Zητείται νέος ηγέτης

Μία ώρα πέρασε ο ιμάμης Ταμίμι πλάι στο νεκροκρέβατό του. Διάβασε
αποσπάσματα από το Κοράνι και προσευχήθηκε «για την ανάρρωσή του». Είναι όμως
πια κάτι σαν κοινό μυστικό: ο Αραφάτ είναι νεκρός και η ανακοίνωση θέμα
χρόνου. Οι Παλαιστίνιοι αναζητούν νέο ηγέτη. Και το όνομα αυτού θα είναι –
πιθανότατα – Μαχμούντ Αμπάς.

Την ώρα που ο ιμάμης επέμενε στο Παρίσι πως ο Γιάσερ Αραφάτ ήταν ακόμα
ζωντανός, οι προετοιμασίες για την κηδεία του και για τον ενταφιασμό του
βρίσκονταν ήδη σε εξέλιξη. «Αποφασίστηκε πως η σορός θα μεταφερθεί στο Κάιρο,
όπου και θα γίνει η επικήδεια τελετή. Κατόπιν αυτού, θα μεταφερθεί από το
Κάιρο στη Ραμάλα», δήλωνε ο Παλαιστίνιος υπουργός Σαέμπ Ερεκάτ. Μερικές ώρες
αργότερα αργότερα, ο σύμβουλος του Αραφάτ Ναμπίλ Αμπού Ρουντέινα έκανε,
φτάνοντας στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα, μια τουλάχιστον σιβυλλική δήλωση: «H
κηδεία του θα γίνει την Παρασκευή στο Κάιρο εάν θα έχει πεθάνει μέχρι τότε»…

Δημοσίως, οι Παλαιστίνιοι αξιωματούχοι υποστήριζαν πως ο ηγέτης τους βρισκόταν
μεν «στο τελευταίο στάδιο της ζωής του», ήταν όμως ακόμα εν ζωή και δεν υπήρχε
περίπτωση αποσύνδεσής του από τα μηχανήματα που τον συντηρούν. Κατ’ ιδίαν,
ωστόσο, επιβεβαίωναν πως είχε ήδη πεθάνει. Το βράδυ, ο υπουργός Εξωτερικών,
Ναμπίλ Σάατ, φάνηκε να προετοιμάζει το έδαφος για τη σχετική ανακοίνωση: «Ο
Παλαιστίνιος πρόεδρος βρίσκεται αυτήν τη στιγμή σε μια πολύ κρίσιμη
κατάσταση», δήλωσε στο CNN από τη Ραμάλα. «Είναι σαφές πως οι νεφροί του δεν
λειτουργούν πια, το ίδιο και το συκώτι του».

H πολιτική

Τη διοργάνωση του επαναπατρισμού της σορού του Γιάσερ Αραφάτ θα την αναλάβει,
όπως έγινε γνωστό, η Γαλλία. H επικήδεια τελετή θα γίνει στο Κάιρο, το
πιθανότερο στο αεροδρόμιο της πόλης. Παρότι ο ίδιος υποστήριζε πως είχε
γεννηθεί στην Ιερουσαλήμ, οι βιογράφοι του Αραφάτ συμφωνούν πως είχε γεννηθεί
στο Κάιρο (το 1929). H επιλογή της συγκεκριμένης πόλης για την κηδεία του,
ωστόσο, έχει όπως όλα δείχνουν λιγότερο να κάνει με τις ρίζες και περισσότερο
με την πολιτική: οι Άραβες ηγέτες το θεωρούν ανάρμοστο να ταξιδέψουν στα
παλαιστινιακά εδάφη προτού εγκαθιδρυθεί εκεί ένα ανεξάρτητο κράτος. H τελετή
αναμένεται σύντομη – η αιγυπτιακή κυβέρνηση δεν θέλει να διακινδυνεύσει κάποιο
λαϊκό συναισθηματικό ξέσπασμα. Κατόπιν, η σορός του Αραφάτ θα μεταφερθεί στη
Ραμάλα.

