[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΣΤΗΝ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ μου διαπίστωσα ότι οι περισσότεροι ένοικοι δηλώνουν
αδυναμία να πληρώσουν τα κοινόχρηστα, να πληρώσουν το πετρέλαιο θέρμανσης, να
ζήσουν με αξιοπρέπεια. H ίδια, τραγική, διαπίστωση γίνεται και για τους
περισσότερους Έλληνες. Τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά «στενάζουν» από την
πρωτοφανή λιτότητα, την καλπάζουσα ακρίβεια στα είδη πλατιάς λαϊκής
κατανάλωσης, από την έλλειψη ρευστού και τη σοβαρή κρίση στην αγορά. H ταβέρνα
και η έξοδος για διασκέδαση έγιναν πια είδος… πολυτελείας. Με το
σταγονόμετρο γίνονται πια τα ψώνια και οι αγορές από το σούπερ μάρκετ. Και
ενίοτε με τη χρήση πιστωτικής κάρτας ή με καταναλωτικά δάνεια. Όπου και εδώ
υπάρχει αδυναμία αποπληρωμής τους. H οικονομική κρίση μάς αγγίζει όλους. Και
αντί να δοθούν ικανοποιητικές αυξήσεις για το 2005, συμβαίνει ακριβώς το
αντίθετο. Οι προεκλογικές δεσμεύσεις για ικανοποιητικές αυξήσεις σε μισθούς
και συντάξεις μετατράπηκαν σε φιλοδωρήματα της τάξεως του μισού ευρώ την
ημέρα! Και μέσα στην πρωτοφανή ακρίβεια έρχονται να μιλήσουν για τα μεγάλα
ελλείμματα, αποδεικνύοντας ότι η περίφημη «απογραφή» της ελληνικής οικονομίας
αποτελεί το άλλοθι για την αθέτηση των προεκλογικών δεσμεύσεων και υποσχέσεων
της κυβέρνησης. Όμως και πάλι η κυβέρνηση κρύβει την αλήθεια. Την αλήθεια που
λέει ότι το 2005 θα υπάρξει μείωση του πραγματικού εισοδήματος για τη
συντριπτική πλειονότητα των μισθωτών και των συνταξιούχων, αφού μέρος των
πενιχρών αυξήσεων που θα λάβουν το νέο έτος οι φορολογούμενοι θα καταλήξει στο
ταμείο της Εφορίας. Και αντί να ανακουφιστούν τα μόνιμα φορολογικά υποζύγια,
οι μισθωτοί και συνταξιούχοι, το φορολογικό νομοσχέδιο μείωσε μόνο τη
φορολογική κλίμακα για τις επιχειρήσεις. Παράλληλα προωθείται η απελευθέρωση
της τιμής των φαρμάκων εις βάρος των ασφαλισμένων.

Αλλά η κυβέρνηση κρύβει την αλήθεια και για τον εφιάλτη της ανεργίας, η οποία
λαμβάνει πλέον ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Κρύβουν ότι οι εγγεγραμμένοι άνεργοι
αυξήθηκαν κατά 66.000 το δίμηνο Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου, κρύβουν ότι κάθε μήνα
η ανεργία διογκώνεται. Κρύβουν πολλά. Όπως τα μεγάλα ελλείμματα των
ασφαλιστικών ταμείων, τη δυσοίωνη προοπτική επιβίωσης του ασφαλιστικού
συστήματος λόγω του δημογραφικού προβλήματος. Την τρισάθλια εικόνα που
παρουσιάζουν τα νοσοκομεία, αλλά και το τέλμα στην προσπάθεια εκσυγχρονισμού
της Δημόσιας Διοίκησης. H περίοδος χάριτος τελείωσε. H αντοχή, η ανοχή έφθασε
στα όριά της. H κυβερνητική απραξία πρέπει να τερματιστεί. Επιτέλους…