AΛEKΟΣ ΦAΣIANΟΣ «H άγνοια οδηγεί σε μοντερνισμούς»

![]() |
![]() |
|
Ο «Έρως μελετών» είναι ένα από τα πιο πρόσφατα έργα του Αλέκου Φασιανού, που |
Αεικίνητοι ποδηλάτες, βιαστικοί πεζοπόροι, καβαλάρηδες, ερωτευμένα ζευγάρια,
φτερωτοί θεοί, σκηνές από τις λαϊκές γειτονιές της Αθήνας και όλα τούτα
ντυμένα με χρώματα έντονα – κόκκινα και μπλε κυρίως – θα «πλημμυρίσουν» τις
αίθουσες της Εθνικής Πινακοθήκης, για να «διηγηθούν» τις «Μυθολογίες του
καθημερινού», όπως τις είδε μέσα από τον χρωστήρα του – και όχι μόνο – ο πιο
αναγνωρίσιμος σύγχρονος Έλληνας ζωγράφος, Αλέκος Φασιανός.
Τριακόσιοι πενήντα πίνακες ζωγραφικής, σχέδια, γλυπτά, χαρακτικά, μακέτες
σκηνογραφίας, χρηστικά αντικείμενα, εικονογραφημένα βιβλία, που φιλοτέχνησε
μέσα σε πενήντα χρόνια ο διεθνώς καταξιωμένος δημιουργός – το ένα τρίτον εκ
των οποίων βγαίνουν για πρώτη φορά από το ατελιέ του ή έρχονται στην Ελλάδα
από συλλογές του εξωτερικού – θα λειτουργήσουν ως «ίχνη» της εικαστικής
διαδρομής του Αλέκου Φασιανού, όπως θα παρουσιαστεί στη μεγάλη του αναδρομική
έκθεση υπό την επιμέλεια της Έφης Αγαθονίκου.
«Πιστεύω πως είναι η κατάλληλη στιγμή γι’ αυτή την έκθεση. Έχω ωριμάσει ως
καλλιτέχνης, υπάρχει μια ολοκλήρωση του έργου μου και μπορεί ο θεατής να
καταλάβει τι θέλω να κάνω», λέει στα «NEA» ο Αλέκος Φασιανός. «H δουλειά μου
θα παρουσιαστεί κατά θεματικές ενότητες για να κατανοήσει ο θεατής την
εξέλιξη. Θα είναι σαν να βλέπει διαφορετικές ταινίες με τους ίδιους ηθοποιούς,
διότι εξακολουθώ να είμαι ο ίδιος ζωγράφος. Αν κάνω κάτι άλλο, θα πάψω να
είμαι εγώ».
![]() |
|
«Μου αρέσει να μυθοποιώ τα πράγματα, διότι ο μύθος είναι κάτι που έχουμε |
Οι καθημερινοί «μύθοι» του Αλέκου Φασιανού θα ξεκινήσουν από την πρώτη
ελαιογραφία του, στην οποία διάλεξε να ζωγραφίσει το σπίτι που έκανε διακοπές
στη Βούλα σε ηλικία 15 ετών. «Δεν είναι απλώς ένα λάδι, αλλά μια προσπάθεια να
αποτυπώσω την αίσθηση του καλοκαιριού, που με είχε εντυπωσιάσει» για να φτάσει
μέχρι και τις πλέον πρόσφατες δημιουργίες του, που δεν έχει παρουσιάσει ακόμη
στο κοινό.
Τα πρώτα του βήματα στην τέχνη, ωστόσο, τα έκανε σχεδιάζοντας σε ηλικία
έξι ετών για να αποτυπώσει, όπως λέει, συγκινητικά όσα τον περιέβαλλαν. «Έμαθα
μόνος μου να σχεδιάζω και ποτέ δεν σχεδίαζα παιδικά, γεγονός που μου
προκαλούσε αίσθημα κατωτερότητας σε σχέση με τα άλλα παιδιά. Και δεν ζωγράφιζα
και πολύ, γιατί μελετούσα το θέμα για να το συλλάβω γεωμετρικά. Και όσοι
θέλουν να γίνουν ζωγράφοι, πρέπει να ξεκινούν από παιδιά. Όταν αρχίζουν
μεγάλοι, πότε να μάθουν; Και λόγω άγνοιας στρέφονται σε μοντερνισμούς».