Σε μια προσπάθεια να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων, οι ανώτεροι Παλαιστίνιοι
αξιωματούχοι έχουν ήδη «χαρτογραφήσει» τη μεταβατική περίοδο που ακολουθεί.
Όπως αποφασίστηκε, χρέη προσωρινού προέδρου της Παλαιστινιακής Αρχής θα
αναλάβει ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου, Ραούχι Φατούχ. Σύμφωνα με την
παλαιστινιακή νομοθεσία, εντός 60 ημερών πρέπει να διεξαχθούν εκλογές για την
ανάδειξη νέου προέδρου. Το πρόσωπο-κλειδί της νέας εποχής, ωστόσο, θα είναι
καθώς φαίνεται ένα πρόσωπο από τα «παλιά»: ο πρώην πρωθυπουργός και νυν
γενικός γραμματέας της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης,
Μαχμούντ Αμπάς. Αυτός θα αναλάβει κατά πάσα πιθανότητα την ηγεσία της
Οργάνωσης. Στην τριανδρία που θα σχηματιστεί κατ’ αυτόν τον τρόπο – Φατούχ,
Αμπάς και ο νυν πρωθυπουργός Άχμεντ Κορέι – εναπόκειται η «επόμενη ημέρα» για
τη Μέση Ανατολή. Το έργο της όμως θα είναι δύσκολο.

Όχι σε συμβιβασμό

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός απέκλεισε ήδη το ενδεχόμενο συμβιβασμών με
οποιαδήποτε παλαιστινιακή ηγεσία αν δεν ενεργήσει «ώστε να σταματήσει η
τρομοκρατία». Ο Σαρόν, όμως, δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στον εχθρό που
«έχασε» τελικά από άλλα αίτια… Εξέφρασε τον φόβο ότι μετά τον θάνατό του ο
Αραφάτ θα γίνει διάσημος σε όλο τον κόσμο ως «ήρωας της ελευθερίας» και
ανακοίνωσε πως το Ισραήλ θα κάνει παν το δυνατό για να μείνει στην Ιστορία ως
«επικεφαλής της τρομοκρατίας».

Θα τον θάψουν μέσα στο ερειπωμένο στρατηγείο του

ΓΙΑ NA ΜΠΟΡΕΣΕΙ το ελικόπτερο να πάρει τον άρρωστο Αραφάτ, πριν από δύο
εβδομάδες, χρειάστηκε να καθαρίσουν πρώτα το μέρος από τα κομμάτια μπετόν που
είχαν τοποθετήσει εκεί για να προφυλάξουν τον Παλαιστίνιο ηγέτη από ενδεχόμενη
απόπειρα απαγωγής του από Ισραηλινούς κομάντος.

Αυτή η οχύρωση ήταν προσωρινή, αλλά έδειχνε χαρακτηριστικά την επισφαλή θέση
του αρχηγού της Παλαιστινιακής Αρχής. Έδειχνε επίσης τον χαρακτήρα αυτού του
κτιρίου: μέσα στη Μουκάτα, ο Παλαιστίνιος ηγέτης έμεινε κλεισμένος τρία
χρόνια. Ένα στρατηγείο ερειπωμένο, ένα σύμβολο ενός ανολοκλήρωτου αγώνα. Εκεί
προορίζεται να ταφεί ο αρχηγός, αλλά μόνο προσωρινά, ώσπου να πραγματοποιηθεί
κάποτε εκείνο που ονειρευόταν πάντα: ένα παλαιστινιακό κράτος, με πρωτεύουσα
την Ανατολική Ιερουσαλήμ. Μπουλντόζες και εκσκαφείς έσπρωχναν χθες συντρίμμια
και σήκωναν με τα «φτυάρια» τους κατεστραμμένα αυτοκίνητα, ετοιμάζοντας την
τελευταία του κατοικία.

