«Γι’ αυτό δεν μπορούμε να νικήσουμε»

«Έχω καταλήξει σε πέντε λόγους που εξηγούν το γιατί ποτέ δεν μπορούμε να
νικήσουμε στο Ιράκ. H ιδεολογία και ο ιδεαλισμός δεν μπορούν ποτέ να νικήσουν
την Ιστορία και τα γεγονότα».

Τα λόγια αυτά δεν ανήκουν σε κάποιον σεβάσμιο πρώην στρατιωτικό ή σε διαπρεπή
αναλυτή. Αποτελούν μέρος μιας επιστολής που έστειλε σε μία αντιπολεμική
ιστοσελίδα ένας Αμερικανός στρατιώτης που πολεμάει στο ιρακινό μέτωπο. Ο
συγγραφέας της επιστολής Αλ Λόρεντζ είναι ένας έφεδρος που φέτος συμπληρώνει
είκοσι χρόνια υπηρεσίας στον Αμερικανικό Στρατό. H επιστολή δημοσιεύτηκε στη
«Στάμπα»:

Οι πέντε λόγοι

1. Ο πρώτος λόγος που δεν μπορούμε να κερδίσουμε, είναι επειδή δεν
αντιμετωπίζουμε την πραγματικότητα όπως είναι. Έχουμε εμπλακεί σε έναν
ανταρτοπόλεμο του οποίου η αιτία είναι πολιτική. Γι’ αυτό και δεν μπορούμε να
αποκαλούμε εκείνους που πολεμάνε εναντίον μας “τρομοκράτες, εγκληματίες και
τυχοδιώκτες”. Για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τους αντάρτες – εκτός από
το να τους σκοτώσουμε όλους, κάτι που αφενός είναι αδύνατο, αφετέρου θα δίχαζε
τον πληθυσμό – πρέπει να τους αποκόψουμε από τη λαϊκή βάση από την οποία και
στρατολογούν νέα μέλη. Κάτι ακόμα πιο σημαντικό: όταν τα μέσα που
χρησιμοποιούμε για να σκοτώσουμε τους αντάρτες είναι αεροπορικές επιδρομές και
“έξυπνες βόμβες” που σκοτώνουν πολλούς αμάχους, δεν κάνουμε άλλο από το να
αυξάνουμε την υποστήριξη του κόσμου στους αντάρτες και να μειώνουμε την
υποστήριξη σε μας.

2. Δεύτερος λόγος είναι ότι η δική μας εκτίμηση της κατάστασης
παραποιείται από πολιτικά κίνητρα. Εμείς φτάσαμε εδώ με μία φανταστική εικόνα
για τον τοπικό πληθυσμό: όλοι είναι αγράμματοι και απλοϊκοί άνθρωποι που
υπέφεραν και θα μας έραιναν με ροδοπέταλα όταν μας έβλεπαν και θα μας είχαν
αιώνια ευγνωμοσύνη που τους απελευθερώσαμε. Στην αρχή, μέρος του πληθυσμού μάς
σεβόταν, αργότερα αυτό μετατράπηκε σε ανοιχτή εχθρότητα. Αλλά, κάθε προσπάθεια
που κάναμε να διορθώσουμε αυτήν την ιδέα αποδείχθηκε άχρηστη: δεν είναι
πολιτικά σωστό να υπογραμμιστεί το γεγονός ότι ο λαός όχι μόνο μας απεχθάνεται
κάθε μέρα και περισσότερο, αλλά είναι και συνεχώς πιο εχθρικοί απέναντί μας.

3. Ο τρίτος λόγος που δεν μπορούμε ποτέ να νικήσουμε, είναι η ταχύτητα
με την οποία οι αντάρτες στρατολογούν νέα μέλη, καλύπτοντας έτσι τις απώλειές
τους. Όταν οι δικές μας “έξυπνες βόμβες” σκοτώνουν αθώους πολίτες, η αντίδραση
που γεννάται στον πληθυσμό οδηγεί στο να υπάρξουν ακόμα περισσότεροι άνθρωποι
έτοιμοι να στρατολογηθούν εναντίον μας.

4. Ο τέταρτος λόγος αφορά τις δυνατότητες ανεφοδιασμού και
επικοινωνίας. Οι δικές τους γραμμές ανεφοδιασμού και επικοινωνίας είναι πολύ
πιο μικρές και πολύ λιγότερο ευάλωτες από τις δικές μας. Δεν μπορούμε να
εισαγάγουμε όλα όσα χρειαζόμαστε, επειδή αυτό κοστίζει και είναι και
επικίνδυνο. Οι αντάρτες ανεφοδιάζονται και παίρνουν πληροφορίες χάρη στο
δίκτυο φίλων, γνωστών και οικείων που διαθέτουν.

5. Το τελευταίο λάθος που κάνουμε είναι που σταθερά υποτιμάμε τους
εχθρούς μας και την ικανότητά τους. Εμείς δεν αλλάζουμε τις δικές μας
τακτικές, ενώ αντίθετα, οι εχθροί μας μεταβάλλουν συνέχεια τις δικές του
τακτικές και έχουν δείξει μία αξιοσημείωτη ικανότητα αντίδρασης και
προσαρμοστικότητας.

Δυστυχώς όμως, η σημερινή αμερικανική κυβέρνηση είναι πιο απασχολημένη με αυτά
που φαντάζεται παρά με την ίδια την πραγματικότητα, και προτιμάει τα σύμβολα
από την ουσία: το γεγονός είναι ότι στο Ιράκ, οι στρατιώτες σκοτώνονται ή
μένουν ανάπηροι για την υπόλοιπη ζωή τους. Είναι τραγικό, για να μην πω,
εγκληματικό, που οι δικοί μας εκλεγμένοι αντιπρόσωποι θυσιάζουν οικειοθελώς
την τιμή και το κύρος της χώρας μας, καθώς και το δικό μας αίμα, και τα δικά
μας χρήματα, για να υλοποιήσουν μία ατζέντα που και ανιστόρητη είναι και
αντισυνταγματική.