EΓPAΨAN

A.Δ. Παπαγιαννίδης:

(ο αρθρογράφος, με αφορμή την υπόθεση του Σινούκ)

«Είναι χειρότερη δε (η αλήθεια για τη N.Δ.) ό,τι κι αν τελικά συνέβη. Διότι,
αν του απέκρυψαν οι θεσμικοί συνεργάτες του την ενημέρωση ή αν σταμάτησε η
ενημέρωση σε έναν εξωτερικό κύκλο έμπιστων στενών συνεργατών («μπιστικούς»
τούς έλεγαν στον καιρό των κοτζαμπάσηδων, «μυστικοσυμβούλους» στην εποχή των
βασιλιάδων και των αυλικών), αυτό συνέβη για έναν λόγο που στην κυβέρνηση
Καραμανλή θεωρείται περίπου έγκλημα καθοσιώσεως: να μην ανησυχήσει ο Πρόεδρος.

Αυτά δεν είναι ωραία πράγματα! Ιδίως σε μια σχετικά νεόκοπη κυβέρνηση, με
επικεφαλής έναν νέο (για τα ελληνικά μέτρα) άνθρωπο. Έλκουν όμως και οι δύο
την καταγωγή από έναν πολιτικό χώρο όπου η φιγούρα του ηγέτη έπαιξε συχνά ρόλο
ασύμβατο προς τις ανάγκες της πραγματικότητας, φρέναρε την πολιτική ζωή. Θα
έπρεπε λοιπόν να την αποφεύγει όπως ο διάβολος το λιβάνι ο κ. Καραμανλής αυτή
την ατμόσφαιρα αυλής – και φάνηκε ότι πήγαινε να το κάνει με το «σεμνά και
ταπεινά». Είδαμε τελικά να γίνεται το αντίθετο».

(«Το Βήμα»)