EΓPAΨAN

Πάσχος Μανδραβέλης:

(ο αρθρογράφος, για «Έλληνες και φιλέλληνες»)

«Για ένα δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του ο κακομούτσουνος. Μην του θίξει κανείς
την πατρίδα και τη σημαία, που έχει αναρτημένη στα 4.000 κυβικά του. «Είμαι
Έλληνας, εγώ, ρε!», βροντοφωνάζει για να τον ακούσουν και στα διπλανά
τραπέζια. «Εμείς κάναμε Παρθενώνες όταν οι άλλοι έτρωγαν βελανίδια – που ‘πε
και ο πώς τον λένε; – κι άμα λάχει τους παίρνουμε και το Ευρωπαϊκό Κύπελλο από
τα χέρια!», λες και είναι ο Ικτίνος αυτοπροσώπως ή, έστω, ο Χαριστέας.

H αλήθεια είναι πως αυτή η χώρα έχει περί τα 10 εκατομμύρια Έλληνες.
Φιλέλληνες δεν γνωρίζω αν υπάρχουν. Άνθρωποι, δηλαδή, που δεν θα μαγαρίζουν με
πλαστικά και σακούλες τις όμορφες ακτές μας, που δεν θα σηκώνουν μαζί με τη
σημαία κι έναν όροφο παράνομα στο εξοχικό τους, που δεν θα παρκάρουν με αλάρμ
στη μέση της Σταδίου – «Μισό λεπτό θα κάνω…» – και γενικώς θα σέβονται αυτόν
τον υπέροχο τόπο. Τέτοιους ψάχνουμε πια. Γιατί από Έλληνες – και ειδικά
Ελληναράδες – πήξαμε. Φιλέλληνες πρέπει να βρούμε κι ας μην είναι όμαιμοι»…

(«Απογευματινή»)