ΣE ΠPΩTO ENIKO Σκότωσε τον καναπέ σου

Υπάρχουν πολλοί τρόποι. Βρίσκεις μια άκρη στο νήμα και αρχίζεις το ξήλωμα σιγά
σιγά, καθώς τα μαξιλάρια θα ξεγυμνώνονται από το ύφασμά τους το ένα μετά το
άλλο και θα αποκαλύπτουν έναν πλούσιο βαμβακερό κόσμο. Πηδάς επάνω του. Μέχρι
που τα ελατήρια να αρχίσουν πραγματικά να τα παίζουν, να εκτοξεύονται δεξιά κι
αριστερά σαν σπειροειδή ουράνια σώματα στο γαλαξιακό σύμπαν του σαλονιού.
Συνέχισε. Λέρωσέ τον. Με την πιο φαντεζί σάλτσα τομάτα δανεισμένη από αχνιστή
μακαρονάδα και μπαχαρικά που θα δώσουν την πικάντικη γεύση που χρειάζεται.
Περπάτησε πάνω του. Με εκείνες τις μπότες (που φυσικά φτιάχτηκαν για
περπάτημα) αλλά βούτηξαν και στις λάσπες μετά την τελευταία νεροποντή, στην
προσπάθειά σου να βρεις ταξί που να επιπλέει. Πάρε ένα σπίρτο. Αφού πρώτα
βγάλεις έξω το έπιπλο, για να μην πιάσουμε και φωτιά. Ζέστανέ τον. Πάρε μπογιά
που έμεινε από το βάψιμο και δώσε απλόχερα την εικαστική διάσταση που έλειπε,
έτσι που το νέο πρόσωπό του να ανήκει μόνο σε προχωρημένη γκαλερί με όραμα.
Πάρε το τσεκούρι. Όσο κι αν φαίνεται σκληρό, κάνει δουλειά. Ένα μάτσο ξύλα, ο
καναπές προσφέρεται μια χαρά για το τζάκι (αλλά είναι αυτός ο σκοπός μας;).
Πέταξέ τον από το μπαλκόνι. Βεβαιώσου πρώτα ότι δεν περνάει κανείς. Και ότι
δεν θα προθυμοποιηθεί επίσης κανείς να τον ανεβάσει πάνω (αν το έρμο έπιπλο
αντέξει – ω ναι, μερικές φορές έχουν απίστευτες αντοχές ). Ξεβίδωσέ τον. Και
άφησέ τον να τσακίζει σα να τον πιάνουν ξαφνικοί πόνοι στην πλάτη. Τοποθέτησέ
τον σε έναν μεγάλο φάκελο, κόλλησε όσα γραμματόσημα είναι απαραίτητα και
στείλε τον ταχυδρομικά στη Χώρα των Άχρηστων Καναπέδων ή στο χωριό του
Αϊ-Βασίλη, ο οποίος έτσι κι αλλιώς δεν βγαίνει συχνά παρά μόνο τις γιορτές –
παραδοσιακά και όχι λόγω λιτότητας. Κάνε κάτι, αλλά τέλειωνε τέλος πάντων με
αυτόν τον καναπέ, αν είναι αυτός δηλαδή που σε κρατάει αιχμάλωτο μπροστά στην
οθόνη και μονίμως πολύ κουρασμένο για να κάνεις κάτι. Αν σου λείψει πολύ, στο
κάτω κάτω παίρνεις άλλον.