«Kάνει τον πεθαμένο…»

Ο Αμερικανός κάμεραμαν Κέβιν Σάιτς δεν μπορεί να ησυχάσει από εκείνο το
Σάββατο 6 Νοεμβρίου όταν βιντεοσκόπησε – και κατόπιν πρόβαλε στην τηλεόραση –
τη σκηνή όπου Αμερικανός στρατιώτης εκτέλεσε εν ψυχρώ έναν βαριά τραυματισμένο
Ιρακινό μαχητή που κειτόταν στο έδαφος, μέσα σε τζαμί της Φαλούτζα. Τώρα, για
πρώτη φορά, καταθέτει τη δική του μαρτυρία.

Κέβιν Σάιτς. Στο διαδικτυακό του ημερολόγιο καταγράφει ό,τι είδε στη Φαλούτζα και μιλά για την εν ψυχρώ δολοφονία του άοπλου αντάρτη

Αντιδρά που ορισμένοι έσπευσαν να τον παραστήσουν ως αντιπολεμικό ακτιβιστή,
αντιδρά σε όσους τον κατηγορούν ότι «πρόδωσε» τον αμερικανικό στρατό,
επιλέγοντας να δώσει για προβολή τη συγκεκριμένη σκηνή, η οποία προκάλεσε
παγκόσμιο σοκ και σάλο όταν μεταδόθηκε.

Γι’ αυτό και επέλεξε να μιλήσει. Σε μία χειμαρρώδη ανοιχτή επιστολή που
δημοσιεύει στο ημερολόγιο που διατηρεί στην ιστοσελίδα του, ο Σάιτς καταθέτει,
μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, τα όσα είδε εκείνη την ημέρα: «Είναι Σάββατο
πρωί και ακόμα διατηρούμε το χθεσινοβραδινό πλεονέκτημά μας. H επέλασή μας
υπήρξε ταχύτατη, αλλά υπάρχουν ακόμα πυρήνες αντίστασης… Μας λένε ότι πρέπει
να ξανακινηθούμε βόρεια. Θα ξαναπεράσουμε από ένα τμήμα της περιοχής που
ελέγξαμε χθες. Υπάρχουν επίσης αναφορές ότι το τζαμί όπου δέκα αντάρτες
σκοτώθηκαν και πέντε τραυματίστηκαν την Παρασκευή, μπορεί να ανακαταλήφθηκε
κατά τη διάρκεια της νύχτας.

«Τους πυροβολήσατε;»

Όταν φτάνουμε στην είσοδο, βλέπουμε ότι μία άλλη διμοιρία έχει ήδη μπει πριν
από μας. Ο λοχίας τους ρωτά: “Υπάρχουν άνθρωποι μέσα;”. Ένας από τους
πεζοναύτες σηκώνει το χέρι του, εννοώντας ότι είναι πέντε. “Τους
πυροβολήσατε;”, ρωτά ο λοχίας. “Ναι”, απαντά ο ίδιος πεζοναύτης. “Ήταν
οπλισμένοι;”. Ο πεζοναύτης απλώς σηκώνει τους ώμους του και όλοι μπαίνουμε
μέσα. Βλέπω τους ίδιους πέντε άνδρες που ήταν τραυματισμένοι από την
Παρασκευή. Απ’ ό,τι φαίνεται, ένας από αυτούς είναι νεκρός και τρεις πεθαίνουν
από αιμορραγία από νέα τραύματα που προκλήθηκαν από όπλο. Ο πέμπτος είναι
μερικώς καλυμμένος με μία κουβέρτα και είναι στην ίδια θέση και κατάσταση που
ήταν την Παρασκευή, κοντά σε μία κολόνα. Δεν είχε ξαναπυροβοληθεί. Κοιτάω
προσεκτικά τους νεκρούς και τους τραυματίες. Δεν φαίνεται να υπάρχουν πουθενά
όπλα.

“Αυτοί είναι οι τραυματίες από χθες”, λέω στον λοχαγό. Εκείνος ρίχνει μια
ματιά και βγαίνει από το τζαμί για να ενημερώσει το αρχηγείο για την
κατάσταση. Βλέπω έναν ηλικιωμένο να κείται δίπλα στον πίσω τοίχο. Ένας άλλος
είναι δίπλα του, πεσμένος μπρούμυτα, με το χέρι του πάνω στον ηλικιωμένο, σαν
να προσπαθεί να καλυφθεί. Κάθομαι δίπλα τους και αρχίζω να καταγράφω τη σκηνή
με την κάμερά μου. Μετά παρατηρώ ότι ακόμα τρέχει αίμα από τη μύτη του
ηλικιωμένου – ένδειξη πως ακόμα αναπνέει. Όπως και ο διπλανός του.

O πεζοναύτης

Ενώ συνεχίζω να τραβάω τη σκηνή με την κάμερά μου, ένας πεζοναύτης πλησιάζει
τα άλλα δύο σώματα που κείτονται στο έδαφος, τα οποία είναι λίγο πιο μακριά,
αλλά επίσης ακουμπάνε στον ίδιο τοίχο. Ακούω τον πεζοναύτη να λέει για τον
έναν από τους δύο άνδρες: “Προσποιείται πως είναι νεκρός, κάνει τον πεθαμένο”.
Μέσα από τον φακό της κάμεράς μου, τον βλέπω να σηκώνει την κάννη του όπλου
του στην κατεύθυνση του τραυματισμένου Ιρακινού. Δεν υπάρχουν ξαφνικές
κινήσεις. Βέβαια, ο πεζοναύτης θα μπορούσε πράγματι να πιστεύει ότι ο άνδρας
κάτι επικίνδυνο κρύβει, οπότε σκέφτομαι ότι μπορεί να φωνάξει έναν άλλο
πεζοναύτη για να τον ψάξει ενώ εκείνος τον καλύπτει με το όπλο του.

Αντίθετα, ο πεζοναύτης τραβάει τη σκανδάλη. Ακούγεται ένας μικρός ήχος από το
αίμα που χύνεται πάνω στον πίσω τοίχο και το πόδι του άνδρα που πέφτει κάτω.
“Έ, τώρα είναι νεκρός”, λέει ένας άλλος πεζοναύτης, πιο πίσω…

Τότε τον αντιλήφθηκε

Για μία στιγμή, παραλύω. Αμέσως μετά, σηκώνομαι και λέω στους πεζοναύτες ξανά
τα ίδια που είχε πει στον λοχία: πως όλοι αυτοί οι τραυματίες ήταν οι ίδιοι με
χθες. Πως τους είχαμε αφοπλίσει, περιθάλψει και αφήσει εδώ». Σε αυτό το
σημείο, ο πεζοναύτης που πυροβόλησε τον Ιρακινό τραυματία, αντελήφθη την
παρουσία του Σάιτς στο δωμάτιο. «Αμέσως με πλησίασε», σημειώνει ο κάμεραμαν,
«και μου λέει: “Δεν ήξερα κύριε, δεν ήξερα”. H οργή που έμοιαζε να είναι
παρούσα μόλις λίγα λεπτά πριν, έγινε τρόμος»…

LINK:

* www.kevinsites.net