NIKΟΣ ΠAΠAZΟΓΛΟY «Παίρνουν τον Λυκαβηττό με μπιλιέτα υπουργών»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά  |
 |
|
«Δεν πάω πια στον Λυκαβηττό. Για ποιο λόγο να χρηματοδοτώ εγώ το Φεστιβάλ |
Μου φαίνεται σαν χθες που τον έβλεπα με το μπαγλαμαδάκι του στον «Κεραμεικό»
να τραγουδάει «Λεμόνι στην πορτοκαλιά» και η αίθουσα να λικνίζεται καθιστή. Ο
χρόνος, σκεπτόμουν, είναι σχετικός και απόδειξη ο ώριμος «μαλλιάς» που χόρευε
κάτω από τα πολύχρωμα φώτα του σαββοπουλικού ντεκόρ, ίδια, όπως και πριν από
μία δεκαετία στον Λυκαβηττό.
Επτά χρόνια είχαν περάσει από τον τελευταίο του δίσκο (εννιά πλέον), οι
εμφανίσεις του σε κέντρα ήταν κομμένες για πάνω από μία οκταετία και οι
συναυλίες του μετριόνταν στα δάκτυλα του ενός χεριού. Με τα τρέχοντα ήθη, ο
Παπάζογλου θα έπρεπε να είναι ο κύριος «Nobody». Ένας πρώην «μεγάλος»,
διατεθειμένος να κάνει τα πάντα προκειμένου να νιώσει έστω και στο ελάχιστο τη
δόξα του παρελθόντος. Και όμως, τα μάτια μου άλλα έβλεπαν εκεί…
Φέτος ο Νίκος Παπάζογλου κατεβαίνει ξανά στην Αθήνα, στον «Ζυγό».
H χρονιά στον «Κεραμεικό» (2002) φαίνεται ήταν σημαδιακή στο να σπάσει το
νυχτερινό εμπάργκο της Αθήνας. Γιατί εδώ και μία δεκαετία οι χειμώνες σου
ανήκαν αποκλειστικά στη Θεσσαλονίκη…
Υπήρχαν κάνα δυο μικρά μαγαζιά εκεί που έδιναν βήμα και σ’ εμάς για τα
τραγουδάκια μας. Τώρα πάνε, έκλεισαν όλα. Υπάρχουν μόνο τα μεγάλα. H
Θεσσαλονίκη έγινε ένα κακέκτυπο μεγαλούπολης.
Και αποφάσισες να κατέβεις;
Τη σκεφτόμουν την πρόταση καιρό. Την είχα συζητήσει και με τη Δήμητρα Γαλάνη.
Αν δεν τα υποστηρίξουμε εμείς αυτά τα μαγαζιά, ποιος θα τα υποστηρίξει;
Με τα νυχτερινά μαγαζιά δεν τα πήγαινες καλά. Με τις συναυλίες όμως κανένα
πρόβλημα…
Το καλοκαίρι γυρίσαμε νησάκια, χωριά… Μέχρι και στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα
φθάσαμε.
Στον Λυκαβηττό όμως δεν εμφανίζεσαι πλέον…
Ο Λυκαβηττός κοστίζει 10.000 ευρώ για δύο ώρες. Εμείς δεν μπορούμε να
συναγωνιστούμε τους «συναδέλφους» που πηγαίνουν με σημειώματα υπουργών και
παίρνουν τον χώρο δωρεάν. Εδώ έπεσε την άλλη φορά η γεννήτρια και δεν έλεγαν
να την ανάψουν. Μέχρι που προσφέρθηκα να πάω να τους φέρω ένα μπετονάκι
πετρέλαιο… Ευτυχώς όμως υπάρχουν κι άλλα θέατρα, όπως το Θέατρο Πέτρας, τα
οποία είναι πολύ φιλόξενα.
Είναι εχθρικός ο χώρος απέναντί σου;
Με αντιμετωπίζουν σαν επιχειρηματία. Ενώ εγώ κάνω τον επιχειρηματία για να
μπορώ να τραγουδάω. Γιατί ποιο γραφείο θα με αναλάμβανε τη στιγμή που πάω και
παίζω σε κάθε γωνιά της χώρας, ακόμη και με δέκα θεατές; Εμένα, όμως, αυτό μ’
αρέσει…
Έτσι δεν απομονώνεσαι από «νύχτα» και συναυλίες;
Μέχρι τώρα, καλά τα καταφέρνω…
Το στούντιο «Αγροτικόν» υπάρχει;
Υπάρχει. Δημιουργοί δεν υπάρχουν πια, κατέβηκαν όλοι στην Αθήνα. Έχει πέσει
διάλυση στα πάντα.
Μήπως ήρθε η ώρα να κατέβεις μόνιμα εδώ;
Όχι βέβαια. Μάλλον με βλέπω να πηγαίνω σε ένα ακόμη πιο ερημικό μέρος, στη
Νίσυρο, ας πούμε, που έχω και φίλους…
INFO
Στον «Ζυγό» (Κυδαθηναίων 22, Πλάκα, τηλ. 210-3241.610) από αύριο με τη Λοξή
Φάλαγγα και τις Λιζέττα Καλημέρη, Κατερίνα Παπαδοπούλου, Μαρία Δούκα.
Google news
