ΓIA ΘYMHΣOY

Ο Ολυμπιακός Βόλου, στο γήπεδο του Παναθηναϊκού, στο πρώτο παιχνίδι του πρωταθλήματος A’ Εθνικής 1972-73, όπου έπειτα από θαυμάσια εμφάνιση ηττήθηκε από τους άσους του Γουέμπλεϊ, με 6-3! H ομάδα του Βόλου σπάνια αγωνιζόταν με κίτρινα και κόκκινα χρώματα, αλλά εκείνη την Κυριακή, εμφανίστηκε με αυτή την περιβολή στην πρεμιέρα. H στολή της ομάδας είναι ερυθρόλευκη, αλλά όταν το 1961 συγχωνεύθηκε με τον Εθνικό Βόλου, είχε υποχρέωση να χρησιμοποιεί και τα κίτρινα, επειδή ο άλλος σύλλογος (Εθνικός) φορούσε κίτρινα – μαύρα. Στη φωτογραφία όρθιοι από αριστερά: Γιάννης Τσουκνίδας, Θωμάς Καρυπίδης, Θανάσης Παπαγιάννης, Απόστολος Καϊμάκης, Γιώργος Βούλγαρης, Ηλίας Χατζηπετάκης. Καθιστοί (από αριστερά): Δημήτρης Ζάμπας, Βασίλης Καραΐσκος, Απόστολος Βαλαχάς, Γιάννης Τριχιάς, Βασίλης Λιάκος. Προπονητής ήταν τότε ο Αντώνης Γεωργιάδης

Τον δικό του θρύλο έχει δημιουργήσει ο Ολυμπιακός Βόλου, ιστορικός σύλλογος,
με περγαμηνές, που συνεχίζει τη μεγάλη προσφορά του στον ελληνικό αθλητισμό,
αφού ήδη συμπληρώνει φέτος μια δημιουργική πορεία 67 χρόνων. Παράλληλα με το
ποδόσφαιρο ο Ολυμπιακός Βόλου διατηρεί και άλλα ερασιτεχνικά τμήματα:
κολύμβηση, πόλο, άρση βαρών και μπάσκετ ανδρών, γυναικών, εφήβων και παίδων. Ο
Ολυμπιακός Βόλου αυτή την περίοδο περνά μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές στην
ιστορία του. Ενώ αγωνίζεται στη Δ’ Εθνική και βρήκε την ευκαιρία να συμφωνήσει
με την ομάδα της Κασσάνδρας για συγχώνευση και άνοδο στη B’ Εθνική, το
Συμβούλιο Επαγγελματικού Αθλητισμού, απέρριψε αυτή την απόφαση – πρωτοβουλία.

Ο Ολυμπιακός Βόλου δημιουργήθηκε το 1935 από νέους ποδοσφαιριστές στις αλάνες
της περιοχής Αγίου Κωνσταντίνου και αποτέλεσε το αντίβαρο της Νίκης Νέας
Ιωνίας, η οποία είχε ιδρυθεί από τους πρώτους πρόσφυγες μετά τη Μικρασιατική
Καταστροφή. Προπολεμικά και μεταπολεμικά οι ερυθρόλευκοι του Βόλου
πρωταγωνίστησαν στο πρωτάθλημα Μαγνησίας και στο Θεσσαλικό τοπικό πρωτάθλημα,
όπου συμμετείχαν ομάδες από τους άλλους τρεις νομούς (Τρίκαλα, Λάρισα,
Καρδίτσα). Στη δεκαετία 1950-60 ο Ολυμπιακός εκτός από την αιώνια αντίπαλό
του, τη Νίκη, αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα A’ κατηγορίας Μαγνησίας με Παγασητικό,
Εθνικό, Κένταυρο, Σαρακηνό, Γ.Σ. Αλμυρού και Πηλέα. Στα τέλη της δεκαετίας του
1950 ο Παγασητικός συγχωνεύθηκε με τον Κένταυρο και δημιούργησαν τον
Μαγνησιακό, που για μεγάλο διάστημα αποτελούσε έναν από τους πιο δύσκολους
αντιπάλους για τον Ολυμπιακό. Το καλοκαίρι του 1961 και ενώ είχαν τελειώσει οι
αγώνες πρωταθλήματος B’ Εθνικής, ο Ολυμπιακός συγχωνεύθηκε με τον τοπικό
Εθνικό (ομάδα της περιοχής Δημητριάδας). Το καταστατικό προέβλεπε ότι η
ονομασία του νέου συλλόγου θα είναι Εθνικός – Ολυμπιακός Βόλου, πράγμα που
τηρήθηκε για μικρό χρονικό διάστημα και στη συνέχεια έμεινε ο τίτλος τού
Ολυμπιακού, παρά το γεγονός ότι στα χαρτιά υφίσταται η διπλή ονομασία.

Πριν από τη συγχώνευσή του με τον Εθνικό Βόλου, ο Ολυμπιακός είχε αγωνιστεί
την περίοδο 1954-55 στο Πρωτάθλημα Ελλάδας ως πρωταθλητής της περιφέρειας
Βόρειας Ελλάδας, ενώ ως πρωταθλητής του Νότου εκείνη τη σεζόν αγωνιζόταν ο
Παναιτωλικός.

Με την καθιέρωση του θεσμού της εθνικής κατηγορίας ο Ολυμπιακός αγωνίστηκε 17
φορές στο πρωτάθλημα B’ Εθνικής και αναδείχθηκε τρεις φορές πρωταθλητής. Στην
A’ Εθνική αγωνίστηκε με επιτυχία τις περιόδους 1967-68, 1969-70. Έπεσε για
έναν χρόνο στη B’ και μετά αγωνίστηκε συνεχώς για τέσσερις περιόδους στην A’
Εθνική, με προπονητή τον Αντώνη Γεωργιάδη. Έπαιξε 1971-72, ’73, ’74 και ’75.
Από τότε αγωνιζόταν στη B’ και τη Γ’ Εθνική. Προσπάθειες που έγιναν κατά
καιρούς για συγχώνευση με τη Νίκη, απέτυχαν.

Ο Ολυμπιακός Βόλου τροφοδότησε με διάσημους ποδοσφαιριστές του τις μεγάλες
ομάδες του κέντρου, όπως με τον εκπληκτικό Βασίλη Μποτίνο και τον βράχο Τάκη
Συνετόπουλο (που έκαναν μεγάλη καριέρα στον Ολυμπιακό), τον Βασίλη Καραΐσκο
στον Παναθηναϊκό και τον Χρήστο Καραμίχαλο στον Πανιώνιο.