«Πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να σβήσουμε τη φωτιά στο Iράκ»

ΠΟΣΟ ΑΔΥΝΑΜΗ είναι – και γιατί – η Ευρώπη να ακολουθήσει παλιές κοινωνικές
συνταγές; Μπορεί και πώς να παρέμβει στο Ιράκ και στο Παλαιστινιακό; Ποιος
κυβερνά σήμερα τις ΗΠΑ; Ο 48χρονος φιλελεύθερος Βρετανός Graham Watson,
αρχηγός της τρίτης – μετά τους χριστιανοδημοκράτες και τους σοσιαλιστές –
δύναμης του Ευρωκοινοβουλίου, μιλάει στα «NEA».

Είσαστε αρκετά χρόνια στην Ευρωβουλή…

Και ελπίζω να είμαι ακόμα άλλα δέκα!

Στο διάστημα αυτό η E.E. μεγάλωσε, έχει 25 μέλη και το Ευρωπαϊκό
Κοινοβούλιο περισσότερους από επτακόσιους ευρωβουλευτές…

H λογική της Ευρώπης των «25» είναι πως είμαστε πλέον όλοι μειονότητες. Όταν
το 1957 «κτίσθηκε» η ΕΟΚ, οι συνθήκες ήταν εντελώς διαφορετικές. Σκεφθείτε
πόσοι στο διάστημα που πέρασε έγιναν μέλη.

Στο μεταξύ, έγιναν και αρκετοί πόλεμοι. Ο πρώτος και ο δεύτερος πόλεμος
στον Κόλπο, στον οποίο ενεπλάκη και η χώρα σας.

Είμαστε – στη Βρετανία – το μόνο κόμμα που διαφωνήσαμε. Εάν θέλουμε να
συνυπάρξουμε με τους μουσουλμάνους, τότε θα πρέπει να προωθήσουμε τη
μουσουλμανική δημοκρατία στις μουσουλμανικές αυτές χώρες. Και αυτό δεν γίνεται
με τα όπλα.

Δεν μπερδεύτηκαν όμως πολύ τα πράγματα με τον συνεχιζόμενο πόλεμο στο Ιράκ;

Είναι μία φωτιά που δεν καταφέραμε να σβήσουμε και τώρα κινδυνεύει να ανάψει
στο Ιράν, στη Σαουδική Αραβία, στην Τουρκία, στη Συρία. Πρέπει να κάνουμε ό,τι
είναι δυνατόν για να τη σβήσουμε.

Πιστεύετε πως ό,τι βλέπουμε να γίνεται σήμερα στο Ιράκ είναι μία
«προσωπική» επιλογή της διοίκησης Μπους ή μία γενικότερη επιλογή των ΗΠΑ μετά
την 11η Σεπτεμβρίου;

Δεν συμφωνώ με τη λογική του Μπους για άξονα του διαβόλου όπου υπάρχει π.χ. το
Ιράν ή η Βόρεια Κορέα. Νομίζω ότι στις ΗΠΑ υπάρχει μία θρησκευτική Δεξιά μέσα
στη διοίκηση της χώρας και κάτι αντίστοιχο είναι αυτό που σήμερα επικρατεί και
στην Ουάσιγκτον επηρεάζοντας τα πράγματα.

Υπάρχει και το Παλαιστινιακό. Ένας λαός που δεν έχει ακόμη πατρίδα.

H Ευρώπη πρέπει να παίξει πιο σοβαρό ρόλο, με ενιαία πολιτική απέναντι στις
ΗΠΑ. Κι εδώ είναι η αδυναμία της. Εμφανίζεται ουδέτερη, ακριβώς γιατί δεν έχει
μία ενιαία φωνή. Οι ΗΠΑ και η Ιαπωνία παρουσιάζουν έναν άλλο δυναμισμό. Νομίζω
ότι ο κ. Μπαρόζο αυτό το κατανοεί.

H Ευρώπη σήμερα βρίσκεται και σ’ ένα άλλο σταυροδρόμι ως προς τις
κοινωνικές παροχές και το κράτος δικαίου…

Υπάρχει μία κληρονομιά των Φιλελεύθερων, αλλά και των Σοσιαλιστών στην Ευρώπη.
Ωστόσο, πρέπει να καταλάβουμε κάτι απλό. Αν δεν δουλεύει σωστά η οικονομία δεν
μπορείς να έχεις κοινωνικές παροχές στον κόσμο. Πρέπει να πούμε στον λαό την
αλήθεια, ότι χρειάζεται να δουλέψει παραπάνω για να αποκτηθεί μία υψηλότερη
και πιο ποιοτική παραγωγικότητα. Και ότι πρέπει να επενδύσουμε σε πολλά, όχι
κατ’ ανάγκην ή μόνο για θέσεις εργασίας.