στoν Mιχάλη Kωνσταντίνου

Έως τώρα ο Κωνσταντίνου δεν έχει κάνει σεφτέ. Με το Αιγάλεω, στο 64′ πέρασε και τον Σιντιμπέ, ωστόσο μόνος απέναντι στο τέρμα «βραχυκύκλωσε» και χάθηκε η σπουδαία ευκαιρία. Να του λείπει η αυτοπεποίθηση; Στο στιγμιότυπο χέρι βοηθείας από τον Σιντιμπέ

Τρέχει μόνος, αλλά έρχεται… δεύτερος. Για μια ακόμη χρονιά, ο Μιχάλης
Κωνσταντίνου καπάρωσε νωρίς τη θέση του βασικού επιθετικού στον Παναθηναϊκό,
δίχως όμως να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες και τις απαιτήσεις υπευθύνων και
κόσμου.

Ο «κουμπάρος» Κωνσταντίνου, λοιπόν. Ήρθε με όνειρα χίλια το καλοκαίρι του ’97
στη Θεσσαλονίκη και τον Ηρακλή και είναι αλήθεια πως τις πρώτες χρονιές οι
θαυμαστές του μιλούσαν για «αθλητικό τανκ», ικανό να παρασύρει αρκετούς στο
διάβα του. Το δε καλοκαίρι του 2001, την εποχή που οι φούσκες έσκαγαν η μία
μετά την άλλη, ο ΠΑΟ (του A. Φιλιππίδη, μην ξεχνιόμαστε…) φάνηκε να πιστεύει
πως ανακάλυψε ένα από τα εναπομείναντα, ένεκα και χρώματος του «Ήρα», «μπλου
τσιπ».

Έδωσε ένα τσουβάλι χρήματα και αγόρασε τον Κωνσταντίνου, γεμίζοντας μεσούντος
του θέρους τη Λεωφόρο, αλλά στην πορεία η επένδυση αποδείχθηκε τζίφος. Την
πρώτη σεζόν στην Παιανία, ο Μιχάλης πήγε καλά στην Ευρώπη και το μακρινό του
σουτ-γκολ στο Καμπ Νου αποτέλεσε χάι λάιτ μιας αξέχαστης τρίφυλλης άνοιξης.
Έκτοτε, πήρε την κατιούσα. Στο πρωτάθλημα ολοκλήρωσε τους αγώνες με εννέα
γκολ. Τις δύο επόμενες χρονιές σημείωσε από πέντε. Άρα, 19 γκολ σύνολο, πάει
να πει ελάχιστα, αν σκεφθούμε το δυσβάσταχτο συμβόλαιό του, το ακριβότερο στον
Παναθηναϊκό. Ο Κωνσταντίνου λαμβάνει 1,2 εκατ. ευρώ τον χρόνο και μόνο αν
φανεί ασυνεπής με τα νούμερά του έχει ελπίδες να το ανανεώσει και να φουσκώσει
και άλλο τις καταθέσεις του. Διότι με πέντε γκολ στην τελευταία χρονιά του
στον ΠΑΟ, όχι «Μιχαλάκη είσαι τρέλα με την πράσινη φανέλα» δεν θα φωνάζουν το
καλοκαίρι, αλλά πιθανόν να του δείξουν και την πόρτα της εξόδους. Άλλο να
είναι κάποιος υπερβολικός και να πληρώνει παραπάνω για να αποκτήσει το μήλον
της Έριδος και εντελώς διαφορετικό να παραμένει κορόιδο. Τόσα χρήματα δεν θα
πλήρωναν ούτε και τα ιλουστρασιόν περιοδικά, προκειμένου να τον φωτογραφίσουν
με τις δροσερές μοντέλες, που λέει ο λόγος…

Έως τώρα ο Κωνσταντίνου δεν έχει κάνει σεφτέ. Με το Αιγάλεω, στο 64′ πέρασε
και τον Σιντιμπέ, ωστόσο μόνος απέναντι στο τέρμα «βραχυκύκλωσε» και χάθηκε η
σπουδαία ευκαιρία. Να του λείπει η αυτοπεποίθηση; Δεν θα έπρεπε. Παίζει άνευ
αντιπάλου. Ο Παπαδόπουλος βρίσκεται σε φάση αποθεραπείας, ο Ολιζαντέμπε
επανέρχεται σε αργούς ρυθμούς, ο Ντεμπά δεν τον απειλεί, τι στο καλό φταίει
για την παρατεταμένη αφλογιστία; Όποιος ψάξει πολύ, θυμάται μόνο τα δύο
θεαματικά του γκολ στον τελικό του Κυπέλλου στη Νέα Σμύρνη. Τίποτε παραπάνω.
Και για χάρη του – μην το παραβλέπουμε – λέγεται πως θυσιάστηκε ο Σουμ ή βρήκε
πρόσφορο έδαφος να… περπατήσει η κόντρα με τον Ζάετς. Να γίνεται άνω-κάτω η
ομάδα και ο Κωνσταντίνου να αρκείται σε απλή αναφορά στο φύλλο αγώνος; Πολύ
πάει…

Ειδικά όταν ο Παναθηναϊκός δεν πληρώνει κορμοστασιά και παίκτη-μαχητή στην
επίθεση, αλλά σέντερ φορ. Παίκτη να βλέπει δίχτυα.