6 μέρες

1. «Πόσο σύντομα κουκουλώνουμε τη φρίκη του θανάτου και της απώλειας, αν
το μπορούμε, με οποιαδήποτε σχεδόν εξήγηση,λες και μας χρειάζεται να
δικαιώσουμε αυτήν καθεαυτήν τη μοίρα που μας έχει σακατέψει». Από το «Θάλασσα,
θάλασσα» της Άιρις Μέρντοχ. Αντί άλλου σχολίου για το δυστύχημα στο πέταλο του
Μαλιακού, για εκείνο στα Τέμπη και για τα άλλα που έπονται.

2. Χωρίς σκάνδαλα, χωρίς σκιές, χωρίς τα απελπιστικά γιουχαΐσματα των
αντιπάλων, χωρίς ρίγη εθνικής αλαζονείας. Μόνο με δέος απέναντι στο μεγαλείο
της ανθρώπινης ψυχής, όποιο χρώμα κι αν έχει το δέρμα της. Στους
Παραολυμπιακούς Αγώνες είναι που θριαμβεύει το Ολυμπιακό πνεύμα, όχι στους
Ολυμπιακούς. Έχουμε όμως μπροστά μας τέσσερα ολόκληρα χρόνια για να ξεχάσουμε
παρόμοιες ενοχλητικές διαπιστώσεις.

3. Πλήρωσε ή δεν πλήρωσε ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι για την απελευθέρωση των
«δύο Σιμόνα» στο Ιράκ; Και αν πλήρωσε, οφείλουμε να του βγάλουμε το καπέλο ή
να καταγγείλουμε τα ιδιοτελή κίνητρα που, δεν μπορεί, «πρέπει» να είχε; Πόσο
αξίζει μια ανθρώπινη ζωή; Περισσότερο ή λιγότερο από την υποχώρηση στον
τρομοκράτη; Με σιγουριά απαντούν – «λιγότερο» – μόνον οι ηγέτες τύπου
Βλαντίμιρ Πούτιν.

4.Πώς και πώς (που λέει ο λόγος) το περιμέναμε το πρώτο ντιμπέιτ. Να δούμε:
πόσα σαρδάμ θα κάνει ο Τζορτζ Μπους; Πόσες φορές θα αλλάξει γνώμη ο Τζον Κέρι;
Τρεις πρώτες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι τηλεθεατές εντυπωσιάστηκαν
περισσότερο από τον Δημοκρατικό. Τίποτε δεν αποκλείει ωστόσο να αλλάξει το
κλίμα τις επόμενες ημέρες υπέρ του «Ελεήμονος Συντηρητικού».

5.Οκτώ τυφώνες στην Ιαπωνία από τον Ιανουάριο. Τέσσερις θύελλες στη
Φλόριντα των ΗΠΑ τις τελευταίες εβδομάδες. Μία – αλλά γερή – τροπική καταιγίδα
στην Αϊτή, όπου χιλιάδες άνθρωποι σέρνονται ακόμα μέσα στις λάσπες. Το καλό
νέο της εβδομάδας είναι πως, μετά το ρωσικό «ναι», το Πρωτόκολλο του Κιότο θα
γίνει διεθνής νόμος. Το κακό είναι πως το Κιότο δεν αρκεί.

6.Πέντε Ισραηλινοί μεθοριακοί φρουροί συνέλαβαν δύο Παλαιστινίους ως υπόπτους
για παράνομη είσοδο σε ισραηλινό έδαφος. Τους ξυλοκόπησαν, τους ανάγκασαν να
πιουν ούρα του «εχθρού» κι έσβησαν τσιγάρα πάνω στα χέρια τους. Στο
δικαστήριο, οι Ισραηλινοί επικαλέστηκαν ως ελαφρυντικό την «πίεση της
δουλειάς». H ιστορία πέρασε στα «ψιλά». Άλλωστε στα τέσσερα χρόνια που
συμπλήρωσε η Ιντιφάντα, έχουν συμβεί, εκατέρωθεν, πολύ χειρότερα.