H απογραφή αναζητεί… δικαίωση

H κυβέρνηση και ο υπουργός Οικονομίας κ. Γιώργος Αλογοσκούφης διακηρύσσουν τις
τελευταίες ημέρες σε όλους τους τόνους ότι η πολιτική επιλογή της
δημοσιονομικής απογραφής δικαιώθηκε. Κι αυτό γιατί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η
Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία, στις εκθέσεις τους που έδωσαν στη δημοσιότητα
την περασμένη εβδομάδα, επισημαίνουν – πράγματι – μια σειρά από επιφυλάξεις,
τις οποίες είχαν κατά καιρούς διατυπώσει για ορισμένα από τα στοιχεία που τους
έδιναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.

Το στίγμα θα μείνει

Μια πολιτική επιλογή, όμως, δικαιώνεται ή όχι από τα αποτελέσματά της. Και τα
αποτελέσματα αυτής της δημοσιονομικής απογραφής, μέχρι στιγμής, μόνο αρνητικά
ήταν για την Ελλάδα. Όπως σωστά επεσήμανε η εκπρόσωπος Τύπου του επιτρόπου κ.
Χοακίν Αλμούνια, η χειρότερη κύρωση που μπορεί να υποστεί η Ελλάδα για την
παρουσίαση ανακριβών στοιχείων σχετικά με τα ελλείμματά της, είναι ο διεθνής
διασυρμός που υπέστη. Τι κι αν ο κ. Αλογοσκούφης επιμένει ότι αυτό αφορά
πρακτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων; Μήπως θα κάνει διάκριση η αγορά, αλλά
και η κοινή γνώμη; Το στίγμα θα μείνει για να συνοδεύει τη χώρα για πολλά
χρόνια ακόμη. Στη συνείδηση όλων η Ελλάδα θα είναι η χώρα που εξαπάτησε την
Ευρωπαϊκή Ένωση, που μπήκε στην ευρωζώνη ως λαθρεπιβάτης και που τελικά δεν
δικαιούται μια αξιοπρεπή και ισότιμη θέση μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών.

Μπροστά σε αυτή τη συνέπεια, χάνουν τη σημασία τους ακόμη και οι άλλες
παρενέργειες της απογραφής, όπως η πιθανή υπαγωγή της χώρας στις διατάξεις της
αυστηρής επιτήρησης του άρθρου 104 παρ. 9 της Συνθήκης. Ούτως ή άλλως, η
περιοριστική πολιτική είναι αναπόφευκτη.

Στατιστικές ταξινομήσεις

Υπάρχει, βεβαίως, και το θέμα της αλήθειας ή του ψέματος. H κυβέρνηση
υποστηρίζει ότι η όλη αυτή υπόθεση είναι αποτέλεσμα του «ψέματος» του ΠΑΣΟΚ,
που επέμενε να παρουσιάζει ως ισχυρή μια οικονομία με πήλινα πόδια. Οι
εκθέσεις της Κομισιόν και της Eurostat, όμως, δεν μιλούν γι’ αυτό. Μιλούν για
στατιστικές ταξινομήσεις, για το αν θα ‘πρεπε ή όχι να μετράνε στο έλλειμμα ή
στο χρέος οι κεφαλαιακές ενισχύσεις στις ΔΕΚΟ, για το αν οι αμυντικές δαπάνες
πρέπει να εμφανίζονται στην παραλαβή των εξοπλισμών ή στην εξόφλησή τους. Στις
περισσότερες, μάλιστα, περιπτώσεις η Eurostat ομολογεί ότι η ίδια είχε
αποδεχθεί τις επιλογές των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Αυτό που καλούμαστε, λοιπόν, να κάνουμε, είναι να εντοπίσουμε τη «δικαίωση»
της απογραφής και του διασυρμού της Ελλάδας στα δυσδιάκριτα όρια της ορθής ή
λανθασμένης λογιστικής απεικόνισης των διαφόρων δημοσίων δαπανών. Μας βάζουν δύσκολα…