συμπεριληφθεί σε κείμενο δικαστικής απόφασης, τότε είναι ανοιχτός
ο δρόμος για τις τράπεζες – ακόμα και γι’ αυτές που είχαν υποχρεωθεί με
δικαστικές αποφάσεις να απαλείψουν τους επίμαχους όρους από τις συμβάσεις τους
– να αυξήσουν κανονικά και με τον νόμο το κόστος του δανεισμού, καθιστώντας
επαχθέστερη τη θέση των δανειοληπτών.

Κρίθηκαν καταχρηστικοί

Ο κ. Αν. Πλατής ουσιαστικά εισηγείται να επανέλθουν οι τρεις όροι τους οποίους
το Εφετείο είχε κρίνει μαζί με άλλους 12 που εμπεριέχονται στις συμβάσεις
στεγαστικών δανείων ως καταχρηστικούς. Συγκεκριμένα οι όροι που η Δικαιοσύνη
είχε κρίνει μέχρι τώρα ότι είναι καταχρηστικοί, προστατεύοντας τους
δανειολήπτες έναντι των τραπεζών, είναι οι ακόλουθοι:

1. H καταβολή της εισφοράς 0,12% επί του ποσού του δανείου, του νόμου
128/1975, από τον δανειολήπτη και όχι από την τράπεζα.

2. H αξίωση της τράπεζας, σε περίπτωση πρόωρης εξόφλησης δανείου, να
καταβάλει ο δανειολήπτης ποινή προεξόφλησης ίση με το 2,5% επί του ποσού που
προεξοφλεί νωρίτερα από τη λήξη του δανείου.

3. H δυνατότητα της τράπεζας να καταχωρεί στον λογαριασμό που πληρώνει
ο δανειολήπτης, του οποίου το απόσπασμα στα δικαστήρια θεωρείται πλήρης
απόδειξη, και τα έξοδα που κάνει (δικαστικά και άλλα) εξαιτίας του δανείου.

Ωστόσο, ο αρεοπαγίτης εισηγείται και ένα θετικό μέτρο για τους δανειολήπτες
θεωρώντας ότι είναι καταχρηστικός ο όρος των τραπεζών που υπολογίζουν τον τόκο
για τα στεγαστικά δάνεια με βάση το ημερολογιακό έτος των 360 αντί των 365
ημερών, γιατί έτσι μετακυλίεται στους καταναλωτές μεγαλύτερο οικονομικό βάρος.

Συλλογική αγωγή

H υπό αναίρεση δικαστική απόφαση του Εφετείου είχε εκδοθεί ύστερα από
συλλογική αγωγή τής ΕΚΠΟΙΖΩ. H δικαστική απόφαση που δικαίωνε τους καταναλωτές
οδηγούσε σε μείωση του κόστους δανεισμού για παλαιούς και νέους δανειολήπτες.
Κι αυτό γιατί ουσιαστικά υποχρέωνε τις τράπεζες να απαλείψουν από τις νέες
συμβάσεις που θα συνάπτουν τους όρους οι οποίοι είχαν κριθεί επαχθείς για τους
καταναλωτές από τα δικαστήρια, ενώ παράλληλα νομιμοποιούσε παλαιότερους
δανειολήπτες να κινηθούν δικαστικά απαιτώντας πίσω από τις τράπεζες τα χρήματα
που είχαν καταβάλει με βάση τους συγκεκριμένους όρους.

Το δικαστήριο επιφυλάχθηκε να εκδώσει την απόφασή του, που αν κάνει δεκτή την
εισήγηση του αρεοπαγίτη βάζει «φρένο» ακόμα και στις δικαστικές διεκδικήσεις
των δανειοληπτών, που ενδεχομένως εκκρεμούν σε άλλα κατώτερα δικαστήρια.