Aμερικανάκια…


– ΕΙΔΕΣ, BPE; Κάτι ο Μπους, κάτι ο Κέρι κύλησε κι αυτή η εβδομάδα.
– Κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι – επίσης. Τι θρίλερ κι αυτό!
– Μην το συζητείς. Μάτι δεν κλείσαμε στο Νέο Ηράκλειο από την αγωνία μας.
Παρεμπιπτόντως, βγήκε σχετικά γρήγορα. Και το αποτέλεσμα και ο Μπους.
– Δεν ξέρω. Στο τέλος του έργου, σαν να με πήρε λίγο ο ύπνος.
– Δεύτερη τετραετία ο Μπους.
– ΄H ο Κέρι. Ή ο Μπους ή ο Κέρι. Τρίτος αποκλείεται.
– Ο έρωτας γεννήθηκε για δύο, ο τρίτος είναι πάντα χωρισμός!
– Δεν μοιάζουν πολύ αυτοί οι δύο, ή εγώ σέρνω νευρώσεις;
– Μοιάζουν. Εγώ νόμιζα ότι είναι ο ίδιος άνθρωπος με διαφορετική σύζυγο.
– Εγώ νόμιζα ότι είναι η ίδια σύζυγος με διαφορετικό άνθρωπο.
– Βγάζει ο Μπους το κοστούμι, το δίνει να το φορέσει ο Κέρι.
– Βγάζει η Λόρα το ταγέρ το δίνει να το φορέσει η… πώς την λένε; Τερέζα;
– Θυμάσαι ένα τραγούδι που λέγαμε παιδιά; «Τερέζα, είχες πατήσει μια πινέζα,
σε είδα τέζα, στην παρκετέζα;».
– Το τι αηδίες έχουνε κάνει αυτές οι δυο βαριόμοιρες για να βγουν οι άντρες
τους πρόεδροι! Το τι σιχάματα…
– Σε ένα περιοδικό, λέει, τις βάλανε να δώσουνε συνταγές για κουλουράκια. Της
Λόρας το κουλουράκι βγήκε καλύτερο, πιο εύγεστο, πιο σένιο.
– Γι’ αυτό την ξαναβγάλανε προεδρέσσα. Λόγω κουλουρακίων. Ενώ της άλλης το
χάλι το μαύρο.
– Μήπως έριξε μαγιονέζα στη ζύμη;
– Γιατί να ρίξει μαγιονέζα στη ζύμη;
– Μαγιονέζες δεν κληρονόμησε από τον πρώτο της τον άντρα; Τόση μαγιονέζα, άμα
δεν την καταναλώσεις, θα περάσει η ημερομηνία λήξεως.
– Ζηλεύω. Θα ήθελα πολύ να είμαι πρώτη κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών.
– Πότε είχες τις πρώτες ενοχλήσεις;
– Μου αρέσουν τα καπέλα που φοράνε. Αυτά τα ανάποδα τεντζερεδικά, τα
αντικολλητικά που βάζουνε στο κεφάλι τους. Ασορτί με τσάντα και παπούτσι. Μια
ασορτίλα απερίγραπτη!
– Εμένα με δονεί που έχουν τόσο αγαπημένες οικογένειες. Εκείνα τα παιδιά τους
μες στα μάτια τούς κοιτάνε.
– Είναι ιδιαίτερη στόφα τα παιδιά των προέδρων, αγάπη μου. Ούτε εφηβείες
περνάνε, ούτε κρίσεις ταυτότητος, ούτε τίποτα. H Μπάρμπι και ο Κεν. Μπαμπά,
μαμά, παιδιά, η απόλυτη τελειότης!
– Ο Μπους, πριν γίνει τέλειος, ήταν αλκοολικός.
– Και πώς το ξεπέρασε;
– Ανακάλυψε τον Θεό!
– Ο Θεός ήθελε να τον ανακαλύψει ο Μπους;
– Ανήμερα των εκλογών, πάντως, ήτανε για λύπηση τα δυο ζεύγη. Τα κινούμενα τα
πτώματα. Σέρνονταν από πολιτεία σε πολιτεία κι από μωρό σε μωρό. Στο τέλος
πια, από την εξάντληση, δεν σηκώνανε αυτοί το μωρό αγκαλιά. Σήκωνε το μωρό τον
πρόεδρο.
– Κουρέλια. Ράκη περιφερόμενα. Με φωνή μπάσα, βραχνή, σκυλέ, του ντόμπερμαν η
τοναλιτέ. Κύκλοι μαύροι κάτω από τα μάτια, τα χέρια κουλαμένα από την πολύ τη
χειραψία. Κι ένα δύσμοιρο χαμόγελο σαν να τους το κολλήσανε φτηνιάρικη
πλαστική εγχείρηση. Δεν κατεβαίνουν πλέον τα χείλη. Δεν μετακινούνται προς τα
κάτω. Θα τους πεθάνει η μάνα κι αυτοί θα πάνε στην κηδεία χασκογελώντας.
Γελάσαμε πάλι σήμερα, στα εννιάμερα!
– Δεν έχεις πολιτικές ευαισθησίες και με πικραίνεις!
– Έχω αλλά τις άφησα στην άλλη μου την τσάντα.
– Τελικά, δεν μου είπες. Δεν μου τοποθετήθηκες. Εσύ τι είσαι; Δημοκρατική ή
Ρεπουμπλικάνα;
– ΠΑΟΚ, αγάπη μου! ΠΑΟΚ και ξερό ψωμί!













