Οι Σταυροφόροι του Mπους

Ώστε δεν έφταιγε μόνο το Ιράκ. Ούτε «η οικονομία, ανόητε» (για να θυμηθούμε
την περίφημη φράση του Κλίντον). Οι προεδρικές εκλογές στην Αμερική είχαν να
κάνουν με τον Θεό. Συντηρητικοί θρησκόληπτοι προσήλθαν μαζικά στις κάλπες,
ευαγγελιστές ηγέτες από όλη τη χώρα, που με δικό τους πρόεδρο, δική τους
Γερουσία και δική τους Βουλή, περιμένουν από την κυβέρνηση να υλοποιήσει τις
ηθικές τους αξίες.
![]() |
Οι κατάλογοι με τα μέλη των Εκκλησιών αποδείχτηκαν χρυσωρυχείο για τους
οργανωτές της προεκλογικής εκστρατείας των Ρεπουμπλικανών. Το καλοκαίρι, ο
αιδεσιμότατος Τζέρι Φάλγουελ, που η οργάνωσή του Ηθική Πλειοψηφία ανέλαβε να
κατευθύνει τους Ευαγγελιστές στην αγκαλιά του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος,
υπερηφανευόταν ότι οι συντηρητικοί χριστιανοί τώρα ελέγχουν το κόμμα. Μία
ημέρα μετά τις εκλογές, ο Ραλφ Ριντ, πρώην αρχηγός του Χριστιανικής Συμμαχίας,
το έθεσε με περισσότερη λεπτότητα: «Οι συντηρητικοί πιστοί ενσωματώθηκαν
πλήρως στον οργανωτικό μηχανισμό του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος».
Πολιτικοί, θρησκευτικοί ηγέτες και ακαδημαϊκοί, όλοι συμφωνούν ότι ο
παναμερικανικός διάλογος για τον γάμο μεταξύ ομοφυλοφίλων – σε 11 πολιτείες
έγιναν δημοψηφίσματα γι’ αυτό το ζήτημα – έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην
προσέλευση των Ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων.
H θρησκεία. Αν ο Τζον Κέρι μπορούσε με ακρίβεια να ξέρει πόσες φορές
πηγαίνει ένας Αμερικανός στην εκκλησία, τότε θα ήταν σε θέση να είχε προβλέψει
την ήττα του. Γιατί η θρησκεία πάντα επηρέαζε την πολιτική στην Αμερική.
Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου του Άκρον, πριν από τις εκλογές, το 77%
των Ευαγγελιστών έλεγε ότι θα ψηφίσει τον Τζορτζ Μπους. Δεν ήταν λοιπόν προς
όφελος των Δημοκρατικών η ανάδυση της λεγόμενης «κοσμικής Αριστεράς» στους
κόλπους του κόμματος, άνθρωποι που λένε ότι δεν πατάνε ποτέ το πόδι τους στην
εκκλησία, ιδιαίτερα όταν το 90% των Αμερικανών λέει ότι πιστεύει στον Θεό και
τα δύο τρίτα από αυτούς ανήκουν σε κάποια Εκκλησία.
H «χριστιανική καρδιά» της Αμερικής χτυπάει στις μεσοδυτικές πολιτείες και
στον Νότο. Εκεί, ο εχθρός δεν είναι πια οι Βόρειοι, αλλά οι προοδευτικοί
Δημοκρατικοί. Στην Τζόρτζια, μια πελώρια περιοχή, που κάποτε την έλεγαν «Ζώνη
της Βίβλου», σήμερα τη λένε «Ζώνη του Μπους». Οι συντηρητικές αξίες, που στην
αρχή ήταν περιορισμένες σε απομονωμένες αγροτικές περιοχές της Τζόρτζια,
μεταδόθηκαν και στον υπόλοιπο Νότο. Ακόμη και στο Τενεσί, γενέτειρα του Αλ
Γκορ, που κατάφερε να τη χάσει στις εκλογές του 2000, σήμερα η μουσική κάντρι
μιλάει πολύ περισσότερο για τον Θεό και την πατρίδα. Από τη Χριστιανική
Συμμαχία, ο Ραλφ Ριντ βρέθηκε υπεύθυνος της προεκλογικής εκστρατείας του
Τζορτζ Μπους, μολονότι τον θεωρούσαν κάποτε υπερβολικά φανατικό ακόμη και οι
συντηρητικοί κύκλοι της Ουάσιγκτον.
![]() |
|
Τα χριστιανόπουλα. Το ζεύγος Μπους μετά τον… εκκλησιασμό του |
Μερίδα του λέοντος. Στη χριστιανική Δεξιά της Αμερικής κυριαρχούν οι
προτεστάντες Ευαγγελιστές. Και σταυροφόροι είναι οι προτεστάντες που έχουν τη
μερίδα του λέοντος στον Λευκό Οίκο. Οι 40 από τους 41 Αμερικανούς προέδρους
ήταν προτεστάντες, δηλαδή ποσοστό 97,6% (ο A. Λίνκολν και ο Ά. Τζάκσον δεν
ανήκαν σε δόγμα), μολονότι οι προτεστάντες είναι το 60% του πληθυσμού. Αν και
ο καθολικισμός αντιπροσωπεύει το 26% του αμερικανικού πληθυσμού, ανέδειξε μόνο
έναν πρόεδρο (Κέννεντυ). Άλλα μεγάλα θρησκευτικά δόγματα δεν έχουν εκλέξει
κανέναν: Εβραίοι (2% του πληθυσμού), μουσουλμάνοι (1,5%), ορθόδοξοι (1%).
ΣΤΟ ΟΧΑΪΟ
Το δημοψήφισμα για τους γκέι
Στις εκλογές του 2000 ο Αλ Γκορ είχε πάρει την κομητεία Κλαρκ, στο
Σπρίνγκφιλντ του Οχάιο, για 324 ψήφους. Την Τρίτη πέρασε στους
Ρεπουμπλικάνους, χαρίζοντας στον Μπους 1.600 ψήφους παραπάνω από τον Κέρι.
Πολλοί πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες λένε ότι οι ηθικές αξίες των
ψηφοφόρων και οι θρησκευτικές πεποιθήσεις τους τους έκαναν να στραφούν στον
Μπους. Ο Νταν Χάρκινς, πρόεδρος του τοπικού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος,
υπολογίζει ότι το δημοψήφισμα για τον γάμο μεταξύ ομοφυλοφίλων έφερε στις
κάλπες άλλους 5.000 συντηρητικούς ψηφοφόρους. Από τις 11 Πολιτείες όπου έγιναν
παρόμοια δημοψηφίσματα, οι 9 πήγαν στον Μπους, συμπεριλαμβανομένου του Οχάιο.
Χωρίς αυτό το δημοψήφισμα «το αποτέλεσμα των εκλογών δεν θα ήταν καθόλου
βέβαιο» λέει ο Χάρκινς.















