Σχολεία για… ιμάμηδες

Σε έναν λόφο βαθιά μέσα στο δάσος της εξοχικής Βουργουνδίας βρίσκεται ένας
παραδοσιακός πύργος του 19ου αιώνα, όπου πραγματοποιείται ένα σχεδόν
υπεράνθρωπο εγχείρημα: η εκπαίδευση υποψήφιων ιμάμηδων που θα διδάσκουν τους
μουσουλμάνους της Ευρώπης.

Μοντέρνοι μουσουλμάνοι. Το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες βάζει στόχο να μορφώσει τους υποψήφιους κληρικούς

Εδώ, σε αυτόν τον πύργο και με δίδακτρα 3.000 ευρώ ετησίως, περίπου 150 Γάλλοι
και ξένοι μαθητές μελετούν και ζουν απομονωμένοι, με πρόσβαση σε μια
λιλιπούτεια βιβλιοθήκη, με ελάχιστους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και χωρίς
τηλεόραση ή κινητά τηλέφωνα.

Ο στόχος του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες, όπως
ονομάζεται επισήμως η Σχολή αυτή, είναι κοινός στόχος πολιτικών ηγετών,
αστυνομικών αρχών και μυστικών υπηρεσιών ολόκληρης της Ευρώπης και η επίτευξή
του επείγει. Γιατί; Επειδή όλες οι ευρωπαϊκές αρχές πιστεύουν ότι ο διαρκώς
αυξανόμενος μουσουλμανικός πληθυσμός της Ευρώπης πρέπει να σταματήσει τη
μετανάστευση μουσουλμάνων κληρικών, που είναι συχνά αυτοδιορισμένοι,
εξαρτώμενοι από ξένα συμφέροντα, εχθρικοί προς τη Δύση και, στις πιο ακραίες
περιπτώσεις, γεμάτοι μίσος και ικανοί να προβούν σε τρομοκρατικές ενέργειες.

Το ίδιο το Ισλάμ όμως, δεν απαιτεί από τους ιερωμένους του να έχουν μια τυπική
μόρφωση σε θρησκευτικά ή άλλα θέματα. Ένας ιμάμης δεν χρειάζεται να είναι
μελετητής του ισλαμισμού – μπορεί να είναι οποιοσδήποτε διοριστεί από κάποια
κοινότητα πιστών.

Πιστοποιητικά

«Στην Ιταλία», λέει ο Ομάρ Ντανίλο Σπεράντζα, πρόεδρος της Ένωσης Ιταλών
Μουσουλμάνων, μιας οργάνωσης – «ομπρέλας» των επιμέρους ιταλικών
μουσουλμανικών ομάδων, «ακόμα και ένας χασάπης μπορεί να αυτοαναγορευθεί
ιμάμης». Ο Σπεράντζα μάλιστα τονίζει ότι η οργάνωσή του θα αρχίσει να εκδίδει
πιστοποιητικά ιμάμηδων και θα τα δίνει σε εκείνους που θεωρεί ότι είναι πιο
ικανοί, τουτέστιν «κηρύττουν το Κοράνι σύμφωνα με μια πιο ειρηνική ερμηνεία, η
οποία είναι πιο προσανατολισμένη προς την αγάπη».

Το πρόβλημα όμως είναι ότι για πολλούς μουσουλμάνους στην Ευρώπη, οι
προσωπικές, εθνικές και φυλετικές σχέσεις που διατηρούν με τον ιμάμη τους,
είναι συχνά πολύ πιο σημαντικές από μια επίσημη σφραγίδα έγκρισης που
προέρχεται από το εξωτερικό. «H ιδέα παραγωγής ιμάμηδων ακόμα προκαλεί
αντιδράσεις» σημειώνει ο Τζέιμς Πισκατόρι, ένας Αμερικανός καθηγητής Ισλαμικής
Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. «Από τη μια πλευρά θέλουμε τους
δικούς μας ιμάμηδες, επειδή οι εισαγόμενοι αντιμετωπίζονται ως φορείς… κακών
ιδεών. Από την άλλη όμως, οι μουσουλμανικές κοινότητες της Ευρώπης μάς λένε:
“Ποιοι είστε εσείς που θα μας πείτε ποιος πρέπει να είναι ο ιμάμης μας ή πώς
θα πρέπει να έχει εκπαιδευθεί;».

Δεν βγάζουν τα προς το ζην

TO ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ εμπόδιο για τη δημιουργία ειδικών επαγγελματικών σχολών
για ιμάμηδες εδώ στην Ευρώπη, είναι μάλλον τα χρήματα: είναι πάρα πολύ δύσκολο
να βγάλει τα προς το ζην ένας ιμάμης σήμερα.

«H θέση τού ιμάμη δεν είναι ούτε κρατική ούτε επίσημη, πληρώνεται ελάχιστα και
δεν παρέχει καμία ασφάλεια» δηλώνει ο Ολιβιέ Ρουά, Γάλλος μελετητής του
ισλαμισμού. «Γιατί θα πρέπει ένας έξυπνος νέος Γάλλος ή Βρετανός να περάσει
πέντε χρόνια μελετώντας τον ισλαμισμό, μονάχα για να ανακαλύψει ότι η δουλειά
τού ιμάμη δεν συνεπάγεται συγκεκριμένα καθήκοντα, παρά μόνο εκείνα της
διεξαγωγής γάμων και κηδειών;».

Επιμέλεια: Αμαλία Νεγρεπόντη