Xημειοθεραπεία σε καρέκλες!

Μια – δυο νοσηλεύτριες για 30 ασθενείς, χημειοθεραπείες σε… καρέκλες,
παραπομπή ασθενών για νοσηλεία σε άλλα νοσοκομεία, 435 κλειστά κρεβάτια, τρεις
στις τέσσερις θέσεις εντατικής στη… ναφθαλίνη συνθέτουν την εικόνα ενός
διαιωνιζόμενου σκανδάλου στο πανεπιστημιακό «Αττικόν» νοσοκομείο στο Χαϊδάρι,
τη στιγμή που τα ράντζα ζουν και βασιλεύουν στις εφημερίες των μεγάλων
νοσοκομείων.

Έχουν περάσει τρία ολόκληρα χρόνια μετά την παράδοση του νοσοκομείου, αλλά η
πλήρης ανάπτυξή του φαντάζει ακόμη μακρινή. Ο αριθμός των κρεβατιών που
λειτουργούν εξακολουθεί να είναι αυτός που ήταν και τον περασμένο Φεβρουάριο,
όταν το «Αττικόν» εντάχθηκε στην εφημερία, δηλαδή 320, ενώ και η εφημερία
μένει κολλημένη στο ωράριο 8 το πρωί με 5 το απόγευμα.

Κι όλα αυτά γιατί το προσωπικό μόλις που επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες
που ήδη υπάρχουν χωρίς τη δυνατότητα περαιτέρω ανάπτυξης. Έτσι, 435 κρεβάτια
παραμένουν κλειδωμένα χωρίς κανείς να ξέρει πότε θα καταστεί δυνατό να
αναπτυχθούν. Σε αυτά περιλαμβάνονται και περίπου 100 κρεβάτια μονάδων
(εντατικής θεραπείας, νεογνών, τεχνητού νεφρού κ.λπ.), τα οποία μένουν
αναξιοποίητα ενώ το Λεκανοπέδιο τα έχει άμεση ανάγκη. Χαρακτηριστικό είναι το
παράδειγμα της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας, όπου από τα 24 κρεβάτια
λειτουργούν μόνο τα 6.

Κι ενώ από τον Οκτώβριο του 2003 ο αριθμός νοσηλευτικού προσωπικού στο
νοσοκομείο θα έπρεπε να φτάνει τα 500 άτομα, οι νοσηλευτές δεν ξεπερνούν τους
360, οι οποίοι συχνά εργάζονται στα όρια ασφαλείας, αν σκεφτεί κανείς ότι για
κάθε κρεβάτι απαιτούνται 2,5 άτομα, από τα οποία τα δύο δεν είναι γιατροί!

H έλλειψη προσωπικού έχει σαν αποτέλεσμα οι χημειοθεραπείες (περίπου 25 σε
καθημερινή βάση) να γίνονται σε καρέκλες, αφού δεν υπάρχουν νοσηλευτές για να
παρακολουθούν τους ασθενείς σε θαλάμους. Την ίδια ώρα, σύμφωνα με πληροφορίες,
ασθενείς νοσηλεύονται διασωληνωμένοι σε απλούς θαλάμους, καθώς το προσωπικό
δεν επαρκεί για να ανοίξουν τα κρεβάτια της εντατικής. Αλλά και τα τακτικά
εξωτερικά ιατρεία παγώνουν τη μέρα της εφημερίας (ανά έξι μέρες) προκειμένου
να εξυπηρετηθούν τα επείγοντα περιστατικά.

Τους στέλνουν αλλού…

Σύμφωνα με πηγές από το ίδιο το νοσοκομείο, «αν οι ασθενείς που προσέρχονται
στην εφημερία και χρειάζονται εισαγωγή ξεπεράσουν τους 20 – 30, είναι αδύνατον
να νοσηλευθούν όλοι. Κάποιοι παραπέμπονται σε άλλα νοσοκομεία». Παρ’ όλα αυτά,
οι τακτικές εισαγωγές φτάνουν σε καθημερινή βάση και τις 10. Σημειώνεται ότι
σε κάθε εφημερία το νοσοκομείο δέχεται περίπου 150 περιστατικά.

Μεγάλες ελλείψεις παρατηρούνται και στο τεχνικό προσωπικό, με αποτέλεσμα να
δημιουργούνται συνεχώς προβλήματα με τις μεταφορές υλικών και άλλες
διαδικασίες σημαντικές για την ομαλή λειτουργία του νοσοκομείου.

Κανένας από τους αρμοδίους δεν είναι σε θέση να πει πότε θα ολοκληρωθεί η
διαδικασία για την κάλυψη 300 θέσεων που έχουν προκηρυχθεί από το ΑΣΕΠ (και
αφορούν τα έτη 2002, 2003 και 2004). Από τις θέσεις αυτές, οι μισές αφορούν το
νοσηλευτικό προσωπικό.