Ποιο είναι το μυστικό που κάνει τα έργα του Αλέκου Φασιανού δημοφιλή, τόσο
στην Αθήνα όσο και στο Παρίσι ή το Τόκιο; «Μου έκανε εντύπωση και εμένα στην
αρχή. Μετά κατάλαβα ότι εξέφραζα τον μύθο και το φως, που ανταποκρίνονταν στα
αισθήματά τους. Τα βλέπουν με την ψυχή τους. Πολλοί καλλιτέχνες λένε “δεν με
ενδιαφέρει ο κόσμος” και στις εκθέσεις τους δεν πατάει κανένας, ακριβώς επειδή
περιφρονούν τους θεατές. Εγώ πάλι όχι μόνο δεν τους περιφρονώ, αλλά τους
αγαπάω. Και θέλω να ευχαριστήσω τους καρπουζάδες, τους εργάτες, τους ψαράδες,
τους ποδηλάτες, τα ερωτευμένα ζευγάρια, τους ανθρώπους που περπατούν στους
δρόμους, διότι όλοι τους με εμπνέουν με τη συμπεριφορά τους και τις συνήθειές
τους. Τους ανταποδίδω με τα έργα μου».
«Γιατί να μιμούμαι άλλους;»
![]() |
|
Κάθε έργο τέχνης είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο, παρ’ όλο που πολλές φορές |
Οι «εχθροί» του Αλέκου Φασιανού, του προσάπτουν δύο βασικές κατηγορίες: ότι
δεν ακολούθησε το κλίμα της εποχής του και ότι διαρκώς επαναλαμβάνεται. Τι
τους απαντάει; «Το να είμαι στο κλίμα της εποχής είναι κακό, όταν έχω
προσωπική τέχνη. Πιστεύω πως ο κόσμος ενδιαφέρεται περισσότερο για την δική
μου προσωπική ιστορία και τον δικό μου τρόπο. Γιατί, λοιπόν, να μιμούμαι την
παγκόσμια τέχνη;». Όσο για την επανάληψη; «Ο κάθε καλλιτέχνης έχει τον δικό
του σκοπό, που προσπαθεί να τον κάνει κατανοητό στον κόσμο. H επανάληψη δεν
κάνει απλώς την τέχνη κατανοητή στο ευρύ κοινό, αλλά ενυπάρχει και στη φύση.
Και ο ήλιος βγαίνει κάθε μέρα, αλλά κάθε μέρα είναι διαφορετική. Τότε θα
έπρεπε να μην ξαναδιαβάζουμε και την Οδύσσεια, που γράφτηκε πριν από 2.500
χρόνια. H επανάληψη των τέλειων ιδεών μάς δίνει τη δύναμη της ύπαρξης μας.
Πολλοί, για να ξεχωρίσουν, προσπαθούν να βρουν επίτηδες ένα προσωπικό ύφος.
Είναι λάθος. Ο τρόπος ζωγραφικής του κάθε καλλιτέχνη προκύπτει αυτόματα σαν
τον γραφικό μας χαρακτήρα, από την πίεση του χεριού. Δεν προσπαθούμε να
κάνουμε καλλιγραφία, αλλά να εκφράσουμε σκέψεις και συναισθήματα».
Ένα άγαλμα από λάβα!
Στην εικαστική του διαδρομή υπήρξαν και λάθη, παραδέχεται, «αλλά τα
διορθώνω. Και άμα τα διορθώνεις, είναι σαν να μην έχουν γίνει. Το κακό είναι
να μην τα διορθώνεις. Εξάλλου, σε πολλά έργα υπάρχουν αδυναμίες, αλλά αν
υπερισχύει το καλό, το πρόβλημα εναρμονίζεται και δεν το προσέχεις».
Όσο για το μέλλον, ο αεικίνητος ζωγράφος ετοιμάζει κάτι ξεχωριστό, τον
«Άγγελο της φωτιάς», το πνεύμα του Βεζούβιου. «Είναι ένα άγαλμα που φτιάχνω
από τη λάβα του ηφαιστείου και θα στηθεί μαζί με ακόμη εννέα Ευρωπαίων
δημιουργών στον δρόμο που οδηγεί προς τα εκεί με πρωτοβουλία του Δήμου
Νάπολης. Θα είναι έτοιμο τον Απρίλιο».
INFO
Η αναδρομική έκθεση του Αλέκου Φασιανού «Μυθολογίες του καθημερινού»
προγραμματίζεται να εγκαινιαστεί στις 24 Νοεμβρίου στην Εθνική Πινακοθήκη.

















