ΣE ΠPΩTO ENIKO Tελικά, it’s a man’s world…

To εγχειρίδιο του σύγχρονου σοφιστικέ άνδρα εισήγαγε τη νέα λέξη metrosexual:
ευαίσθητος, καλοντυμένος, αθλητικός, αλλά και αρκετά ανοιχτός να αποδεχτεί τη
θηλυκή του πλευρά· το νέο αρσενικό πρότυπο (λέει) απέχει πολύ από κείνα τα
γρανιτένια αρσενικά που έπρεπε να μυρίζουν και ολίγον βαρβατίλα. Το βιβλίο
μάλιστα (εκδόσεις Lector) περιέχει ένα σωρό οδηγίες για τον άνδρα πώς να
περιποιείται το μαλλί του, τι να ψωνίζει όταν πηγαίνει σε μαγαζί καλλυντικών,
πώς να συμπεριφέρεται στο πρώτο ραντεβού.
Για να πω την αλήθεια, δεν με σοκάρει η εικόνα του νέου ανδρικού προτύπου.
Καλά κάνει ο κύριος metro… sexy μας και περιποιείται το δερματάκι του, αρκεί
να μη μου εξαφανίζει τη μάσκαρα (και πού και πού να θυμάται να πληρώνει τον
λογαριασμό). Αυτό που με προβληματίζει είναι ότι δεν έχω δει πουθενά ανάλογο
εγχειρίδιο για τις γυναίκες. Και το κακό είναι ότι ούτε που μπορώ να το
φανταστώ κυρίως όταν σκέφτομαι την ελληνική πραγματικότητα. Γιατί αν ο
σύγχρονος άνδρας οφείλει να αναδείξει τη θηλυκότητά του προκειμένου να είναι
ποθητός από το άλλο φύλο, λογικό δεν είναι να θεωρήσουμε ότι και το σύγχρονο
γυναικείο πρότυπο έχει μετακινηθεί λιγάκι προς τα.. αριστερά, προς τα εκεί που
καταρρέουν (ή έστω επανεξετάζονται) τα κλισέ;
Κι όμως, μπορεί να βλέπουμε τις μόδες να έρχονται και να παρέρχονται, τα
τακούνια να μεταλλάσσονται από τρακτερωτούς κοθόρνους σε γόβες – στιλέτο, όμως
η ξανθιά παραμένει ξανθιά, σταθερά, ακόμη κι όταν την κουρεύουν γουλί για να
ενδυθεί το ανδρόγυνο λουκ που επιτάσσει (εκείνη την εποχή) η μόδα. Όλη η
μαγκιά και το προχώρημα της νεαράς τουλάχιστον στην Ελλάδα εξαντλείται στη
φωτογράφιση. Άντε και στο πρώτο ραντεβού, για να κερδίσει τις εντυπώσεις.
Μόλις τα πράγματα ξεφύγουν από την πασαρέλα (και μπουν στην πεζή
καθημερινότητα) προσπαθεί (η κακομοίρα) να υιοθετήσει χωρίς δεύτερη κουβέντα
το γνωστό μοντελάκι: μανούλα, τραπεζοκόμα, θηλυκό, και όλα αυτά συν το βάρος
μιας καθημερινής δουλειάς που στις μέρες μας μπορεί να είναι απαιτητική και
ψυχοφθόρα. ΟΚ, metrosexual o κύριος, να το δεχτώ. Αλλά αν αυτό σημαίνει ότι το
μόνο που αλλάζει είναι να του κάνω θέση για τη λακ (την ώρα που τα δικά μου
μαλλιά δεν προλαβαίνουν να δουν την κομμώτρια), μάλλον θα το ξανασκεφτώ.
Τελικά, it’s a man’s world περισσότερο από ποτέ. H μάσκαρα δεν το αλλάζει…













