[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΔΗΛΑΔΗ ΤΩΡΑ TI ΕΓΙΝΕ; Ο κόσμος, όχι μόνον εκείνος που «κάηκε» από τις
αλόγιστες επενδύσεις στο Χρηματιστήριο, αλλά γενικότερα η κοινή γνώμη, τι
κατάλαβε; Ότι ο υπουργός Δικαιοσύνης επιθυμούσε διακαώς την τιμωρία των
κατηγορουμένων, αλλά οι δικαστές και οι εισαγγελείς συνωμότησαν για να τους
γλιτώσουν! Ότι υπέκυψαν μεν στην παρέμβαση του κ. Παπαλη-γούρα για να μην του
χαλάσουν το χατίρι και, πονηρά σκεπτόμενοι, εξέδωσαν άλλο ένα απαλλακτικό
βούλευμα. Ούτε γάτα ούτε ζημιά! Λέτε; Μακάρι να ήταν έτσι… Αν η μολότοφ που
εκτοξεύθηκε στην προθήκη του… καταστήματος κατέστρεφε μόνο την τζαμαρία, το
κακό θα ήταν μικρό. Το εσωτερικό θα είχε μείνει άθικτο και, μετά την
αποκατάσταση της ζημιάς, το μαγαζί θα δούλευε ρολόι. H βόμβα όμως είχε μεγάλη
ισχύ. Και η Δικαιοσύνη τυλίχτηκε στις φλόγες. Όταν το κύρος της αμφισβητείται
από τον καθ’ ύλην αρμόδιο υπουργό, τον πολιτικό προϊστάμενό της, ποιος θα
τολμήσει να της εξομολογηθεί την… εμπιστοσύνη του; Ούτε καν οι διάδικοι προ
της δίκης – όπως συνηθίζεται – όταν τους ζητούν δηλώσεις τα κανάλια, σε μια
ύστατη προσπάθεια να τη σαγηνεύσουν.

Όποιος έφταιξε να πληρώσει. Συμφωνούμε όλοι επ’ αυτού. Μόνο που η Δημοκρατία
έχει ορίσει ως κριτή τη Δικαιοσύνη. Ούτε την αυτοδικία αναγνωρίζει, ούτε –
πολύ περισσότερο – την ανάμειξη της εκάστοτε κυβέρνησης στα… πόδια των
λειτουργών της. Άλλωστε και αυτοί τους νόμους που θεσπίζει η Πολιτεία
εφαρμόζουν. Με υπερβολική σχολαστικότητα μάλιστα. Ίσως, αν δίκαζαν με το
ένστικτο, τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Το κοινό περί δικαίου αίσθημα να
έβρισκε την απόλυτη επιβεβαίωσή του. Με μια προϋπόθεση. Να είχαν παροπλιστεί
οι δικηγόροι! Που όταν ρίχνονται στη μάχη για τη σωτηρία του πελάτη τους,
κάνουν το ένστικτο… σκόνη. H νομοθεσία διαθέτει τόσο πλούσιο ρεπερτόριο που
και ο πιο δύσκολος ακροατής (σ.σ.: κατηγορούμενος) κάτι θα βρει να του
ταιριάζει. Έστω ένα ασήμαντο ρεφρέν. Αρκεί να το παίξει σωστά η υπερασπιστική
του… ορχήστρα. Για ρομαντική μουσική, αίσθηση και διαίσθηση, ας πάμε σε άλλα
Μέγαρα. Όχι στα δικαστικά…