Ο Tσε φέρνει τουρίστες

Το μέρος της τελευταίας μάχης που έδωσε ο Τσε Γκεβάρα έγινε αξιοθέατο για
τους τουρίστες. Σε μια διαδρομή 200 χιλιομέτρων, πολλά από τα οποία είναι
υποχρεωμένοι να τα κάνουν με τα πόδια, με το σακίδιο στον ώμο, οι τουρίστες
βγάζουν αναμνηστικές φωτογραφίες από τους τόπους όπου έσβησε το αντάρτικο, το
1967, στη Βολιβία.

Ο «δρόμος του Τσε» εγκαινιάστηκε τις προάλλες στη Βολιβία, ένα πενθήμερο
ταξίδι στους τόπους της τελευταίας μάχης και του μαρτυρίου του Αργεντινού
επαναστάτη. H ιδέα γεννήθηκε από τους Ινδιάνους Γκουαρανί του Γιούπα Γκουαζού,
μιας κοινότητας από 500 οικογένειες, και χρηματοδοτήθηκε από τη βρετανική
κυβέρνηση και τη μη κυβερνητική οργάνωση Care.

Οι δυνατές διαδρομές είναι τρεις, αλλά η βασική ξεκινάει από τη Σάντα Κρουζ
και κατεβαίνει μέχρι τη Λα Χιγκέρα, το χωριό όπου δολοφονήθηκε ο Τσε. Ήταν το
τέλος της αποτυχημένης απόπειρας να φουντώσει το αντάρτικο στη Βολιβία, στα
τέλη της δεκαετίας του 1960. Και αυτό το σενάριο παίχτηκε σε μια περιοχή
μήκους περίπου 200 χιλιομέτρων από τον Βορρά προς τον Νότο, και 40 χιλιομέτρων
από Ανατολάς προς Δυσμάς. Αυτή η περιοχή περιστοιχίζεται σήμερα από τρία
προστατευόμενα φυσικά πάρκα.

«Μυθικοί τόποι»

Πέρα από το χωριό Λα Χιγκέρα, ο τουρίστας της… Ιστορίας μπορεί να επισκεφθεί
και άλλους «μυθικούς» τόπους. Όπως η κωμόπολη Βαλεγκράντε, όπου η σορός του
Τσε Γκεβάρα παρουσιάστηκε στον διεθνή Τύπο. H Λαγκουνίλας, στο ψηλότερο βουνό
της περιοχής, την οποία διάλεξε ο Τσε για να εγκαταστήσει το αρχηγείο της
πρώτης αντάρτικης ομάδας του. H Σαμαϊπάτα, το πρώτο χωριό που καταλήφθηκε από
τους αντάρτες στις 6 Ιουλίου 1967, ύστερα από την πρώτη νικηφόρα μάχη των
ανταρτών, κατά την οποία συνέλαβαν δέκα αιχμάλωτους στρατιώτες και πήραν
άφθονα πολεμοφόδια. Το Βάδο ντελ Γιέσο, όπου οι αντάρτες υπέστησαν τη
χειρότερη και πιο αιματηρή ήττα τους. Και τέλος, το Κεμπράδα ντελ Γιούρο, το
φαράγγι της τελευταίας μάχης, όπου ο Τσε, περικυκλωμένος από τους Βολιβιανούς
στρατιώτες, τραυματίστηκε και συνελήφθη. Μια μικρή βιβλιοθήκη λειτουργεί στο
Καμίρι, την κωμόπολη όπου είχε δικαστεί ο Γάλλος διανοούμενος Ρεζίς Ντεμπρέ, ο
οποίος είχε συλληφθεί από τον βολιβιανό στρατό ενώ προσπαθούσε να συναντηθεί
με τους αντάρτες του Τσε. Στο μουσείο μπορεί να δει κανείς την καρέκλα όπου
είχε καθήσει ο Τσε λίγο πριν τον δολοφονήσουν, το παγούρι από το οποίο έπινε
νερό, σφαίρες, έναν ασύρματο, φωτογραφίες και μερικά χειρόγραφα.

Στα δάση όπου κρύβονταν οι αντάρτες

Ο «ΔΡΟΜΟΣ TOY ΤΣΕ» έχει κοστίσει μέχρι τώρα 800.000 ευρώ. Αν η
τουριστική ανταπόκριση αποδειχθεί ικανοποιητική, προβλέπεται η ανέγερση
ξενοδοχείων και εστιατορίων στην περιοχή, όπου, πριν από σχεδόν 40 χρόνια, ο
Τσε και οι αντάρτες του άνοιγαν δρόμο με τα «μασέτ» τους ανάμεσα στην πυκνή
λόχμη. H Νέλι Μορένο, αρχηγός της ινδιάνικης κοινότητας των Γκουαρανί, ελπίζει
πως η ιδέα να αξιοποιηθεί τουριστικά η περιοχή όπου ηρωοποιήθηκε κάποτε ο Τσε
μπορεί να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής των ιθαγενών πληθυσμών. Γι’ αυτό, στις
επικρίσεις ότι επιχειρείται η οικονομική εκμετάλλευση του τελευταίου
ρομαντικού μύθου της Δύσης, η Νέλι Μορένο απαντά: «Αφού αυτός αγωνιζόταν για
τους φτωχούς, για τους Ινδιάνους και τους αγρότες, σίγουρα δεν θα είχε
αντίρρηση που το όνομά του και η θυσία του χρησιμοποιούνται σήμερα από εμάς
τους Γκουαρανί».