Tα καλά και… τα συμφέροντα

ΤΕΡΑΣΤΙΑ η ανακάλυψη που έκανε ο Πρωθυπουργός στου Μπαϊρακτάρη: Στη
χώρα μας υπάρχουν συμφέροντα. Και μάλιστα, εκτός από μικρά, υπάρχουν και
μεγάλα συμφέροντα. Υπάρχουν, ακόμη, και πολύ μεγάλα συμφέροντα. Γενικώς,
είμαστε μία χώρα συμφερόντων. Φοβερό, ε;

Ο αείμνηστος θείος του Πρωθυπουργού είχε αναρωτηθεί κάποια στιγμή, «ποιος
κυβερνά αυτόν τον τόπο;». Χρειάστηκαν σαράντα χρόνια για να απαντήσει, τελικά,
ο ανιψιός του – ότι κυβερνούν νταβατζήδες, συντεχνίες και άλλα συμφέροντα.
Μάλιστα…

Ο Πρωθυπουργός ξεκαθάρισε, στα πηγαδάκια του Μπαϊρακτάρη, ότι σκοπεύει να
βάλει κανόνες, ώστε να μην μπορούν τα συμφέροντα να δουλεύουν για τα
συμφέροντά τους. Με μερικές απλές κινήσεις, με πέντε-έξη νομοσχέδια, στο
μέλλον τα συμφέροντα θα είναι φρόνιμα, θα εργάζονται για το γενικότερο καλό
της κοινωνίας, θα τρώνε όλο το φαΐ τους και θα κοιμούνται νωρίς το βράδυ…

… σαν σουβλάκι του Μπαϊρακτάρη

TO ΑΛΛΟ με τον Τοτό, το ξέρει; Μπορεί ένας πρωθυπουργός να καταπιεί τα
συμφέροντα σαν ένα σουβλάκι του Μπαϊρακτάρη; Προφανώς όχι – τα συμφέροντα
υπήρχαν και πριν από την ανακάλυψή τους από τον κ. Καραμανλή, υπάρχουν και
τώρα που τα ανακάλυψε και θα υπάρχουν και αφού τα… καταπολεμήσει
νομοθετικώς. Διότι, αλλιώς, δεν θα ήταν συμφέροντα. Αυτό το ξέρουν και οι
πέτρες…

Αυτό που δεν ξέρουν οι πέτρες, αλλά όλοι οι υπόλοιποι το υποψιαζόμαστε, είναι
ότι πίσω από το ξέσπασμα Καραμανλή υπάρχει μία δεύτερη ανάγνωση: Αφού τα
συμφέροντα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν, η ανακάλυψή τους από τον
Πρωθυπουργό και τα στελέχη του που παγίως ασχολούνται με τα συμφέροντα, αφορά
τη διάθεσή τους να διερευνήσουν τον χαρακτήρα τους…

Συμφέροντα με… προσωπικότητα, λοιπόν. Για τη Νέα Δημοκρατία, υπάρχουν καλά
συμφέροντα, αλλά υπάρχουν και κακά συμφέροντα. Υπάρχουν συμφέροντα καλότροπα
και συμφέροντα κακότροπα. Υπάρχουν συμφέροντα που αξίζει να επιβραβευθούν,
αλλά υπάρχουν και συμφέροντα που δεν αξίζει να επιβραβευθούν. Τα καλά και
συμφέροντα, εν ολίγοις…