Ο Aϊ-Bασίλης των Iνδιάνων

Ούτε ένας τάρανδος δεν φαίνεται στον ορίζοντα αλλά στο εσωτερικό της
Αλάσκας έξι σκυλιά δεμένα σε έλκηθρο κάνουν μια χαρά γι’ αυτήν τη δουλειά
μόλις εμφανίζεται ο χοντρούλης με την κόκκινη φορεσιά.

Με έλκηθρο. Τα χάσκι έχουν αντικαταστήσει τους ταράνδους του Αϊ-Βασίλη στα παγωμένα βουνά της Αλάσκας

Ο Αϊ-Βασίλης κατέβηκε από το μεταγωγικό αεροπλάνο τύπου C-130 και όλοι μαζί
τσούλησαν σε ένα στριφογυριστό μονοπάτι μέχρι το σχολείο στο χωριό Βενίσι, 240
χιλιόμετρα βόρεια του Φέρμπανκς. Παιδιά με τους γονείς τους είναι καθισμένα σε
παγκάκια και κοιτάζουν την πόρτα.

Αυτό γίνεται εδώ και πέντε δεκαετίες από τις αρχές του Νοεμβρίου μέχρι τα μέσα
του Δεκεμβρίου. Αϊ-Βασίληδες πέφτουν ουρανοκατέβατοι σε 18 απομακρυσμένα χωριά
σε όλη την Πολιτεία, κουβαλώντας μαζί τους σωρούς από παιχνίδια, βιβλία,
σχολικά είδη και σακούλες γεμάτες φρούτα, εμφιαλωμένο νερό, οδοντόβουρτσες και
μολύβια, όλα ευγενική προσφορά της Εθνοφυλακής της Αλάσκας.

Τα χωριά

Το Βενίσι, μια ινδιάνικη κοινότητα 300 ατόμων, ήταν φέτος πρώτο-πρώτο στη
λίστα με τα χωριά. «Τα παιδιά πλημμυρίζουν από χαρά, ιδιαίτερα όταν βλέπουν
τον Αϊ-Βασίλη να έρχεται με έλκηθρο που το σέρνουν σκυλιά», λέει ο αρχηγός του
χωριού Ντένις Έρικ. Το χωριό είχε απειληθεί από μια μεγάλη φωτιά το περασμένο
καλοκαίρι, που είχε φτάσει μόλις μερικές δεκάδες μέτρα από τα σπίτια. Μια άλλη
χρονιά, οι Αϊ-Βασίληδες είχαν επιλέξει το χωριό Κογιουκούκ, στον ποταμό
Γιούκον, που είχε πλημμυρίσει από τη φουσκονεριά.

H ιδέα γι’ αυτούς τους Αϊ-Βασίληδες γεννήθηκε μέσα από τέτοιες καταστροφές. Το
1956, πλημμύρες και ξηρασίες είχαν καταστρέψει το κυνήγι και την αλιεία στην
περιοχή του χωριού Σεντ Μέρις. Οι λιγοστοί κάτοικοι μόλις και μετά βίας
μπόρεσαν να πληρώσουν τις αποστολές τροφίμων στο χωριό τους και δεν τους
απόμεινε δεκάρα για τα Χριστούγεννα. Τότε ανέλαβε η ιεραποστολή και ζήτησε
βοήθεια από την Εθνοφυλακή. Τα νέο μαθεύτηκε και τα γραφεία της πλημμύρισαν
από δέματα και πακέτα με ολοκαίνουργια ή μεταχειρισμένα παιχνίδια. Ποιος όμως
θα μπορούσε να τα μοιράσει όλα αυτά; Ποιος άλλος από τον Αϊ-Βασίλη; Ή μάλλον
τους Αϊ-Βασίληδες.

«Τώρα έχουμε 300 εθελοντές», λέει εκπρόσωπος της Εθνοφυλακής. Χρειάζεται
λοιπόν ένα χωριό για κάθε Αϊ-Βασίλη. Στο Βενίσι, δεν υπάρχει κανείς που να μην
παίρνει μέρος στην υποδοχή του. Και ας έχει πέσει έξω το θερμόμετρο στους 20
υπό το μηδέν. Μέσα στο γυμναστήριο του σχολείου, οι χωρικοί οργανώνουν γλέντι
ετοιμάζοντας σάντουιτς από τάρανδο, μακαρονάδες με σολομό, φρέσκα φρούτα και
κέικ σοκολάτας. Ύστερα έρχεται η στιγμή που την περιμένουν πώς και πώς όλα τα
παιδιά: να καθήσουν στα γόνατα του Αϊ-Βασίλη. Άλλα χαμογελούν ντροπαλά και
άλλα λένε γελώντας στον Αϊ-Βασίλη τι δώρα θέλουν για τα Χριστούγεννα.

«Μου είπε πως θέλει να διασκεδάσει»

TO ΒΕΝΙΣΙ μπορεί να είναι ένα απομονωμένο χωριό που πολλά σπίτια του
δεν έχουν ούτε τρεχούμενο νερό και οι κάτοικοί του ψαρεύουν ή κυνηγούν για να
στρώσουν το τραπέζι τους. Όμως, τα περισσότερα από τα περίπου 230 χωριά της
Αλάσκας έχουν αρκετές τηλεοράσεις και κομπιούτερ. Ακόμη και εκεί μακριά, οι
λίστες που δίνουν πολλά παιδιά στον Αϊ-Βασίλη είναι γεμάτες παιχνίδια υψηλής
τεχνολογίας, DVD, βίντεο. «Όταν ρώτησα ένα κοριτσάκι τι δώρο θέλει για τα
Χριστούγεννα, μου είπε πως θέλει να διασκεδάσει», λέει ένας Αϊ-Βασίλης. «Του
είπα πως αυτό ακριβώς είναι που μου αρέσει και εμένα περισσότερο από όλα».