Tο τέλος της σεμνότητας

AN H ΠΡΩΤΗ ΕΝΤΟΛΗ που δίνει ένας πρωθυπουργός στους υπουργούς του είναι
το περίφημο «σεμνά και ταπεινά», τότε η κυβέρνηση δεν δικαιούται να
κλαυθμηρίζει ότι παραβιάζεται η δεοντολογία όταν ένας υπουργός της και ένας
υφυπουργός της συλληφθούν να κεφαλαιοποιούν τις κυβερνητικές τους ιδιότητες
για δίκαιο ή άδικο προσωπικό τους αίτημα…

Ο κ. Καραμανλής θεωρούσε προφανώς ότι τα περί σεμνότητας και ταπεινότητας που
διαλαλούσε τις πρώτες ημέρες μετά την εκλογική του νίκη ήταν το καρφί που θα
τρυπούσε ό,τι είχε απομείνει από το μπαλόνι του «καθεστωτικού ΠΑΣΟΚ». Και
πράγματι το καρφί έκανε δουλειά, μέχρι που άρχισε να γίνεται αντιληπτό ότι
καρφιά και σφυριά διαθέτει και η άλλη πλευρά…

H κυβέρνηση Καραμανλή δεν μπορεί να διεκδικήσει – ώς τώρα, τουλάχιστον –
δάφνες στο πολιτικό επίπεδο. Ως και την απόφαση για την εγκατάσταση ταμειακών
μηχανών στα βενζινάδικα την «κατάπιε» με την πρώτη αντίδραση, για να μην
ενοχλήσει κανέναν. Έτσι, είχε υποκαταστήσει την πολιτική με την ηθικολογία –
όταν όμως χρειάστηκε να ηθικολογήσουν τα στελέχη της, άρχισαν να ξεχνούν πότε
πήγαν και τι είπαν στον πρύτανη του Παντείου…

… αποσυσπείρωση της βάσης

TO XEIPOTEPO για την κυβέρνηση είναι ότι η στροφή στην ηθικολογία
γίνεται με τέτοιους όρους που ευνοούν την αποσυσπείρωση της εκλογικής της
βάσης: Τα «δικά τους παιδιά» δεν έχουν «δικαιωθεί» στον βαθμό που περίμεναν,
αλλά οι ίδιοι οι υπουργοί κανονίζουν τα του οίκου τους. Ενοχλεί άραγε αυτό
τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΝ ή του KKE; Ποσώς – σίγουρα όμως προσθέτει
δυσαρέσκεια ακόμα και στους «ταγμένους» νεοδημοκράτες…

Πώς αντιμετωπίζει μία κυβέρνηση τέτοιες καταστάσεις; Μην το ψάχνετε – τις
αντιμετωπίζει κατ’ αρχήν όπως μπορεί. Και στη συνέχεια, σκληραίνει την
πολιτική της, ώστε να γίνει φιλικότερη για το κοινό της. Τι σημαίνει αυτό; Ότι
τα «γαλάζια παιδιά» οσονούπω θα βρεθούν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος της
κυβέρνησης – κι ο πιο γαλάζιος ας δικαιωθεί…