ΓNΩMH Ο Kέρι χάνει τη μεγάλη ευκαιρία

Την Κυριακή πλήθος είχε συγκεντρωθεί γύρω από ένα φλεγόμενο αμερικανικό τανκ
πανηγυρίζοντας. Στη συνέχεια ένα ελικόπτερο άνοιξε πυρ εναντίον του πλήθους
και ένα παιδί και ένας δημοσιογράφος αραβικού καναλιού ήταν ανάμεσα σε αυτούς
που σκοτώθηκαν. Αργότερα το κανάλι αυτό έδειχνε επανειλημμένως τον
δημοσιογράφο να πέφτει στο έδαφος, χτυπημένος από τα αμερικανικά πυρά,
φωνάζοντας: «Πεθαίνω! Πεθαίνω!».

Τέτοιες σκηνές, οι οποίες διευρύνουν τις τάξεις των εχθρών μας παρουσιάζοντας
την Αμερική ταυτόχρονα ως αδύναμη και βίαιη, είναι αναπόφευκτες στον
ανταρτοπόλεμο στον οποίο ο πρόεδρος Μπους μάς έχει εμπλέξει. Ο Οσάμα μπιν
Λάντεν πρέπει να χαμογελάει.

Στα αμερικανικά μέσα ασκείται συνεχώς πίεση να μεταδίδουν καλές ειδήσεις από
το Ιράκ. Όπως αναφέρει δε ένας τίτλος στο «Νιούζγουικ»: «Τα πράγματα είναι
χειρότερα απ’ ό,τι νομίζετε». Εντείνονται και γίνονται αποτελεσματικότερες οι
επιθέσεις εναντίον των συμμαχικών δυνάμεων, ενώ οι ζώνες που ελέγχονται από
τους αντάρτες διαρκώς αυξάνονται – ακόμα και στη Βαγδάτη. Χάνουμε έδαφος.

Και οι απώλειες δεν είναι μονάχα στο Ιράκ. H Αλ Κάιντα έχει συσπειρωθεί ξανά.
H εισβολή στο Ιράκ, που στόχευε στην επίδειξη της αμερικανικής ισχύος, έχει
προκαλέσει ακριβώς το αντίθετο: απεχθή καθεστώτα σε ολόκληρο τον κόσμο νιώθουν
ενδυναμωμένα τώρα που οι δυνάμεις μας πλήττονται στο Ιράκ. Όταν ένας
δημοσιογράφος ρώτησε τον Αμερικανό πρόεδρος για το συνεχιζόμενο πυρηνικό
πρόγραμμα της Βόρειας Κορέας, εκείνος άνοιξε τις παλάμες του και σήκωσε τους
ώμους του. Παρ’ όλα αυτά, πολλοί ψηφοφόροι πιστεύουν ακόμη ότι ο Τζορτζ Μπους
πράγματι καταφέρνει να προστατεύει την Αμερική.

Εάν ο γερουσιαστής Τζον Κέρι πραγματικά έχει συμβούλους οι οποίοι τον
συμβουλεύουν να μη χτυπάει τον κ. Μπους σε θέματα εθνικής ασφάλειας, πρέπει να
τους αφήσει. Όταν ο Ντίκ Τσένεϊ λέει «Ψηφίστε τον Μπους ή πεθαίνετε», δεν
αρκούν οι ομιλίες για την ανεργία και το σύστημα υγείας ως αντίδραση. Ο κ.
Κέρι θα πρέπει να αντεπιτεθεί, λέγοντας ότι ο Τζορτζ Μπους θέτει τη χώρα σε
κίνδυνο, επειδή υποτάσσει την εθνική ασφάλεια στους πολιτικούς του στόχους.

Κάποιοι σχολιαστές απαιτούν από τον κ. Κέρι να καταθέσει συγκεκριμένο σχέδιο
για το Ιράκ, κάτι που δεν ζήτησαν ποτέ από τον κ. Μπους. Ο κ. Κέρι θα πρέπει
να τους αντιταχθεί, απαιτώντας ο ίδιος να μάθει τι – εκτός από το να υποδύεται
ότι όλα πάνε καλά – σκοπεύει να κάνει ο Αμερικανός πρόεδρος προκειμένου να
αντιμετωπίσει την καταστροφή στο Ιράκ. Και ο κ. Κέρι μπορεί να ρωτήσει, γιατί
θα πρέπει κάποιος να εμπιστευθεί έναν ηγέτη που αρνείται να αντικαταστήσει
τους ανθρώπους οι οποίοι προξένησαν την καταστροφή, επειδή πιστεύει ότι είναι
πολιτικά είναι κακό για τον ίδιο να παραδεχθεί ότι έκανε λάθος.