Tου ζήτησαν 3 φορές γνωμάτευση ότι δεν έχει πόδι…

«Επιτροπή γνωμάτευσε το 2001 ότι έχω αναπηρία 67% εξαιτίας ακρωτηριασμού
του ποδιού μου ύστερα από ατύχημα. Το 2004 ξαναπέρασα από επιτροπή, η οποία
μου ζήτησε να προσκομίσω και πάλι γνωμάτευση, από διευθυντή νοσοκομείου, ότι
δεν έχω πόδι. Λες και το ακρωτηριασμένο μέλος θα… ξαναφύτρωνε!»

N. Αναστασόπουλος: Μου ζήτησαν πάλι γνωμάτευση, λες και το ακρωτηριασμένο μέλος θα ξαναφύτρωνε!

Το… καψώνι που περιγράφει στα «NEA» ο μηχανικός Νίκος Αναστασόπουλος είναι
καθημερινότητα για τους πολίτες με αναπηρία, όταν βρίσκονται μπροστά σε
επιτροπές ελέγχου αναπηρίας. «Δεν είχα άλλη επιλογή. Αναγκάστηκα να φέρω στην
επιτροπή γνωμάτευση και μάλιστα από διευθυντή νοσοκομείου του ΕΣΥ, όχι από
άλλον γιατρό, ότι δεν έχω πόδι. Ακριβώς, δηλαδή, το ίδιο που είχα κάνει και
την πρώτη φορά που πέρασα από την επιτροπή…».

Με τη νέα γνωμάτευση που πήρε από τον διευθυντή του νοσοκομείου ότι το πόδι
του δεν… ξαναφύτρωσε, η ταλαιπωρία του δεν τελείωσε. «Τώρα πρέπει να
περιμένω έως τις αρχές του 2005, αφού μου έκλεισαν ραντεβού τον Ιανουάριο,
προκειμένου να επανεξεταστώ από την επιτροπή. Δυστυχώς, την ίδια ταλαιπωρία
γνωρίζω ότι υφίστανται και πολλοί άλλοι πολίτες με προβλήματα αναπηρίας».

Ο γενικός γραμματέας του Πανελλαδικού Συνδέσμου Παραπληγικών και Κινητικά
Αναπήρων, Παναγιώτης Δεληγιάννης, λέει στα «NEA»: «Δυστυχώς, με αυτόν τον
τρόπο λειτουργεί το σύστημα.

Οι πολίτες με αναπηρία είναι αναγκασμένοι να περνούν, τουλάχιστον τρεις φορές,
από επιτροπές. Γι’ αυτό παλεύουμε εδώ και χρόνια να γίνει επανεξέταση όλων των
αναπήρων από ανεξάρτητη επιτροπή, προκειμένου να βγει μία κάρτα αναπηρίας για
όλους, να είναι γνωστό ποια αναπηρία έχουν και να σταματήσει αυτή η
ταλαιπωρία».

Αρμόδιοι των επιτροπών υποστηρίζουν, από την πλευρά τους, ότι η επανεξέταση
γίνεται για να αποτραπούν περιπτώσεις «αναπηρίας μαϊμού». Ωστόσο, δεν έχει
προβλεφθεί κάποιος τρόπος για να αποφεύγεται η ταλαιπωρία πολιτών, όταν η
αναπηρία τους είναι οφθαλμοφανής.

H έλλειψη ευαισθησίας για τους πολίτες με αναπηρία είναι εμφανής. Είναι
χαρακτηριστικό ότι σε πολλές περιπτώσεις στην είσοδο των επιτροπών ελέγχου
αναπηρίας δεν έχει καν προβλεφθεί χώρος στάθμευσης για αναπήρους, ενώ
επιτροπές στεγάζονται σε ορόφους κτιρίων όπου δεν λειτουργεί ασανσέρ!

Με καθυστέρηση και η αλλαγή τεχνητού μέλους

ΤΕΙΧΟΣ… ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ συναντούν οι πολίτες με αναπηρίες όταν
προσπαθούν να αλλάξουν το τεχνητό μέλος στο ακρωτηριασμένο πόδι τους.

Τα Ταμεία εγκρίνουν αλλαγή τεχνητού μέλους κάθε τρία χρόνια. «Είναι όμως πάρα
πολλά! Το σύστημα αιμάτωσης στο ακρωτηριασμένο πόδι δεν λειτουργεί.

Επιπλέον, μπορεί να αλλάξει και η μυϊκή μάζα του εξαιτίας αύξησης ή απώλειας
βάρους. Συνεπώς χρειάζεται νέο τεχνητό μέλος νωρίτερα» τονίζουν πολίτες που
αντιμετωπίζουν τέτοια προβλήματα. Εάν δεν γίνει αυτό, όπως προσθέτουν, ο
πολίτης με το ακρωτηριασμένο πόδι θα εγκαταλείψει το τεχνητό μέλος και
αναγκαστικά θα κινείται είτε με πατερίτσες είτε με αναπηρικό αμαξίδιο.

Ο κ. Αναστασόπουλος λέει ότι μέσα σε 4 χρόνια έχει αλλάξει 3 φορές τεχνητό
μέλος. «Εγώ όμως είχα την οικονομική δυνατότητα και το έκανα. Πολίτες όμως με
χαμηλά εισοδήματα τι θα κάνουν;» αναρωτιέται. Το κόστος αγοράς τεχνητού μέλους
άλλωστε είναι ιδιαίτερα υψηλό. Έως και 8.000 ευρώ θα πρέπει να καταβάλει
κάποιος για την αγορά τεχνητού μέλους για ακρωτηριασμό από το γόνατο και πάνω,
ενώ 4.000-5.000 ευρώ κοστίζει από το γόνατο και κάτω.