διακοπές Mύκονος

Στο νησί των ανέμων, τη Μύκονο, ένας λάτρης του καλού
κρασιού παράγει μοναδικές αιγαιοπελαγίτικες ποικιλίες. Το μυστικό της
ξεχωριστής γεύσης τους κρύβεται στη… μουσική του Μπετόβεν που βάζει στα
κλήματά του, σε έναν αμπελώνα που έχει μετατραπεί σε χώρο εικαστικής
παρέμβασης.

Ασύρτικο, Αθήρι, Αϊδάνι, Μανδηλάρι, Μονεμβασιά και μία μοναδική ποικιλία από
τα κλήματα πολυστάφυλος και μεθυδότης, η οποία χαρακτηρίζεται από το ξεχωριστό
χρώμα που αποκτά ύστερα από δυο – τρία χρόνια παραμονής σε γαλλικά δρύινα
βαρέλια, είναι οι ποικιλίες που παράγει ο κ. Νίκος Ασημομύτης.

Αυτό που τις κάνει ξεχωριστές είναι η διαδικασία καλλιέργειας και παραγωγής
τους, η οποία γίνεται με τη συνοδεία… μουσικής Μπετόβεν. «Υπάρχουν
επιστημονικές μελέτες που αποδεικνύουν πως τα φυτά αναπτύσσονται καλύτερα όταν
στο περιβάλλον τους ακούγεται μουσική. Γι’ αυτό κι εμείς βάζουμε ελαφριά
κλασική μουσική, κυρίως Μπετόβεν», τονίζει ο κ. Ασημομύτης. Και συμπληρώνει:
«Δεν θα μπορούσα να πω με σιγουριά πως η καλλιέργεια αποδίδει καλύτερα λόγω
της μουσικής. Αυτό, όμως, που μπορώ να εγγυηθώ είναι πως εμείς δουλεύουμε
καλύτερα υπό αυτές τις συνθήκες».

Στην αρχή, η παραγωγή των κρασιών του άρχισε από το οικογενειακό αμπέλι, ενώ
οι αναμνήσεις από τις σπιτικές… παραγωγές κυριαρχούσαν για χρόνια στο μυαλό
του. Άλλωστε, αυτές οι αναμνήσεις τον οδήγησαν στην απόφαση να φύγει από την
Αθήνα. Στη συνέχεια, μεγάλωσε τη γη του με αποτέλεσμα σήμερα να καλλιεργεί
περίπου 61 στρέμματα.

Οι παλιές πόρτες, ζωγραφισμένες από τα παιδιά του τοπικού Δημοτικού Σχολείου και τους καλλιτέχνες του νησιού, δίνουν έναν ξεχωριστό τόνο στον αμπελώνα

Ο αμπελώνας του, που βρίσκεται στην περιοχή Μαού κοντά στην Άνω Μερά, είναι
ξεχωριστός και για έναν άλλο λόγο, εκτός από την μουσική που μπορεί να
ακούσετε περνώντας από εκεί. «Είναι χώρος εικαστικής παρέμβασης και ηρεμίας,
μακριά από τα μπαρ του νησιού. Κατά καιρούς μαζεύω παλιές πόρτες και παράθυρα
και τα τοποθετώ στον αμπελώνα. Στην αρχή ήρθαν τα παιδιά του Δημοτικού
Σχολείου και τα ζωγράφισαν, ενώ αργότερα και οι καλλιτέχνες του νησιού έβαλαν
τη δική τους πινελιά με τις δημιουργίες τους». Για τον κ. Ασημομύτη, ο
αμπελώνας είναι χώρος κουλτούρας.

Το αμπέλι του είναι ανοικτό για όλο τον κόσμο. Ωστόσο, προτού τον
επισκεφθείτε, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του χειμώνα, καλό είναι να
επικοινωνήσετε μαζί του (τηλ. 69459-72.076). «Σίγουρα το καλοκαίρι το αμπέλι
είναι πιο όμορφο. Τώρα χωρίς τα φύλα είναι πιο μελαγχολικό, οποιαδήποτε
περίοδο όμως μπορεί κάποιος να έρθει να μιλήσουμε από κοντά και να δοκιμάσουμε
μαζί κάποια ποικιλία από τα κρασιά μας». Το κρασί του κ. Ασημομύτη μπορείτε να
το βρείτε είτε σε καταστήματα της Μυκόνου είτε σε επιλεγμένες κάβες της
Αθήνας.

Οίνος ευφραίνει καρδίαν…

H απόφαση για φυγή από την Αθήνα τον οδήγησε στην καλλιέργεια αμπελιών, σε ένα
νησί που δεν φημίζεται για την αγροτική γη του. Όλα άρχισαν το 1993: «Ζούσα
στην Αθήνα και δούλευα από το πρωί μέχρι το βράδυ. Κάποια στιγμή θεώρησα πως
έπρεπε να φύγω και να ζήσω. Έτσι, γύρισα στο νησί και έψαξα να βρω τι να
κάνω».

Τι κι αν οι φίλοι του και οι συγγενείς τον παρότρυναν να κάνει τις τρεις
πιο… αποδοτικές δουλειές που θα μπορούσε να κάνει κάποιος στη Μύκονο.
Ενοικίαση αυτοκινήτων ή μοτοσικλετών, ενοικίαση δωματίων ή σουβλατζήδικο.
Καθώς ο τουρισμός του νησιού είναι σε υψηλά επίπεδα για πολλούς μήνες, αυτές
οι τρεις δουλειές είναι από τις πιο κερδοφόρες. «Τους απάντησα πως δεν ήθελα
να βγάλω λεφτά, αλλά να ζήσω καλύτερα. Άλλωστε, και στην Αθήνα με τις δουλειές
που είχα, δεν θα έλεγα πως το παράπονο μου ήταν οικονομικό. Αναζητούσα
καλύτερη ποιότητα ζωής», λέει.

Όταν τους είπε πως θα ασχοληθεί με την αμπελουργία, εκμεταλλευόμενος το αμπέλι
της οικογένειάς του σε συνδυασμό με την αγορά ή ενοικίαση και άλλων
στρεμμάτων, οι αντιδράσεις δεν ήταν τόσο… θετικές. «Είσαι τρελός, μου
έλεγαν. Εγώ, όμως, το έκανα και πλέον ζω με έναν άλλο τρόπο. Με αυτόν που μου αρέσει».

ΚΕΙΜΕΝΟ: ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΟΝΔΥΛΗΣ – ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΚΛΑΙΡΗ ΜΟΥΣΤΑΦΕΛΛΟΥ