Πτήση στο σκοτάδι…

Θανάσης Μπαράκας: «Τόσο ο αθλητισμός όσο και η ενασχόλησή μου με διάφορα με βοήθησαν πάρα πολύ»

Éτοιμος για νέες… πτήσεις, αυτή τη φορά στην Αθήνα, είναι ο χρυσός
Παραολυμπιονίκης του Σίδνεϊ στο μήκος Θανάσης Μπαράκας. Ένα πρόβλημα όρασης
που είχε εκ γενετής έγινε πιο σοβαρό και ουσιαστικά μετά το 1998 έχασε την
όρασή του σχεδόν οριστικά.

Όμως από τα πρώτα χρόνιας της ζωής του είχε δείξει τη δύναμη της ψυχής του και
όπως λέει στην «ΟΜΑΔΑ»:

«Δεν μπήκα ποτέ στο περιθώριο διότι δεν το επέτρεψα στον εαυτό μου, αλλά και
δεν άφησα τους άλλους να με δουν ως άνθρωπο με αναπηρία. H αντίληψη που
επικρατούσε τη δεκαετία του 1970 αλλά και του 1980 για τους τυφλούς ήταν να
τους συνδυάζουν με ακορντεόν στην Ομόνοια! Και αυτό διότι το πρόβλημα
εθεωρείτο ανικανότητα από πολλούς, αλλά δεν είναι έτσι».

Ο ίδιος ποτέ δεν έκανε πίσω και στην κοινωνία της Ρόδου (είχε βρεθεί στο νησί
σε ηλικία 3 ετών όταν οι γονείς του μετακόμισαν εκεί από τη Γερμανία όπου
γεννήθηκε το 1971) στην οποία ζει εδώ και 30 χρόνια και ήταν πάντα από τα
πλέον ενεργά μέλη της.

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ

«Εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος, συνδικαλιστής και γενικά μέσα σε όλα δεν
άφησα ποτέ τους συνανθρώπους μου να νιώσουν πως είμαι διαφορετικός. Οφείλω
πάντως να ομολογήσω ότι στη μικρή κοινωνία σε αντιμετωπίζουν καλύτερα, αφού σε
γνωρίζουν και σχεδόν όλοι ήξεραν στο νησί ποιος είναι ο τυφλός Θανάσης
Μπαράκας. Ποτέ δεν μου δημιούργησαν πρόβλημα», τονίζει ο πρωταθλητής μας, ο
οποίος ακόμα και σήμερα δουλεύει στο τηλεφωνικό κέντρο του νοσοκομείου της
πόλης (αν και τώρα είναι αδειούχος για τους Αγώνες) ενώ παλαιότερα είχε
εργαστεί και πέντε χρόνια σε νυχτερινό κέντρο όπου έπαιζε κιθάρα (έχει γνώσεις
αφού είχε παρακολουθήσει μαθήματα σε ωδείο).

«H κιθάρα, αλλά και η μουσική γενικότερα μου αρέσουν πολύ και γι’ αυτό
ασχολήθηκα και επαγγελματικά. Τόσο ο αθλητισμός όσο και η ενασχόλησή μου με
διάφορες ασχολίες με βοήθησαν πάρα πολύ».

Στην Αθήνα έχει ως βασικό στόχο να πιάσει (ή και να σπάσει) το πανελλήνιο
ρεκόρ του στο μήκος (6,40 μ.) αφού με αυτή την επίδοση θα είναι μέσα στα
μετάλλια ενώ θα λάβει μέρος και στο τριπλούν, στα 100 μέτρα και στη
σκυταλοδρομία 4χ100. Θεωρεί πάντως εαυτόν τυχερό που θα συμμετάσχει στους
Αγώνες της πατρίδας του: «Είμαστε τυχεροί οι αθλητές αυτής της γενιάς, που θα
ζήσουμε από κοντά τη μεγάλη γιορτή της Ελλάδας. Πίστευα ότι κάποτε θα γίνονταν
εδώ, αλλά ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα συμμετείχα».

Ένα σοβαρό πρόβλημα στη μέση τον ανάγκασε να υποβληθεί σε χειρουργική
επέμβαση, αλλά πλέον είναι καλά και έχει καλύψει το χαμένο έδαφος:
«Ουσιαστικά, προσπαθώ πλέον να διορθώσω τεχνικά λάθη και να είμαι έτοιμος».

ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ

Ποιο είναι όμως το μεγάλο στοίχημα των Αγώνων;

«Όταν σβήσει η Φλόγα των Παραολυμπιακών, η κοινωνία μας να έχει κληρονομήσει
μια άλλη νοοτροπία. Τι να την κάνω τη διαδρομή για τους τυφλούς ή τη ράμπα για
τους ανθρώπους με αναπηρία, όταν είναι παρκαρισμένα αυτοκίνητα πάνω τους,
δυσκολεύοντας όχι μόνο εμάς αλλά και άλλες κατηγορίες ανθρώπων με δυσκολία
στην κίνηση, όπως ηλικιωμένους και μητέρες με καρότσι. H πόλη αποκτά
προσβάσεις, αλλά πρέπει πρώτα απ’ όλα να τις σέβονται οι πολίτες», καταλήγει ο
Θανάσης Μπαράκας.

Περιμένει με αγωνία τη συμμετοχή του για να αισθανθεί την αγάπη του κόσμου:
«Αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο που σε υποστηρίζει και σίγουρα θα μας βοηθήσουν
όλους. Όταν δεν έχεις την όρασή σου αναπτύσσεις τις άλλες αισθήσεις σου και
γι’ αυτό περιμένω να ζήσω έντονα συναισθήματα. Δεν μου αρέσει να λέω ότι θα δω
με τα μάτια της ψυχής, αφού τα μάτια είναι δύο και ή λειτουργούν ή όχι. Καλό
είναι να μην μπαίνουν γενικά ετικέτες».

Αν μη τι άλλο η ψυχική δύναμη αυτού του ανθρώπου συγκλονίζει και ουσιαστικά
περνά το μήνυμα της δύναμης της ανθρώπινης ψυχής.