[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΑΜΦΙΒΑΛΛΕΙ κανείς ότι η «επιλογή Παπούλια» ήταν η καλύτερη λύση για τον
Κώστα Καραμανλή; Αμφισβητεί κανείς ότι σκέφθηκε «αντρεϊκά» σε μία επιλογή που
– κατά τους αισιόδοξους της N.Δ. – μπορεί να του δώσει και τη δεύτερη
τετραετία, την ώρα μάλιστα που ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης τον
κατηγόρησε ότι «πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες» και ότι «ηγείται μίας
καταστροφικής κυβέρνησης»; Δεν ξανοίγεται έτσι – ο Κώστας Καραμανλής – σ’ αυτό
που ορισμένοι αποκαλούν «μεσαίο χώρο», καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα όπου
δραστηριο-ποιούνται πολιτικά το σημερινό ΠΑΣΟΚ και η σημερινή N.Δ.;

Έπειτα, η «επιλογή Παπούλια» δεν ωθεί – αναγκαστικά – το ΠΑΣΟΚ στην άσκηση
μίας σοβαρότερης και αποδοτικότερης αντιπολίτευσης; Δεν το οδηγεί σε πολιτικές
άλλου βεληνεκούς, μακριά από τις εφήμερες εξάρσεις που κάποιοι ήθελαν να
ωθήσουν τον Γιώργο Παπανδρέου; Αυτή η επιλογή και το σκηνικό που θα στηθεί δεν
τον απομακρύνουν από λογικές αντιμετώπισης του Κώστα Καραμανλή με έναν
πρόχειρο τρόπο, όπως έγινε με την αναγνώριση των Σκοπίων από τις ΗΠΑ όταν
κάποιοι τον συμβούλεψαν να δηλώσει πως «δεχόμαστε σφαλιάρες από το εξωτερικό»;

Ωστόσο, αυτή η «επιλογή Παπούλια» δεν θέτει και μία σειρά από άλλα ερωτήματα;
Π.χ., θα αποτελέσει «την προίκα» για την κυβέρνηση ώστε να αντισταθεί η Ελλάδα
σε ξένες πιέσεις και να στηρίξει την Κύπρο στον μεγάλο αγώνα επιβίωσης που
δίνει; Θα ενδυναμώσει κάποιες απόψεις, έστω στο δικομματικό σκηνικό, για να
αντισταθεί η Ελλάδα σε αμερικανικές επιλογές περαιτέρω διάλυσης των Βαλκανίων
και μεγαλύτερων σφαγών των λαών του Τρίτου Κόσμου, όπως γίνεται σήμερα στο
Αφγανιστάν, στο Ιράκ και στην Παλαιστίνη; Θα δώσει τη δυνατότητα στην
κυβέρνηση να ασκήσει μία πολιτική, έστω λίγο δικαιότερη απέναντι στους
ταπεινούς και φτωχούς αυτής της χώρας; Ή τελικώς η «λύση Παπούλια» θα
αποτελέσει την προοδευτική επίφαση για να περάσουν ευκολότερα σε Ελλάδα και
Κύπρο συμβιβασμοί και εθνικές υποχωρήσεις και για να επιχειρηθεί να
αφοπλισθούν εργαζόμενοι απέναντι σε αντιλαϊκές πολιτικές; H ανάδειξη του
«σοφού Κάρολου Παπούλια» στην Προεδρία θα αποτελέσει την προίκα για κάτι
καλύτερο ή τον φερετζέ για μία ακόμη συντηρητική πολιτική;