Διέπρεψαν, αλλά όχι λόγω του ξύλου

Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο Αλέκος Φασιανός, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος και ο Χρήστος Γιανναράς, όλοι μαθητές του B’ Γυμνασίου Αρρένων Αθηνών, κατά τη χθεσινή παρουσίαση μιας έκδοσης αφιερωμένης στην 150 χρόνων ιστορία του σχολείου

«Ήταν ένα ιδιόμορφο σχολείο, με ιδιόρρυθμους μαθητές», είπε χθες ο σκηνοθέτης
Θόδωρος Αγγελόπουλος για το B’ Γυμνάσιο Αρρένων της Αθήνας, με την ευκαιρία
της παρουσίασης μιας ειδικής έκδοσης γι’ αυτό. Γωνία Χέυδεν και Αχαρνών, το Β’
Γυμνάσιο έμεινε στην ιστορία για δύο πράγματα: για την αυστηρότητά του και για
τα ονόματα που φοίτησαν εκεί: ο Μίλτος Σαχτούρης, ο Αναστάσιος Αλβανίας, ο
Αντώνης Σαμαράκης, ο Αλέκος Παναγούλης, ο Λάζαρος Ευφραίμογλου, ο Τάκης Παππάς
και βέβαια όλοι οι ομιλητές της χθεσινής εκδήλωσης: ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο
καθηγητής του Παντείου Χρήστος Γιανναράς, ο καθηγητής της Ιατρικής Σχολής της
Αθήνας Κωνσταντίνος Κούρτης, ο καθηγητής της Νομικής Αθηνών Γιάννης Μεταξάς, ο
ποιητής και δημοσιογράφος Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο ζωγράφος Αλέκος Φασιανός.
Την αφιερωματική έκδοση (με τον υπότιτλο «H εποχή των χαστουκιών») στο
ιστορικό (150 χρόνων) Γυμνάσιο της Αθήνας επιμελήθηκε η Σόνια Γελαδάκη, στο
πλαίσιο ερευνών του «Μουσείου της Παιδείας» του Πανεπιστημίου Αθηνών. Και το
πολυτελές βιβλίο εξέδωσε ένας ακόμη μαθητής που πέρασε από τα θρανία του, ο
Οδυσσέας Χατζόπουλος των Εκδόσεων Κάκτος.

Τα ηνία του σχολείου κράτησαν κατά καιρούς σημαντικοί άνθρωποι, παράδειγμα ο
Θρασύβουλος Σταύρου, οι ομιλητές όμως, όπως ήταν φυσικό, επικεντρώθηκαν στα 14
χρόνια της γυμνασιαρχίας Πάνου Πάτρα τα οποία τους αφορούσαν, την εποχή που οι
ίδιοι ήταν μαθητές και έξω από το σχολείο μαινόταν ο Εμφύλιος. «Ήταν ένα
σκληρό, δεξιό Γυμνάσιο», είπε έντονα ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, προκαλώντας την
αντίδραση μερίδας του πολυπληθούς ακροατηρίου αλλά και τις επιδοκιμασίες της
πλειοψηφίας, στη χθεσινοβραδινή εκδήλωση στην Παλαιά Βουλή. Θυμήθηκε δε το
ξύλο με καρεκλοπόδαρα που έπεφτε κατά καιρούς! Ο Αλέκος Φασιανός ανακάλεσε το
περιστατικό της κλήσης της μητέρας του στο σχολείο επειδή είχε κόψει ένα…
λεμονόφλουδο («έτσι αρχίζει, αλλά στο τέλος θα κλέψει υπερωκεάνιο!», είπε ο
Γυμνασιάρχης) και θεώρησε καθαρή σύμπτωση το γεγονός ότι βγήκαν τόσοι
σημαντικοί άνθρωποι από το σχολείο αυτό. «Εκείνη η παιδαγωγική δεν μπορεί να
ισχύει σήμερα», είπε ο Γιάννης Μεταξάς, ενώ ο Χρήστος Γιανναράς τόνισε την
αδυναμία να αναβιώσει το παρελθόν, αφού είναι αδύνατο να αναβιώσει η αίσθηση
των πραγμάτων. «Λέξεις όπως “σχολείο”, “γυμνασιάρχης”, “φτώχεια”, “Αθήνα”
παραπέμπουν σήμερα σε μια πραγματικότητα πολύ διαφορετική». Ο Κώστας Κούρτης,
απουσιολόγος τότε, θυμήθηκε κι εκείνος τα γνωστά διπλά χαστούκια του B’
Γυμνασίου. Ενώ ο Θόδωρος Αγγελόπουλος είπε ότι όταν περνάει πλέον απέξω
βιάζεται να προσπεράσει, να μη δει «τους παλιούς τοίχους, τα φαγωμένα πατώματα
ενός άλλου χρόνου».

INFO

Σόνια Γελαδάκη, «B’ Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών – H εποχή των χαστουκιών», Εκδ.
Κάκτος, σελ. 331, Τιμή: 36,40 ευρώ.