ο υποψήφιος H εξεταστέα ύλη είναι εδώ – οι καθηγητές έρχονται…

Το υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε την εξεταστέα ύλη που περιλαμβάνει και τη B’ τάξη του Λυκείου, στην οποία κατήργησε τις Πανελλαδικές Εξετάσεις…

Της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελά… Τι άλλο θα μπορούσε να πει
κανείς, όταν ένα υπουργείο Παιδείας ανακοινώνει ουσιαστικά μία φωτοτυπία της
περυσινής ανακοίνωσης της εξεταστέας ύλης, όπου μάλιστα περιλαμβάνει και τη B’
τάξη του Λυκείου, στην οποία το ίδιο, πριν από λίγες ημέρες, κατήργησε τις
Πανελλαδικές Εξετάσεις;

Μπορεί, καθώς αρχίζει ο Οκτώβριος, να υπάρχουν ακόμη περισσότερα από 1.500
κενά καθηγητών στα Γυμνάσια και Λύκεια της χώρας σε πείσμα όλων των
διακηρύξεων και των υποσχετικών, αλλά η εξεταστέα ύλη υπάρχει. Και υπάρχει για
όλους, ακόμη και γι’ αυτούς για τους οποίους δεν υπάρχουν πλέον πανελλαδικώς
εξεταζόμενα μαθήματα. Αναφερόμαστε στη B’ τάξη του Ενιαίου Λυκείου και στη Γ’
τάξη του Εσπερινού Ενιαίου Λυκείου, για τις οποίες το ΥΠΕΠΘ, παραδόξως, δίνει
εξεταστέα ύλη, την ίδια με την περυσινή, ενώ έχουν καταργηθεί από φέτος οι
Πανελλαδικές εξετάσεις στις τάξεις αυτές.

40.000 χαμένες ώρες

Αν αυτό δεν είναι λάθος, τότε είναι φανερό ότι η κατάργηση των Πανελλαδικών
Εξετάσεων στη B’ Λυκείου δεν θα αποσυμφορήσει την τάξη αυτήν από τον βραχνά
μιας ύλης που πρέπει να «βγαίνει» όπως-όπως, ακόμη και αν έχουν χαθεί μέχρι
τώρα περισσότερες από 40.000 ώρες, ανομοιόμορφα κατανεμημένες σε κάθε περιοχή
και σχολείο. H επιμονή σε καθορισμένη εξεταστέα ύλη, σε μια τάξη χωρίς
Πανελλαδικές Εξετάσεις, ουσιαστικά και τυπικά παίρνει «από το παράθυρο» το
μεγαλύτερο μέρος της ανάσας που δόθηκε με την απαλλαγή από τα δεσμά των
Πανελληνίων Εξετάσεων στην τάξη αυτή.

Εξεταστικοί φραγμοί

Γιατί, όπως είναι γνωστό, καθορισμένη εξεταστέα ύλη υπάρχει μόνο εκεί όπου
υπάρχουν Πανελλαδικές Εξετάσεις με θέματα κοινά για όλα τα παιδιά. Αυτό
σημαίνει ότι το ΥΠΕΠΘ, την ίδια ώρα που καταργεί τις Πανελλαδικές Εξετάσεις
στη B’ Λυκείου, κρατάει τα «δομικά στοιχεία τους» που είναι η κοινή εξεταστέα
ύλη που πρέπει, ανεξαρτήτως συνθηκών, να ολοκληρώσει κάθε σχολείο, από την
ακριτική Ορεστιάδα μέχρι τα Χανιά και από το Πέραμα μέχρι την Εκάλη. Μήπως
πίσω από όλα αυτά κρύβεται η προοπτική τα θέματα στις εξετάσεις να μην τα
βάζουν οι εκπαιδευτικοί ανάλογα με το επίπεδο της τάξης, αλλά η απρόσωπη
Τράπεζα ερωτήσεων, όπως προβλέπει το προεκλογικό πρόγραμμα της N.Δ. για τις
τάξεις A’ και B’ Λυκείου; Αν είναι έτσι τα πράγματα, τότε οι εξεταστικοί
φραγμοί θα δυναμώσουν στις δύο πρώτες τάξεις του Λυκείου και η κατάργηση των
Πανελλαδικών Εξετάσεων στη B’ Λυκείου δεν θα είναι παρά η υφαρπαγή της
συναίνεσης των γονέων για το «στρώσιμο» νέων εξεταστικών χαρακωμάτων.

ΣΤΗΝ Γ’ ΤΑΞΗ ΤΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ

Φωτοτυπίες από πέρυσι…

Στην Γ’ τάξη του Ενιαίου Λυκείου το ΥΠΕΠΘ έκανε φωτοτυπία της περυσινής
ανακοίνωσης της εξεταστέας ύλης. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της; Κομμάτια κι
αποσπάσματα. Παράδειγμα η Ιστορία.

Αρκούμαι να επαναλάβω όσα επιτυχώς είχε επισημάνει ο Κώστας Γεωργουσόπουλος
στα «NEA» πριν από περίπου έναν χρόνο («TA NEA», 1-2/11/2003): «Εγκύψτε,
παρακαλώ, σ’ αυτή την ύλη. Είναι μνημείο ιστορικής λοβοτομής. Η ύλη είναι
αποσπασματική. Οι 120-130 σελίδες είναι σύνολο από τεμαχισμένη ύλη 2, 3, 8, 12
σελίδων. Δηλαδή από την ιστορική ροή, από τη διαδοχή γεγονότων που ακολουθούν
τη σχέση αιτίας και αποτελέσματος, ένα βλακώδες “τσιμπιδάκι” τσιμπάει ένα
γεγονός εδώ, μία συνθήκη παραπέρα, ένα φαινόμενο ή έναν θεσμό πιο εκεί, χωρίς
συνοχή, χωρίς συνέχεια, προχωρώντας με άλματα, αποκόβοντας τα αίτια από τα
αιτιατά, διαχωρίζοντας τα πρόσωπα από τις ενέργειες, αποδεσμεύοντας την
οικονομία από την πολιτική και τα γράμματα από την κοινωνική συγκυρία, τη
διπλωματική ιστορία από την ευρωπαϊκή ή την παγκόσμια πολιτική σκακιέρα. Η
Ιστορία που ζητούμε από τους υποψηφίους μας να αποστηθίσουν είναι ένα καγκουρό
που προχωρεί με πηδηματάκια. Έτσι, από το Σύνταγμα της Επιδαύρου περνάμε στις
μεταρρυθμίσεις του Καποδίστρια και τη γεωργική του πολιτική, και μετά στην
Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου, και μετά στο Γουδί, και άντε μετά στους
Βαλκανικούς και… ασθμαίνοντας από τα άλματα στο κενό φτάνουμε στο ’22. Πώς
ένας έφηβος μπορεί να συλλάβει την ιστορική ροή, το πώς το πλέγμα ποικίλων
παραγόντων δημιουργεί τις κοινωνικές ρήξεις, τους πολιτικούς συμβιβασμούς, τις
πνευματικές επαναστάσεις, τα οικονομικά θαύματα και τις συνδικαλιστικές
αντιδράσεις, όταν καλείται να τσαλαβουτάει, να τσιμπολογάει και να κυκλοφορεί
στο ιστορικό υλικό λες και είναι ριγμένος ναυαγός που πρέπει να διαπλεύσει ένα
σκοτεινό πέλαγος, αναζητώντας εναγωνίως μια ξέρα;».