Κι όμως, αυξάνονται οι ασθενείς που προστρέχουν

ΠΑΡΑ τα σοβαρά προβλήματα λόγω της έλλειψης προσωπικού, η ζήτηση
υπηρεσιών στο «Αττικόν» νοσοκομείο αυξάνεται συνεχώς. Σύμφωνα με τα επίσημα
στοιχεία του νοσοκομείου, το πρώτο εξάμηνο του έτους πραγματοποιήθηκαν 30.000
ραντεβού στα τακτικά εξωτερικά ιατρεία, ενώ από την αρχή της ανάπτυξης κλινών
(στα τέλη του 2003) ώς την 1η του περασμένου Ιουλίου, οι νοσηλευθέντες έφτασαν
τις 7.000. Στο ίδιο διάστημα πραγματοποιήθηκαν πάνω από 1.000 χειρουργικές
επεμβάσεις. Οι εργαστηριακές εξετάσεις για τους πρώτους έξι μήνες έφτασαν στα
επίπεδα του συνόλου της περασμένης χρονιάς, περίπου 100.000. Ήδη, η αναμονή
για αξονική ή μαγνητική τομογραφία φτάνει τον ένα μήνα.

Σύμφωνα με τους εργαζομένους στο «Αττικόν», όλο το προσωπικό αναγκάζεται να
δουλεύει σε εξαντλητικούς ρυθμούς. «Ωστόσο, οι υπερωρίες έχουν να καταβληθούν
από τον περασμένο Μάρτιο…».

ΞΕΧΑΣΑΝ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ…

«H N.Δ. δεν συμβιβάζεται με τη μετριότητα…»

Ο K. Καραμανλής στο Θριάσιο Νοσοκομείο, τον Ιούνιο του 2004, δεσμεύθηκε να πληρωθούν άμεσα οι κενές θέσεις. Και εκεί, όπως και στο Αττικό Νοσοκομείο περιμένουν…

ΣΤΙΣ 17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ του 2004 ο Κώστας Σημίτης ανακοίνωνε – έπειτα από
αρκετή καθυστέρηση – την ένταξη του Αττικού Νοσοκομείου, στο Χαϊδάρι, στο
σύστημα εφημεριών και προανήγγειλε την κάλυψη 450 κρεβατιών έως το τέλος της
χρονιάς. Τότε ο Νικήτας Κακλαμάνης, υπό την ιδιότητα του τομεάρχη Υγείας της
N.Δ., δήλωνε ότι η N.Δ. «δεν συμβιβάζεται με τη μετριότητα», προσθέτοντας πως
το κόμμα του ως κυβέρνηση θα έθετε στόχο την πλήρη ανάπτυξη όλων των υπηρεσιών
του Αττικού Νοσοκομείου και όχι μέρους αυτών.

Αρκετά νωρίτερα, τον Οκτώβριο του 2002, ο κ. Κακλαμάνης, υπό την ιδιότητα τότε
του συντονιστή της επιτροπής κοινωνικών υποθέσεων της N.Δ., τόνιζε στη Βουλή –
σε μία σκληρή ερώτησή του προς τον υπουργό Υγείας – κατά πόσον το Αττικό
Νοσοκομείο ήταν πανεπιστημιακό ή νοσοκομείο του ΕΣΥ, κατά πόσον θα βρίσκονταν
χρήματα για τη στελέχωση του νοσοκομείου διαμέσου του κρατικού προϋπολογισμού
και, τέλος, ζητούσε να πληροφορηθεί τις πρωτοβουλίες που θα αναλάμβανε το
υπουργείο Υγείας ώστε το Αττικό να λειτουργήσει πλήρως από τον Ιανουάριο του
2003.

Στις 3 Ιουνίου του 2004, υπό την ιδιότητα του υπουργού Υγείας και Κοινωνικής
Αλληλεγγύης, συνόδευσε τον Πρωθυπουργό στο Θριάσιο Νοσοκομείο. Εκεί ο κ.
Καραμανλής αναγνώρισε την πολύ καλή υποδομή του νοσοκομείου, αλλά διαπίστωσε
ότι λόγω ελλιπούς στελέχωσης δεν εκπληρώνει πλήρως τον σκοπό για τον οποίο
δημιουργήθηκε. Παράλληλα, ο Πρωθυπουργός δεσμεύθηκε για την πλήρωση των κενών
οργανικών θέσεων, κυρίως νοσηλευτικού προσωπικού, ως μέτρο άμεσης
προτεραιότητας της κυβέρνησής του, και άφησε αιχμές για τη δυσλειτουργία του
Συστήματος Υγείας, βάσει της πρακτικής που ακολουθούσε η προηγούμενη
κυβέρνηση. Είπε χαρακτηριστικά: «Όλοι οι Έλληνες πολίτες δικαιούνται να έχουν
πρόσβαση σε ανθρώπινες υπηρεσίες υγείας, σε σύγχρονα νοσοκομεία που
χρηματοδοτούνται με το υστέρημα του Έλληνα φορολογούμενου, το οποίο επιτέλους
η Πολιτεία οφείλει να σέβεται».