Άρχισε το… συγύρισμα

Το συγύρισμα άρχισε λίγες ώρες αφότου έγινε γνωστό ότι ο Αριέλ Σαρόν είχε
συμφωνήσει να ταφεί εκεί ο άσπονδος εχθρός του. Οι Παλαιστίνιοι βλέπουν το
αρχηγείο του Αραφάτ στη Ραμάλα σαν ένα σύμβολο της αντίστασής του. H
Παλαιστινιακή Αρχή θα έχει την ευθύνη της ασφάλειας κατά την ταφή, αλλά οι
ισραηλινές δυνάμεις θα παραμένουν σε επιφυλακή για την περίπτωση που θα
επιχειρηθεί πορεία προς την Ιερουσαλήμ. H ισραηλινή κυβέρνηση θα επιτρέψει να
παραστούν Άραβες που ζουν στο Ισραήλ και στη Δυτική Όχθη, αλλά μόνο ελάχιστοι
– διακεκριμένοι -Παλαιστίνιοι που ζουν στη Λωρίδα της Γάζας θα επιτραπεί να
πάνε στην κηδεία. H ταφή στη Μουκάτα θεωρείται λιγότερο «ευαίσθητη» πολιτικά
για το Ισραήλ από ό,τι στην Ιερουσαλήμ, που ήταν η πρώτη επιλογή των
Παλαιστινίων (και οι δύο πλευρές διεκδικούν την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσά
τους). H Μουκάτα απέχει μερικά χιλιόμετρα από την Ιερουσαλήμ. Σύμφωνα με
ισραηλινές πηγές, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός επέτρεψε την ταφή του Αραφάτ στη
Ραμάλα, υποκύπτοντας σε αμερικανικές πιέσεις.

ΣΟΥΧΑ ΑΡΑΦΑΤ

Παζάρεψε για τα λεφτά

ΗΘΕΛΕ τα μισά από τα χρήματα του Αραφάτ. Και απειλούσε πως δεν θα
αποκάλυπτε ποτέ πού είναι κρυμμένα. Της έδωσαν να καταλάβει πως δεν μπορούσε
να επιμένει άλλο. Τότε, η Σούχα πέρασε στην αντεπίθεση, ζητώντας ισόβια
μηνιαία αποζημίωση και ένα εφάπαξ αντάξιο μιας «πρώτης κυρίας». Στο τέλος, η
συμφωνία επιτεύχθηκε: 35.000 δολάρια τον μήνα, 19 εκατομμύρια ευρώ που
δεσμεύτηκαν από την Τράπεζα της Γαλλίας και από την υπηρεσία Tracfin η οποία
διώκει το «ξέπλυμα» χρήματος (τα χρήματα προέρχονταν από την Ελβετία και είχαν
καταλήξει σε δύο λογαριασμούς στην τράπεζα ΒΝΡ και στην Arab Bank, στο όνομα
της Σούχα), καθώς και άλλο ένα εφάπαξ ποσό 20 εκατομμυρίων δολαρίων. Ο
μεσολαβητής για τη διαπραγμάτευση και τη συμφωνία ήταν ο μυστηριώδης Μοχάμεντ
Ρασίντ, ο αμφιλεγόμενος οικονομικός σύμβουλος του Παλαιστίνιου ηγέτη Γιάσερ
Αραφάτ, ο άνθρωπος που χειριζόταν τις τοποθετήσεις των χρημάτων του. Σύμφωνα
με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αποκλείεται το ενδεχόμενο κοινοτικοί πόροι να
τροφοδότησαν κεφάλαια που ήλεγχε προσωπικά ο Αραφάτ, για τα οποία το Διεθνές
Νομισματικό Ταμείο είχε κρίνει πέρυσι ότι ανέρχονται σε 900 εκατομμύρια
δολάρια και ότι αυτά είχαν αφαιρεθεί από τον κύριο προϋπολογισμό της
Παλαιστινιακής Αρχής στο διάστημα 1995-2000.