Δρόμοι

Οι μέρες…

…είναι χρονιάρες. Μέρες για πάρτι και δώρα και κάλαντα. Αλλά και δύσκολες
και γεμάτες αγωνία για μια συγκεκριμένη πληθυσμική ομάδα, την οποία επισήμανε
ο Ντέιβ Μπάρι στην «Μαϊάμι Χέραλντ». Μια ομάδα που οι ανάγκες της συχνά μένουν
παραγνωρισμένες από την κοινωνία μας: τους άνδρες. Γιατί αυτές οι μέρες είναι
τόσο δύσκολες για τους άνδρες; Υπάρχουν πολλοί λόγοι γι’ αυτό: οι γυναίκες.

Το πρόβλημα…

… είναι πάρα πολύ παλιό. Ξεκινάει από τα πρώτα Χριστούγεννα. Γνωρίζουμε από
την Αγία Γραφή πως οι τρεις μάγοι παρουσιάστηκαν στη Βηθλεέμ και έδωσαν στο
Θείο Βρέφος χρυσό, λίβανο και σμύρνα. Εντάξει, ο χρυσός είναι ωραίο δώρο, αλλά
ποιο μωρό θα έδινε ποτέ δεκάρα για λίβανο και σμύρνα; Και ποιος θα μπορούσε
ποτέ να σκεφτεί να κάνει σε ένα μωρό τέτοια δώρα; Απάντηση: οι άνδρες. Οι
τρεις μάγοι, που όπως γνωρίζουμε ήταν όλοι τους άνδρες, έκαναν ό,τι ακριβώς
κάνουν συνήθως όλοι οι άνδρες: ψώνισαν την τελευταία στιγμή, όταν τα
περισσότερα καταστήματα στην ευρύτερη περιοχή της Βηθλεέμ είχαν κλείσει λόγω
Χριστουγέννων. Έτσι, όταν έφτασαν όπως-όπως στη φάτνη, έδωσαν τα δώρα για το
μωρό στη Μαρία και ύστερα πήγαν στο μπουφέ για κανένα ποτάκι. H Μαρία κοίταξε
τα δώρα – που δεν ήταν μέσα σε χαρτί περιτυλίγματος και ούτε συνοδεύονταν από
ευχετήριες κάρτες – και της γύρισε το μάτι. Πέταξε το λίβανο και τα σμύρνα στα
κατσίκια (που τα έφαγαν) και είπε: «Τα επόμενα Χριστούγεννα πρέπει να βάλουμε
κάποιους κανόνες για τα δώρα».

Κάπως έτσι…

… φτάσαμε εκεί που βρισκόμαστε σήμερα. Από νωρίς, η τυπική γυναίκα αγοράζει
και τυλίγει σε πακέτα τα κατάλληλα δώρα για περίπου 600 ανθρώπους, μεταξύ των
οποίων τα παιδιά της, οι συγγενείς της, οι φίλοι της, οι συγγενείς του συζύγου
της, οι συνάδελφοί της, τα παιδιά των φίλων της, οι συγγενείς των παιδιών των
φίλων της, οι συνάδελφοι των φίλων των συγγενών της κ.λπ. Επίσης αγοράζει τα
κατάλληλα δώρα όχι για κάποιον συγκεκριμένα, αλλά έτσι γενικώς, για να μη
βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να πάρει ένα απροσδόκητο δώρο από κάποιον, χωρίς η
ίδια να μπορεί να ανταποδώσει. Αντίθετα, ο τυπικός άνδρας δεν έχει αγοράσει
τίποτα. Ακόμη χρωστάει το περυσινό δώρο στη γυναίκα του. Και ακόμη δεν μπορεί
να καταλάβει γιατί είχε γίνει τόσο έξαλλη με εκείνη την υπέροχη εργαλειοθήκη.
Όμως, όχι, φέτος δεν πρόκειται να ξανακάνει το ίδιο λάθος. Σίγουρα ο γρύλος
αυτοκινήτου θα της αρέσει πολύ.

Μα και πάλι…

… τον τρώει η αγωνία. Δεν είναι βέβαιος. Κανείς από εμάς τους άνδρες δεν
είναι. Να γιατί αγοράζουμε πάντα τα δώρα μας την τελευταία στιγμή. Και όχι
επειδή είμαστε «αναίσθητοι κόπανοι»! Κάνουμε ό,τι μπορούμε για να φανούμε
αντάξιοι των γυναικών τέτοιες χρονιάρες μέρες. Εντάξει, αναίσθητοι. Αλλά όχι
και κόπανοι!